Sunday, May 6, 2018

ಕಾಯಕವೇ ಕೈಲಾಸ .. DFR

ಗೆಳೆತನ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಅದು ಉಸಿರಿರುವರೆಗೆ.. ಇಲ್ಲವೇ ಗೆಳೆತನದ ಉಸಿರು ತೆಗೆಯುವವರೆಗೆ ಎನ್ನುವ ಸಿದ್ಧಾಂತ ನನ್ನದು.. ಆದರೆ ಕೆಲವರು ಇರುತ್ತಾರೆ.. ಅವರ ಗೆಳೆತನದ ಹಸಿರಾದ ಗಿಡಕ್ಕೆ ಹೆಸರು, ಹಸಿರು, ಉಸಿರು ಯಾವುದು ಬೇಕಿಲ್ಲ.. ಇದೆ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಮಲಗಿದೆ.. ದ. ರಾ. .ಬೇಂದ್ರೆಯಜ್ಜನ ಕವನದಂತೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿದರೆ ಮುಗೀತು.. ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯೇ ಎಚ್ಚರ ನನಗೆ..

ಅಮೃತ ಘಳಿಗೆ .. ಸುವರ್ಣ ಸಮಯ.. ಚಿನ್ನದಂಥ ಕಾಲ ..ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ೩ ರಿಂದ ೫ರ ತನಕ ನನಗೆ ಬೀಳುವ ಕನಸುಗಳು. ... ಬರುವ ಯೋಚನೆಗಳು.. ಯೋಜನೆಗಳು ನೂರಕ್ಕೆ ೯೮ ಭಾಗ ನಿಜವಾಗುತ್ತದೆ.. ಉಳಿದ ಎರಡು ಭಾಗ.. ಬಿಡಿ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಡ..

ಐರಾವತದ ಮೇಲೆ ಇಂದ್ರ ಬರುತ್ತಿದ್ದ.. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟ ದಿಕ್ಪಾಲಕರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.. ಎಲ್ಲರ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಗೆರೆಗಳು.. ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲರ  ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಚಿಂತೆಯ ಮೋಡಗಳು.. ಇಂದ್ರನ ಐರಾವತ ತನ್ನ ಸೊಂಡಿಲನ್ನು ಅತ್ತಿತ್ತ ಬೀಸುತ್ತಾ.. ಕಾಮಧೇನುವಿಗೆ ಏನೋ ಸನ್ನೆ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.. ಕಾಮಧೇನು   ತಲೆಯಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು..

ಸಭೆಗೆ ಬಂದಾಗ.. ಸಪ್ತ ಋಷಿಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಿದರು.. ಹಾಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ.. ಎಲ್ಲರ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿನ ಗೆರೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ ಯೋಚನೆಗಳ ಸುಳಿವು ಸಿಕ್ಕಿತು.. ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿಯೇ ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿ.. ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕೂರಲು ಹೇಳಿ ಎಂದರು..

ಇಂದ್ರ ಐರಾವತದಿಂದ ಇಳಿದು.. ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಿಸಲು ಹೇಳಿದ..

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮನದಲ್ಲಿಯೇ ತಳಮಳ. .ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಕೇಳದೆ ಹೇಗೆ ಬಗೆ ಹರಿಸುತ್ತಾರೇ ಎಂದು..

ಹಿರಿಯರಾದ ದೇವರ್ಷಿ ವಸಿಷ್ಠರು "ನೋಡು ಇಂದ್ರ.. ನಿನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು.. ಸುತ್ತಿ ಬಳಸಿ ಹೇಳದೆ ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.. ಸದಾ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.. ಸಮಾಜಮುಖಿಯಾಗಿ ಹಲವಾರು ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ.. ಅನೇಕ .. ಏ ಎಂಥ ಮಾತು.. ಅನೇಕ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ ನೂರಾರು ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿ.. ಹತ್ತಾರು ತಂಗಿಯರಿಗೆ ಅಕ್ಕನಾಗಿ.. ಹತ್ತಾರು ತಮ್ಮಂದಿರಿಗೆ ಅಕ್ಕನಾಗಿ.. ಹಲವರಿಗೆ ದೇವರು ಕಳಿಸಿದ ಸ್ನೇಹಿತೆಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರೂ.. ಅಹಂ ಅನ್ನುವ ಪದವೇ ಅವರ ವಿಳಾಸ ಸಿಗದೇ.. ಮೈಸೂರು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೊ ಕಳೆದುಹೋಗಿದೆ.. ಅವರನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಏನೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡದೆ ಕೂರಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ.. ಚತುರ್ಮುಖ ಬ್ರಹ್ಮ ಗಾಬರಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.. ತನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ತೊಂದರೆಯಾಗಿದೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ..   ಕೈಲಾಸವಾಸಿ ಮಹಾದೇವ.. ಆ  ಮಂಜಿನ ಗಿರಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸಣ್ಣಗೆ ಬೆವರುತ್ತಾನೆ .. ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಿ ಸದಾ ಶಾಂತವಾಗಿರುವ ಶ್ರೀಮನ್ ಮಹಾವಿಷ್ಣು.. ಕೊಂಚ ವಿಚಲಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.. ಅವರ  ಮಂತ್ರ ಒಂದೇ.. "ಜಗಕೆ ಮುಕ್ಕೋಟಿ ದೇವರಿದ್ದರೂ ನೀ ನನ್ನ ದೇವರು" ಎನ್ನುತ್ತಾ ತಾಯಿಯನ್ನೇ ದೇವರು ಎನ್ನುತ್ತಾ.. ತಾಯಿ ಸುಖದ ಮುಂದೆ ಮಿಕ್ಕಿದ್ದೆಲ್ಲ ತೃಣ ಸಮಾನ ಎನ್ನುವ ಇವರ ಗೆಳೆಯರ ಬಳಗ ನೋಡಿದರೆ.. ಕೇಳಿದರೆ.. ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.. "

ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡು.. ಕಮಂಡಲದಲ್ಲಿದ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಕೊಂಚ ಕುಡಿದು.. "ನೋಡಪ್ಪಾ ಇಂದ್ರ.. ಇವರಿಗೆ ಕಾಫೀ ಬಲು ಪ್ರಿಯ.. ಸೆಲ್ಫಿ ಚಿತ್ರಗಳು ಕಡಿಮೆ ಆದರೆ ಇವರ ಗೆಳೆಯರ ಬಳಗ ತೆಗೆಯುವ ಚಿತ್ರಗಳು ಒಂದು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿಸುತ್ತದೆ... ಇವರ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ನೂರಾರು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರುತ್ತದೆ.. ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಚಿತ್ತದಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಉತ್ತರಿಸಿ.. ಮತ್ತೆ ಭೂರಮೆಯ ಹಸಿರಿನ ಐಸಿರಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಖಾತೆಗೆ ಲಗತ್ತಿಸಿ.. ಭೂತಾಯಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತಾರೆ..
ಭಕ್ತರು ದೇವರನ್ನು ಕುರಿತು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ.. ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದಾಗ.. ದೇವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ..ಅಮೃತ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕು.. ಹಾಗಾಗಿ.. ಇವರ ಅನೇಕ ಸ್ನೇಹಿತರು.. ಕ್ಷಣಗಳ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ.. ಮತ್ತೆ ಇವರ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ಭಾರವಿದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ.. "

ತಕ್ಷಣ ಎಲ್ಲರೂ ಒಮ್ಮೆಲೇ.. "ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ.. ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಭಾರವೇ.. ?"

"ಹೌದಪ್ಪ.. ಭಾರವೇ.. ಇವರು ಎಲ್ಲರ ಬಳಿ ಮಾತಾಡಬೇಕು ..ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಯ ಕೊಡಬೇಕು.. ಎಲ್ಲಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸಿಗಬೇಕು ಎನ್ನುವ  ಪ್ರೀತಿಯ ಒತ್ತಡ.. ಆದರೆ.. ಇವರು ಇದನ್ನು ಒತ್ತಡ ಅಂದುಕೊಳ್ಳದೆ.. ಅದನ್ನು ಒಂದು ಕಾರ್ಯ ಎನ್ನುತ್ತಾ.. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇವರು ಸಮಯ ಕೊಡುವುದನ್ನು ಕಂಡು.. ಅಷ್ಟ ದಿಕ್ಪಾಲಕರೇ ಹಲವು ಬಾರಿ ಗಾಬರಿಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.. .. ಆದರೆ ಆದರೆ..ಬ್ರಹ್ಮ ದೇವನು.. ಮಹಾದೇವನು.. ಮಹಾವಿಷ್ಣುವೂ ತನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು ಪೊರೆವಂತೆ.. ಇವರು ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹವಲಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇಷ್ಟವಾಗುವ ಹಾಗೆ ಇರುತ್ತಾರೆ.. "

ದೇವರ್ಷಿ ವಸಿಷ್ಠರು.. ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ತೀರ್ಥ ಸೇವಿಸಿ.. ಆಸೀನರಾದರು..

ಎಲ್ಲರ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಸುಕ್ಕುಗಳು ರವಿಯ ಕಿರಣಗಳಿಗೆ ಮಾಯವಾಗುವ ಮಂಜಿನ ಹನಿಯಂತೆ ಮಾಯವಾಯಿತು..

ಐರಾವತ ಮತ್ತು ಕಾಮಧೇನು ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿಂತವು..

ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು... ದೇವರ್ಷಿ ವಸಿಷ್ಠರು ಕಣ್ಣಿನ ಸನ್ನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳು ಎಂದು ಸೂಚನೆ ಕೊಟ್ಟರು..

ಐರಾವತ "ಇವರ ಹೆಸರು ಶ್ರೀ ಕರೆಯುವಂತೆ DFR .. ನನ್ನಷ್ಟೇ ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಹಾಗೆ ನೆಡೆದದ್ದೇ ಹಾದಿ.. ಎಲ್ಲರೂ ತುಳಿಯುವ ಹಾದಿಯನ್ನು ಇವರು ತುಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.. ಹಾಗಾಗಿ ನನಗೆ ಇವರೆಂದರೆ ಅತಿ ಗೌರವ"


ಬಿಳಿಮುಗಿಲಿನಂತೆ ಶ್ವೇತ ವರ್ಣಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಸರಾಗಿದ್ದ ಕಾಮಧೇನು  "ನಾ ಕೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕೊಡುವ ಕಾಮಧೇನು ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ.. ಇವರೂ ಕೂಡ ಹಾಗೆ.. ಇವರ ಹತ್ತಿರ  ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಮಾತೆ ಇರೋಲ್ಲಾ.. ಅದಕ್ಕೆ ಇವರನ್ನು ಕಂಡರೆ ನನ್ನನ್ನೇ ಕಂಡಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ.. "

ಇಂದ್ರ ಎದ್ದು ನಿಂತು.. "ಮಹಾಜನತೆಗಳೇ.. .. ನಮಗೆಲ್ಲಾ ತವಕ ಇದ್ದಿದ್ದು.. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಹೆಸರು ಗಳಿಸಿಯೂ ಕೂಡ ಅಹಂ ತಲೆಗೇರಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಹತ್ತಿರವಾಗಿರುವ ಇವರ ಬಗ್ಗೆ ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಹರಡಿರುವ ಖ್ಯಾತಿಯ ವಿಚಾರ ನಮಗೆ ತಿಳಿದುಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ಇವರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು ಎನ್ನುವ ನಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಗುರುಗಳಾದ ದೇವರ್ಷಿ ವಸಿಷ್ಠರು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ವಂದನೆಗಳು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇಂದು  DFR ಅವರ ಜನುಮದಿನ.. ಈ ಲೇಖನ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಅವರು ಈ ಕೆಳಗಿನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ

೧) ನನ್ನ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅಳಿಸುವ ನಿಮಗೆ  ಏನು ಹೇಳಲಿ
೨) ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಅಭಿಮಾನಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು
೩) ನನ್ನ ಜನುಮ ಸಾರ್ಥಕ ಎನ್ನುವಂತಹ ಭಾವ ನನಗೆ
೪) ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಧನ್ಯವಾದಗಳು

ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಾರೆ.. ಮತ್ತೆ ಕಣ್ಣಂಚಿನಲ್ಲಿ ಧುಮುಕುವ ಜೋಗದ ಹಿನ್ನೀರಿಗೆ ಆಣೆಕಟ್ಟು ಕಟ್ಟಿ ಧನ್ಯತಾ ಭಾವದಿಂದ ಕೈಮುಗಿದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ

"ಎಂದರೋ ಮಹಾನುಭಾವುಲು ಅಂದರೇಕಿ ವಂದನಮು"


Sunday, March 25, 2018

ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ ಮೊದಲ ದಳ

ಮೊದಲ ಭೇಟಿ !!!

"ಕಣಿ  ಹೇಳ್ತೀವಮ್ಮ ಕಣೀ.. "

ಗೇಟಿನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದ ಕೊರವಂಜಿಯನ್ನು ಕಂಡು .. "ಏನಮ್ಮ ಅದು ಕಣೀ"

"ಅಯ್ನೊರೆ.. ಇವತ್ತಿನ ವಿಸೇಸ ಹೇಳ್ತಿವ್ನಿ.. ಕಣೀ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಬುದ್ದಿ.. "

"ಸರಿ ಕಣಮ್ಮ ಅದೇನು ಹೇಳ್ತೀರೋ ಹೇಳಿ"

"ಗೇಳ್ತಾನ ಅಂದ್ರೆ ಸಕ್ತಿ ಅನ್ನೋದು ಗೊತ್ತು.. ಅದ್ನ ಇಂಗೆ ಮುಂದುವರ್ಸು.. ಒಸಿ ರೊಕ್ಕ ಕೊಡ್ಪ.. ದೇವಿ ಒಳ್ಳೆದಾ ಮಾಡ್ತಾಳೆ.. "

ಜೇಬಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟೆ..

ಕಣಿ ಹೇಳ್ತೀವಮ್ಮ ಕಣೀ ಅನ್ನುತ್ತಾ ಮುಂದಿನ ಮನೆಗೆ ಹೋದಳು..

ಜಗದಿ ದುಡ್ಡು ಕಾಸು ಏನೂ ಇಲ್ಲದೆ ಸಿಗುವ ವಸ್ತು ಒಂದೇ .. ಅದು ಶುದ್ಧವಾದ ಗೆಳೆತನ....ಗೆಳೆತನ ನಿಲ್ಲೋದು ಮುಗ್ಧತೆಯಿಂದ.. ಪ್ರಾಥಮಿಕ.. ಮಾಧ್ಯಮಿಕ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್ ಅನ್ನೋ ಭೂತ ನಮ್ಮ ಶಾಲಾದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಆಟ.. ಆಗಾಗ ಪಾಠ.. ಮನೆಗೆ ಬಂದರೆ ಪುಸ್ತಕ ಒಂದು ಕಡೆ.. ನಾವೊಂದು ಕಡೆ..

ಶನಿವಾರ ಬೆಳಗಿನ ತರಗತಿ ಮುಗಿಸಿಬಂದರೆ.. ರಾತ್ರಿ ಊಟದ ತನಕ ಮನೆಗೆ ಬರದೇ...  ಭಾನುವಾರ ಹೊಟ್ಟೆ ಬಟ್ಟೆ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸದೆ.. ಆಟ, ಗೆಳೆಯರು.. ಅಷ್ಟೇ ತಲೆಯೊಳಗೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದದ್ದು..

ಕಮಲಾ ನೆಹರು ಪಾಠ ಶಾಲಾ.. ಈ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಏನೂ ಕಲಿತೆವು.. ಏನೂ ಗಳಿಸಿದೆವು ಅನ್ನೋದಕ್ಕಿಂತ.. ನಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿ..

ನಾ ಓದಿದ್ದು ಬರಿ ಮೂರು ವರ್ಷ ಈ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕರಿಂದ ಆರನೇ ತರಗತಿಯ ತನಕ ಮಾತ್ರ ಓದಿದ್ದು.. ಆದರೆ ಒಂದು ಮೂವರು ನಾಲ್ಕು ಮಂದಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಏನೂ ನೆನಪಿಲ್ಲದ ನನಗೆ.. ಈ ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ.. ಲೇ ಶ್ರೀಕಾಂತ.. ನೀ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಕಣೋ ಓದಿದ್ದು.. ಅನ್ನುವ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಎದೆ ತುಂಬಿಬರುತ್ತೆ ..ನನ್ನ ಮೆದುಳನ್ನು ಪರ ಪರ ಕೆರೆದುಕೊಂಡರೂ ನೆನಪಿಗೆ ಬರೋಲ್ಲ.. ಸತೀಶ.. ಸುರೇಶ..ನವನೀತ .. ರೇವತಿ.. ಚಲಪತಿ.. ಹೀಗೆ ಬೆರಳಲ್ಲಿ ಎನಿಸಬಹುದಾದಷ್ಟು  ಗೆಳೆಯರು ಮಾತ್ರ.. ಆದರೆ ಇಂದು ಸುಮಾರು ಮೂವತ್ತೈದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಗೆಳೆಯರು ಶ್ರೀ.. ಶ್ರೀಕಾಂತಾ.. ಎನ್ನುತ್ತಾ ನನ್ನ ಅವರ ಸ್ನೇಹದ ವಲಯದೊಳಗೆ ಸ್ಥಾನ ಕೊಟ್ಟಿರುವುದು ನೋಡಿದರೆ.. ದೇವರು ಇಂತಹ ಗೆಳೆಯರ ಮಧ್ಯವೇ ಇರುತ್ತಾನೆ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆ..

ಇಂದು ನಮ್ಮ ಭೇಟಿಯ ಮೊದಲ ವರ್ಷದ ಸಂಭ್ರಮ.. ನಾ ಹೋಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಎಳ್ಳಷ್ಟೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಗೆಳೆಯರ ಕರೆಗಳು ಬರುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು.... ಏನೂ ಹೇಳೋದು.. ಎನ್ನುವ ಗೊಂದಲ.. ಆದರೆ ಹೋಗದೆ ಇರೋಕೆ ಮನಸ್ಸು ಒಪ್ಪುತ್ತಿಲ್ಲ.. ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ವಲ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು.. ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಭಾಯಿಸಿ.. ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಅಡ್ಜಸ್ಟ್ಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿ.. ಹೊಂದಿಸಿ ಹೊರಟೆ..

"ಲೋ ಯಾಕೋ ಫೋನ್ ತಗೋಳಲಿಲ್ಲ.."
"ಶ್ರೀ ಯಾಕೋ ಲೇಟ್"
"ಬೇಗನೆ ಬರೋದಲ್ವಾ ತಮ್ಮ"
"ರಾಜಕುಮಾರ ಎಲ್ಲೋ ಬಂದೆ"

ಹೀಗೆ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ವಿಶೇಷಣ ಹೊತ್ತು ಬಂದ ಸ್ವಾಗತ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗಾಳಿಪಟದಂತೆ ಮಾಡಿತು..

ಆಫೀಸ್ ಮೀಟಿಂಗ್ ತರಹ ಗೆಳೆಯರು ಗೆಳತಿಯರು ಕೂತಿದ್ದರು.. ನಗು.. ಜಾಲಿ.. ಒಬ್ಬರ ಕಾಲು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಎಳೆಯುವುದು ನಡೆದಿತ್ತು.. ಕೆಲವು ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಬರಲಾಗದ ಗೆಳೆಯರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಕೇಳಿದ್ದು.. ಅವರು ಬರಬೇಕಿತ್ತು.. ಇವರು ಬರಬೇಕಿತ್ತು ಎಂದು ಬರದಿದ್ದವರ ಹೆಸರು ಹೇಳಿ.. ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ಮಧುರ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಮೆಲುಕು ಹಾಕುತ್ತಾ ಸಾಗಿತ್ತು ಸ್ನೇಹ ಕೂಟ..

ಶಾಲೆಯ ಮುಂದೆ ಬೆಳೆದಿದ್ದ ಪಾರ್ಥೇನಿಯಂ ಗಿಡಗಳನ್ನ ಕಿತ್ತು ಮೈದಾನ ಸಿದ್ಧ ಮಾಡಿದ್ದು.. ಶಾಲೆಯ ಮುಂದೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮೋರಿಯ ಹರಿವು.. ಶಾಲೆಯ ಅಂದ ಚಂದ.. ಮಾಸ್ತರುಗಳು.. ಅವರ ಪಾಠಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಡುತ್ತಿತ್ತು..

ಪೆನ್ಸಿಲ್ ಇಟ್ಟು ಪಂದ್ಯಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಿದ್ದದು.. ಸೋತಿದ್ದು, ಗೆದ್ದಿದ್ದು.. ಎಲ್ಲವೂ ಮನದ ಪಟಲದಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದವು..

ಇದರ ಮಧ್ಯೆ ತಿನಿಸುಗಳು.. ಗರಂ.. ಮಸಾಲೆಯುಕ್ತ ತಿನಿಸುಗಳು.. ಸಿಹಿ ಪಾನೀಯ.. ಬರುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು.. ಊಟದ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇವೆಲ್ಲ ಬರಲಿ ಕಣೋ.. ಆಮೇಲೆ ಊಟ ಮಾಡೋಕೆ ಆಗೋಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ಮಾತುಗಳು ಬಂದರೂ ಕೈ ಬಾಯಿಯ ಜಗಳ ಸಾಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು..

ಅನುರಾಧ ಅವರ ಮಗಳ ಸುಮಧುರ ಗಾಯನ.. ಮತ್ತೆ ನಾರಾಯಣ ಅವರ ಮಗಳ ನೃತ್ಯ ಈ ಭೇಟಿಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಮರಣೀಯವಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದು ವಿಶೇಷ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಶೋಭನ್ ಬಾಬು ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಿಂದ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಖುಷಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು..

ನಮ್ಮ ಗೆಳೆತನವನ್ನು ಬರಿ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿ ಕಳೆಯದೆ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯೋಜನೆ ಸಿದ್ಧವಾಗುವ ಮಾತು ಬಂತು.. ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ರೂಪರೇಷೆ ಕೊಡುವ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಒಂದು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನೆಡೆಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಕಾರ್ಯ ನಿರತವಾಗುವ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿ ನಮ್ಮ ಭೇಟಿಗೆ ಮಾತಿನ ಸಂಕೋಲೆಯನ್ನು ಕಳಚಿ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿದೆವು..

ಪುಷ್ಕಳವಾದ ಭೋಜನ.. ರೋಟಿ, ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಜೋಡಿ. ಬಿರಿಯಾನಿ (ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ತಿನಿಸು) ಅನ್ನ, ಸಾರು.. ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ.. ಬೆಳೆಯ ತೊವ್ವೆ ಹೋಲುವ ಖಾದ್ಯ.. ಮೊಸರನ್ನ.. ಐಸ್ಕ್ರೀಮ್. ಜಾಮೂನು.. ಎಲ್ಲವೂ ಸೊಗಸಾಗಿತ್ತು..

ಊಟ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರ  ತುಟಿಯ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಮಾತು ಒಂದೇ "ಅನ್ನ ಧಾತೋ ಸುಖೀಭವ"

ಈ ಸುಂದರ ಭೇಟಿಯ ಒಂದಷ್ಟು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಇಂಪು ಕೊಡುವ ಚಿತ್ರಗಳು ನಿಮಗಾಗಿ..


























ಮತ್ತಷ್ಟು ಭೇಟಿ
ಮತ್ತಷ್ಟು ಮಾತುಗಳು
ಮತ್ತಷ್ಟು ಚಿತ್ರಗಳು
ಮತ್ತಷ್ಟು ಗೆಳೆತನ
ಬರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ

ಗೆಳೆತನಕ್ಕೆ ಜಿಂದಾಬಾದ್.. .!

Sunday, January 21, 2018

ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಒಂದು ಜೈ... !!!

ಕಡ್ಲೆಮಿಠಾಯಿ (ಬರ್ಫಿ) ತಿಂದಾಗ ಹಲ್ಲುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ.. ಅಯ್ಯೋ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಮುಗಿದು ಹೋಯಿತಲ್ಲ ಎಂದಾಗ... ಆ ಸವಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮೆಲುಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡು  ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಾಗ ಸಿಗುವ ಸಂತಸ ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ಕರೆನ್ಸಿ (ಮೊಬೈಲ್ ಕರೆನ್ಸಿ ಅಲ್ಲ) ಕೊಟ್ಟರೂ ಸಿಗೋಲ್ಲ..

ಒಂದು ಭೇಟಿಗಾಗಿ ಈ ಪದವಿ ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳ ಸ್ನೇಹಿತರು ಕಾಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.. ಅವತ್ತು ಇವತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಕಾರಣಗಳು, ಜಾಗಗಳು, ದಿನಗಳು ಬದಲಾಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು..

ಕಡೆಗೆ ನಾ ತಡೆಯಲಾರದೆ.. ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದಷ್ಟು ಪದಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಕವಡೆ ಹಾಕಿದೆ..

"​ಇ​​ಬ್ಬರಿರಲಿ
ಮೂವರಿರಲಿ
ಒಂದು ಕಾಫೀ
ಒಂದು ಟೀ
ಒಂದು ಬೊಂಡ
ಒಂದು ದೋಸೆ
ಇದೇ ಸಾಕೆ ಅಂತಾ ಕೇಳಿದೆ‌ ಜೇನುನೊಣವನ್ನ

ಅಯ್ಯೋ ಶ್ರೀ... ಒಬ್ಬ ಬಂದರೂ ಸಾಕು
ಗೆಳೆತನದ ಹಣತೆಗೆ ತೈಲ ಹಾಕಲು ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮಕರಂದ ತರಲು ಹೋಯಿತು
....

ಅಷ್ಟೇ... ಶುರು ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಕು...
ನಿರಂತರವಾಗುರುತ್ತೆ"

ಪಗಡೆ ಆಡುವಾಗ ಒಳ್ಳೆಯ ಗರ ಬಿದ್ದರೆ ಖುಷಿಯಾಗುವ ಹಾಗೆ.. ಎಲ್ಲರೂ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟರು..

ಐದು ಘಂಟೆ ಶನಿವಾರ ಮಯ್ಯ ..

"ಶ್ರೀ ಎಲ್ಲಿದೀಯಾ.. "
ನಿಂತ ಜಾಗ ಹೇಳಿದೆ.. ಭೂಮಿ  ಗುಂಡಾಗಿದೆ ಆಲ್ವಾ.. ಆ ಕಡೆಯೂ ಅದೇ ಫಲಕ.. ಈ ಕಡೆಯೂ ಇದೆ ಫಲಕ.. ಸರಿ ಒಂದತ್ತು ಸೆಕೆಂಡ್ಸ್.. ಇಬ್ಬರೂ ಭೇಟಿಯಾದೆವು..

ಅನಿಲ್ ಹೇಳಿದಾ.. "ಶ್ರೀ This meeting is for the past.. not for the present" ಅದ್ಭುತ ಮಾತುಗಳು ..

ನಾವು ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಸಂಕೋಚವೂ, ಮಸ್ತಿ, ಜೋರು.. ಎಲ್ಲವೂ ಕಾಲನ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಬದಲಾಗಿರಬಹುದು.. ಅಂದು ಸಂಕೋಚದ ಮುದ್ದೆಯಾಗಿದ್ದ ನಾನು ಇಂದು ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ಮಾತಾಡುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದ್ದು ಇತ್ತು.. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು.. "ಕಾಲವನ್ನು ತಡೆಯೋರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.. ನಮ್ಮನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸೋರು ಎಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ"  ಎನ್ನುತ್ತಾ ಅಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಅದೇ ಗುಣವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು..

ಇವೆಲ್ಲಾ ಸರಿ.. ಆದರೆ ಆ ದಿನಗಳ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಬೇಕು .. ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿರಬೇಕು ಎನ್ನುವ ತವಕ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಇತ್ತು..

ಒಂದು ಸುಂದರ ಸಂಜೆ ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿತ್ತು..

ತ್ಸುನಾಮಿ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ .. ಕೊಂಚ ಕುರುಹುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ..

ನಾ ಒಬ್ಬನೇ ಪ್ಯಾದೆ ತರಹ ನಿಂತಿದ್ದೆ..
ನಗುವಿನ ಸುಂದರಾಂಗ ಅನಿಲ ಜೊತೆಯಾದ
ನಾಯಕನ ನಾನೇ ಈ ಕಥೆಗೆ ಎಂದು ಹರಿನಾಥ ಬಂದ
ಶ್ರೀ I was in to everything now am in to my own ಅಂತ ಅನು ಬಂದಳು
ಇಂದಿನ ತಣ್ಣನೆ ನಗುವಿನ ಜೊತೆ happy new year ಅಂತ ನಂದಿನಿ ಕಾಲಿಟ್ಟಳು
ನೆನಪಿನ ಗಣಿಯಾಗಿ.. ಆ ದಿನಗಳ ನೆನಪಿನ ಮೂಟೆ ಹೊತ್ತು ವೃಂದಾ ಅಡಿಯಿಟ್ಟಳು

ಆರು ಮಂದಿ ಇದ್ದೇವೆ.. ನಡೀರಿ ಮಯ್ಯಕ್ಕೆ ಲಗ್ಗೆ ಹಾಕೋಣ ಅಂದಾ ಹರಿ..

ಬಿಸಿ ಬಿಸಿಯ "ತಣ್ಣನೆ" ಜಾಮೂನು ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆಯ ಸವಿಯನ್ನು ಕದ್ದಿತ್ತು..
ರವೇ ಇಡ್ಲಿ ತನ್ನ ಜಾದೂವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿತ್ತು..

ನಾ ಬಂದೆ ಕಣೋ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಚೆಲುವ ರಾಜಶೇಖರ್ ಬಂದ..
ಪಾಟೀಲ.. ನಾ ನಾನು ಇದ್ದೇನೆ ನಗುಮೊಗದ  ಅರಸ ರವೀಂದ್ರ..
ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದೆ ಎಂದ ಎಂದಿನ ಹಾಸ್ಯ ಮಾತುಗಳ ಆನಂದ

ಈ ಭೇಟಿಗೆ  ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಫಿಟ್ನೆಸ್ ತೂಕ ಬೇಕಿತ್ತು.. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಸಂತಸವನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿ ಹೆಕ್ಕಿ ಬಡಿಸಲು ಶುರುವಾಗಿತ್ತು..

ತಮಾಷೆ ಎಂದರೆ.. ಇದು ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹದ ರಜತ ಮಹೋತ್ಸವ.. ಹೌದು ೧೯೯೩ ರಂದು ಕಾಲೇಜು ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ.. ೨೫ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಭೇಟಿ (ಮಧ್ಯೆ ಮಧ್ಯೆ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಸಿಗುತಿದ್ದರೂ.. ಒಂದು ದೀಪದ ಹಣತೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಚ್ಚಲೇ ಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಬಲವಾದ ನಿರ್ಧಾರ ತಳೆದ ದಿನ ಇದಾಗಿತ್ತು.. ಹಾಗಾಗಿ ರಜತ ಸಂಭ್ರಮ)

ಆಗ ಬಂದ ಫಿಟ್ನೆಸ್ ಫ್ರೀಕ್ ಮಧುಸೂದನ್.. ಹ ಹ ಹ ಹ.. ನಾಲ್ಕು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ನಗು ಅವನ ಪ್ರತಿ ವಾಕ್ಯಕ್ಕೂ ಇತ್ತು.. ನಗು ನಗು ನಗು..

ಮಯ್ಯದ ಎರಡನೇ ಮಹಡಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಟೇಬಲ್ ಮಸ್ತಿ ನಗು.. ಎಲ್ಲರೂ ಒಮ್ಮೆ  ತಿರುಗಿ ನೋಡುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ..

ಅಚಾನಕ್ ಭೇಟಿ ಇದಾಗಿದ್ದರೂ.. ಹತ್ತು ಮಂದಿಸಿಕ್ಕಿದ್ದು .. ಖುಷಿಯಾಗಿತ್ತು..

ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಭೇಟಿ ಬಿಟ್ಟು.. ಹೀಗೆ ಬೆಳಗಿನ ತಿಂಡಿಗೆ, ಊಟಕ್ಕೆ, ಸಂಜೆ ಲಘು ಉಪಹಾರಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಸುಗ್ರೀವಾಜ್ಞೆಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿ ಈ ಭೇಟಿಗೆ ಶುಭಮಂಗಳ ಹಾಡಿದೆವು..




ದೀಪದಲ್ಲಿ ಬತ್ತಿ ಇರುತ್ತೆ
ದೀಪದ ಎಣ್ಣೆ ಇರುತ್ತೆ
ಬೆಂಕಿ ಪೊಟ್ಟಣದಿಂದ ದೀಪವನ್ನು ಬೆಳಗುತ್ತೇವೆ..
ಆದರೆ ಆ ದೀಪ ಸದಾ ಉರಿಯಲು ಏನೂ ಮಾಡಬೇಕು
ದೀಪದ ಬತ್ತಿಯನ್ನು ಸರಿ ಮಾಡುತ್ತಿರಬೇಕು
ಮತ್ತೆ ದೀಪಕ್ಕೆ ದೀಪದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಿರಬೇಕು
ಆ ಕೆಲಸವೇ ಈ ಗೆಳೆಯರ ಭೇಟಿ..

ಸಿಗುತ್ತಿರೋಣ ಅಲ್ಲವೇ.
ಸಿಗುತ್ತಿರಲೇ ಬೇಕು
ಸಿಗ್ಗುತ್ತಿರಲಿ ಎಂದೇ ಈ ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಗ್ರೂಪ್ ಮಾಡಿರೋದು
ಭೂಪಟದಲ್ಲಿ ನಲಿದಾಡುತ್ತಿರುವ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದು ಅದಕ್ಕೆ ಆಲ್ವಾ
ನಾವು ಕೈಯೆತ್ತಿದರೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಭವನ ದೋಸೆ ಸಿದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತೆ
ಮಯ್ಯ ಹೋಟೆಲಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್ ಕಾಫಿ ರೆಡಿ ಇರುತ್ತೆ
ಕ್ಲಬ್, ರೆಸಾರ್ಟ್, ಹೋಟೆಲು ನಮಗಾಗಿ ಕಾದಿರುತ್ತೆ ..

(ಆರ್ಮುಗಂ ಸಂಭಾಷಣೆ ಅಲ್ಲಾ.. ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮನದಲ್ಲಿರುವ ಸ್ನೇಹದ ಮಾತುಗಳು)

ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಒಂದು ಜೈ... !!!

Thursday, November 30, 2017

ಶಶಿಯ ಪ್ರತಿ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥವಾದ ಮಧುರ ಕ್ಷಣ

ಶ್ರೀಕರ ಶುಭಕರ ಶಶಿಧರ ಮೊದಲ ಪ್ರತಿ ಮೊದಲ ಪ್ರತಿಭಾ ಮೊದಲ ಪ್ರತಿಭಾಕ್ಕ

ಏನಾಯಿತು ಅಂತೀರಾ .. ಕೈಗೆ  ಕಟ್ಟಿದ ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ರಿವ್ ಅಂತ ತಿರುಗಿಸಿದೆ.. ೧೯೯೮ ರ ಆಸುಪಾಸಿಗೆ ಓಡಿತು.. 

"ಶಶಿ.. ನಿನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಬಂದ್ರ.. ಮೊದಲೇ ಲೇಟ್ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ.. ಅಲ್ಲಿ ತನಕ ಹೋಗಬೇಕು"

"ಬರ್ತಾರೆ ಡ್ಯಾಡಿ..  ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ.. ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕು ಅಂತ.. "

"ಏನೂ ಬರ್ತಾರೋ.. ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಲೇಟ್"

"ಹೂಂ.. ಹೂಂ"

ಶಶಿ ಮತ್ತು ಶಶಿಯ ಅಪ್ಪ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಾತುಗಳು.. ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಮಾಲೂರಿಗೆ ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದರು.. ನಾವು ಬೇಗ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು.. ಕಾರಂತರಗಳಿಂದ ಕೊಂಚ ತಡವಾಗಿತ್ತು.. ಆಗ ಮೊಬೈಲ್, ಬೈಕ್ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬಸ್ಸೇ ಗಟ್ಟಿ.. ನಾನೂ ಲೋಕಿ ಕೊರವಂಗಲದ ಶಶಿ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆವು.. ವೆಂಕಿ  ಬರಲ್ಲ ಅಂದಿದ್ದ.. ಆದರೂ ನಾವು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.. ಆಗ ಬಿಟಿಎಂ ಲೇಔಟ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಬಿಡದೆ ಕಾಡಿಸಿದೆವು.. ಅವನು ಸೀದಾ ಮಾಲೂರಿಗೆ ಬರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ ..  

ನಾನು, ಲೋಕಿ, ಶಶಿ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ  ಹರಟುತ್ತಾ ಮಾಲೂರಿಗೆ ವಾಹನ ಬಂದು ನಿಂತಿತು .. ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಆಧಾರವಾಯಿತು.. ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆರಾಮಾಗಿ ನೆರವೇರಿತು.. ನಾವು ಛತ್ರದ ಬಾಗಿಲಿನ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆವು.. ವೆಂಕಿ ಬರ್ತಾನೆ ಅಂತ.. ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ವೆಂಕಿ ಆ ಬಸ್ಸು ಈ ಬಸ್ಸು ಅಂತ ಹಿಡಿದು ಮಾಲೂರಿಗೆ ಬಂದ.. 

ಕ್ಲೀನ್ ಶೇವ್ ಮಾಡಿದ ಮುಖ.. ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ಬೈತಲೆ ಬಾಚಿಕೊಂಡು.. ಕಡು ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ  ಶರ್ಟ್ ತೊಟ್ಟಿದ್ದ ಅವನು ಬಂದು ಕೂತಾಗ ನಗು ಬರುತ್ತಿತ್ತು.. ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮಾಲೂರಿನ ಕೆಲವು ಸಾಬರು ಕೂತಿದ್ದರು.. ಇವನ ಮೊಗವನ್ನು ನೋಡಿ ಇವ ನಮ್ಮವ ಅಂದುಕೊಂಡು.. ಚೂರು ಪಾರು ಉರ್ದುವಿನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿದರು.. ಇವನೂ ಕಮ್ಮಿಯೇ ಉರ್ದು, ಹಿಂದಿ, ಕನ್ನಡ, ತೆಲುಗು ಸೇರಿಸಿ, ಬೆರೆಸಿ ಕಾಕ್ಟೈಲ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದ.. ನಮಗೆ ನಗು.. ಮಕ್ಕಳ ನಗ್ರಿ ನಗ್ರಿ ಅಂತ ಬಯ್ದ ವೆಂಕಿ.. 

ಪೊಗದಸ್ತಾದ ಊಟ ಆಯಿತು.. ಬನ್ರೋ ಪ್ರತಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ ಅಂದ ಶಶಿ.. ನಮಗೆ ಸಂಕೋಚ.. ಹೋಗೋದಾ.. ಏನೋ ಮಾಡೋದು ಒಬ್ಬರ ಮುಖ ಒಬ್ಬರು ನೋಡಿಕೊಂಡೆವು.. ಬೇರೆ ದಾರಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಒಟ್ಟಿಗೆ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೆವು.. ಗಾಡಿ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತೋ ನಾವು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕಿತ್ತು.. 

ವಾಹನ ಭವ್ಯವಾದ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿತು.. "ಲೋ ಇದೆ ಮೆಟ್ಟಿಲ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ತೆಗೆದಿರೋ ಪ್ರತಿಭಾ ಫೋಟೋ ತೋರಿಸಿದ್ದು ಕಣೋ ಶಶಿ.." ಅಂದೇ.. ಹೌದು ಕಣೋ.. ಅಂದ ಶಶಿ.. ಮನೆಯೊಳಗೇ ಹೋದೆವು.. 

ಭಾರತದ ಅನಧಿಕೃತ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರೀಡೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮ್ಯಾಚ್ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.. ಮನೆಯೊಳಗೇ ಹೋದ ತಕ್ಷಣ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಬಾವಿಯ ತರಹ ಅಂಗಣ.. ಟಿವಿ ಇತ್ತು.. ಟಿವಿ ಎದುರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸೋಫಾ ಸೆಟ್.. ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ವಯಸ್ಸಿನ ಹಲವಾರು ಮಂದಿ ಕೂತಿದ್ದರು.. ಪ್ರತಿಭಾ ಅವರ ಅಣ್ಣಂದಿರು.. ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿಕರು ಅಂತ ಆಮೇಲೆ ತಿಳಿಯಿತು.. 

ಸೋಫಾ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ  ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿದರೆ .. ಅಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುವ ಸ್ಥಳ.. ಎರಡು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೋಣೆಗಳು ಇದ್ದವು.. ಸೋಫಾ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು ಚಕ್ರ ಸುತ್ತುವ ಹಾಗೆ ಫ್ಯಾನ್ ಸುತ್ತುತ್ತಿತ್ತು.. ನನಗೆ ಬಿಸಿಲು.. ಪ್ರಯಾಣ.. ಕಾಫಿ ಇಲ್ಲದೆ..  ತಲೆ ನೋವು ಶುರುವಾಗಿತ್ತು.. ಮಿಕ್ಕವರಿಗೆ ಫ್ಯಾನ್ ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಕೂರೋಕೆ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ನಾನು ಆದಷ್ಟು ಫ್ಯಾನ್ ಇಂದ ದೂರ ಕೂತಿದ್ದೆ ಆದರೂ ಆ ಗಾಳಿ ನನಗೆ ಹಿಂಸೆ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.. 

ಛತ್ರದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದ ಹುಡುಗಿ ಶಶಿಯ ಹಿಂದೆ ಬಂದರು.. ಇವನು ವೆಂಕಟಾಚಲ.. ಇವನು ಲೋಕೇಶ.. ಇವನು ಶ್ರೀಕಾಂತ.. ಪರಿಚಯವಾಯಿತು.. ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕಾರ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆ ಹುಡುಗಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಫಿ, ಮತ್ತೆ ಮಿಕ್ಸ್ಚರ್ ಕೊಟ್ಟರು.. ಅವತ್ತಿನ ಮಿಕ್ಸ್ಚರ್ ರುಚಿ ಇನ್ನೂ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ.. 

ವೆಂಕಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಮ್ಯಾಚಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ .. ಫೋರ್ ಸಿಕ್ಸ್ ಹೊಡೆದಾಗೆಲ್ಲ ಇವನ ಕಾಮೆಂಟರಿ ನೆಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.. ಅಲ್ಲಿದ್ದವರೊಡನೆ ಇವನು ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದ.. 

ಶಶಿ ನೆಡಿರೋ ಒಂದು ರೌಂಡ್ ಹೋಗಿ ಬರೋಣ ಅಂದ.. ಸರಿ ನಾವೆಲ್ಲ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಸುತ್ತು ಮಾಲೂರು ದರ್ಶನವಾಯಿತು.. 

ಮತ್ತೆ ನಾವು ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ.. ಮಿಕ್ಕವರು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದರು.. ಅಲ್ಲಿದ್ದವರಿಗೆ ಬರುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೊರಟೆವು.. ನನ್ನ ತಲೆನೋವು ಕಾಡುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು .. ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಸಣ್ಣ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿದೆ.. ಜೇಬಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾತ್ರೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ.. ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಾಧಾನವಾಗಿತ್ತು.. ಕೋರಮಂಗಲಕ್ಕೆ ಬಂದು.. ವಿಜಯನಗರದಲ್ಲಿದ್ದ ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಸೇರಿ.. ಮಲಗಿದ್ದೆ ಗೊತ್ತು.. 

ಮತ್ತೆ ಮಾರನೇ ದಿನದಿಂದ ಆಫೀಸ್ ಕೆಲಸ ಅದರಲ್ಲಿ ಬ್ಯುಸಿ.. ಅದಾದ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಮದುವೆ ನೆಡೆಯಿತು.. ಮದುವೆ ದಿನದ ಸಂಭ್ರಮದ ಬಗ್ಗೆ ಕಳೆದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ.. ಆದರೆ ಇಂದಿಗೂ ಆ ಮೆಟ್ಟಿಲ ಮೇಲೆ ನಿಂತ ಫೋಟೋದಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರತಿಭಾಕ್ಕ ಇವರೇನಾ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.. ಭವ್ಯವಾದ ಬಂಗಲೆಯಲ್ಲಿ ರಣಚಂಡಿಯಂತೆ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಗೋಳುಹುಯ್ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ.. ನಾ ಹೇಳಿದ್ದೆ ಆಗಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಹಠದ ಅಕ್ಕ ಇಂದು.. ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ನಾನು ಎಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವಂತ ಅಣ್ಣಂದಿರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಈ ಸುಂದರ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಕ್ಕ ನಮ್ಮ ಅದ್ಭುತ ಗೆಳೆಯ ಶಶಿಯ ಬದುಕಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟು ೧೯ ವರ್ಷಗಳು ಆದವು .. 

ನಮ್ಮ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಅದ್ಭುತ ಸಂಗತಿ ಪ್ರತಿಭಾಕ್ಕ.. ಜನುಮದ ಜೋಡಿಯಾಗಿರುವ ಶಶಿ ಪ್ರತಿಭಾ ಅವರಿಗೆ ವಿವಾಹ ದಿನದ ಶುಭ ಕೋರಲು ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಓಡಿಸಿದ್ದೆ.. ಈಗ ಗಡಿಯಾರ ಉಸ್ಸಪ್ಪ ಸಾಕಪ್ಪ ಅದೆಷ್ಟು ಬಾರಿ ನನ್ನ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಓಡಿಸುತ್ತೀಯಾ ಶ್ರೀಕಿ ನೀನು ಎಂದು ಬಯ್ದು.. ಮತ್ತೆ  ತನ್ನ ಸುಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತು.. 

"ಶಶಿ ಪ್ರತಿಭಾ.. ಸಮಯದ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿರುವ ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಕಡೆಯಿಂದಲೂ ಶುಭಾಶಯಗಳು.. .. ಹೀಗೆ ಇರಿ.. ನಗುತ್ತಾ ಇರಿ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ನಗಿಸುತ್ತಾ ಇರಿ.. ಮತ್ತೆ ಬಾಂಬೆ ಪ್ರವಾಸದ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಯಾರಿಗೂ ಕೊಡಬೇಡಿ . ವಿವಾಹಾದಿನದ ಶುಭಾಶಯಗಳು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹಲ್ಲು ಕಿರಿಯಿತು.. 

ಶುಭಾಶಯಗಳು ಶಶಿ ಪ್ರತಿಭಾಕ್ಕ .. ವಿವಾಹ ದಿನದ ಆ ಮಧುರ ನೆನಪುಗಳ  ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಂದು ಬನ್ನಿ!!!
ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ ಶಶಿ

Saturday, October 28, 2017

ಶತಮಾನದ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಶಾಲೆ ಎನ್ನುವ ದೇಗುಲ - National High School 100 Years

"ಸಡಗರದಿಂದ ಗಗನದ ಅಂಚಿಂದ 
ಸುರರು ಬಂದು, 
ಹರಿಯ ಕಂಡು ಹರುಷದಿ 
ಭುವಿಯೆ ಸ್ವರ್ಗ ಭುವಿಯೆ ಸ್ವರ್ಗ 
ಎನುತಿರಲು ನಾದಮಯ ಈ ಲೋಕವೆಲ್ಲಾ"

ಎಷ್ಟು ನಿಜ ಈ ಸಾಲುಗಳು.. ಶ್ರೀ ಚಿ ಉದಯಶಂಕರ್ ಅವರ ಬರೆದ ಸರಳ ಸುಂದರ ಸಾಲುಗಳು ಇವು.. 
ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದ ಫಲಕ 
ಈ ಭುವಿಯೇ ನಾದಮಯವಾಗಿರುವಾಗ..  ನಾದಕ್ಕೆ ಅಧಿದೇವತೆ ಶಾರದೆ....  ಅವಳ ವರಪ್ರಸಾದವೇ ಈ ವಿದ್ಯೆ. ಮನುಜನಿಗೆ ಜ್ಞಾನ ದಾಹವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಇಂಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಗುರುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ.. ಆ ಗುರುಗಳು ಇರಲು ಗುರುಕುಲ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ವಟುಗಳು ಎಂಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿ ಬೆಳೆಸುವ  ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಈ ಗುರುಕುಲಗಳು ಅರ್ಥಾತ್ ಶಾಲೆಗಳು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇವೆ .. 

ಆಗಾಗ ಕತ್ತೆತ್ತಿ ಆಕಾಶ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ..  ನಿಮ್ಮ  ಊಹೆಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವೆ.. ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ವಾರಗಳ ಗಟ್ಟಲೆ ಕಾಡಿದ ಮಳೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಆತಂಕವಿರಲಿಲ್ಲ.. ಬದಲಿಗೆ ಮೇಲೆ  ಹೇಳಿದ ಹಾಡಿನ ಸಾಲಿನಂತೆ.. ನೆಡೆಯುತ್ತೇನೋ  ಅನ್ನುವ ಕುತೂಹಲ.. 
ಜನಸಾಗರ ಸೇರುತ್ತಿತ್ತು ಮೆಲ್ಲಗೆ 

ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ನೆರೆದಿದ್ದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ವೃಂದ 
ಶ್ರೀಮತಿ ಆನಿಬೆಸಂಟ್ ಶುರುಮಾಡಿದ ಈ ಶಾಲೆಗೆ ಈಗ ಶತಮಾನದ ಸಂಭ್ರಮ..೧೯೧೭ ರಿಂದ ಅವಿರತವಾಗಿ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಈ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಓಡಾಡಿದ್ದೇವೆ ಓದಿದ್ದೇವೆ ಎನ್ನುವುದೇ ನಮಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯೆನಿಸುತ್ತದೆ... ಅಂತಹುದರಲ್ಲಿ ಈ ಶಾಲೆಯ ಏಳಿಗೆಗೆ ತನು ಮನ ಧನ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಸಾವಿರಾರು ಗುರುಗಳ ಮನಸಿಗೆ ಎಂಥಹ ಅನುಭವ ಅಲ್ಲವೇ ..! 

ಈ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ ಜ್ಞಾನದ ಅನುಭವಾಮೃತವನ್ನು ಸವಿದು  ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನ ಕಂಡುಕೊಂಡ ಪ್ರತಿಭಾ ಪುಂಜವೇ ಇಲ್ಲಿದೆ.. ಏನನ್ನೂ ಹೇರದೆ.. ಭಾರವನ್ನು ಭಾರವೆಂದು ಗಮನ ಬಾರದ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲಿಯ ಗುರುಗಳು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ ಪ್ರತಿ ಪದವೂ ನಮ್ಮ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಇಳಿದು ಕೂತಿದೆ.. 

ಬರಿ ಅಂಕಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ತುಂಬಿಸೋದೇ ಶಾಲೆಯಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಅಂಕೆಗೆ ಸಿಗದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಗುರಿಯನ್ನು  ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಪರಿ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ ರೀತಿ ಅನನ್ಯ .. 

ನೂರರ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆ ಒಂದು ವೇದಿಕೆಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಓದಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುವ ಒಂದು ಅವಕಾಶವಾಗಿ ಕೂಡಿ ಬಂದಿದ್ದು ಸಂಗೀತ ಸಂಜೆ.. ತಿಥಿ ವಾರ ನಕ್ಷತ್ರ ಹೇಗೆ ಕೂಡಿ ಬಂದಿದೆ ನೋಡಿ.. ಇಂದಿನ ವಾರ ಶುಭವಾರ ಇಂದಿನ ಕರಣ ಶುಭ ಕರಣ ಎನ್ನುವಂತೆ.. ಸುಂದರ ಸಂಜೆಗೆ ಸಜ್ಜಾಗಿತ್ತು ನ್ಯಾಷನಲ್ ಹೈ ಸ್ಕೂಲು.. 
ಇಂದಿನ ವಾರ ಶುಭವಾರ ಇಂದಿನ ಕರಣ ಶುಭಕರಣ 
ಶಾಲೆಯ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಂಪರ್ಕ ವಿಳಾಸ ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ತಂಡ.. ಬಂದವರನ್ನು ನಗುಮೊಗದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ ಅವರ ವಿವರಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಶಾಲೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಗೀತೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು .. 
ವಯಸ್ಸು ಬರಿ ಸಂಖ್ಯೆ ಅಷ್ಟೇ..
 ಉತ್ಸಾಹಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಲ್ಲೇ 

ವಿವರಗಳನ್ನು  ತುಂಬುತ್ತಿರುವ ಸಹಪಾಠಿ 

ಶಾಲೆಯೊಳಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದಾಗ.... "ಹೌದು ಇಲ್ಲೇನೋ ಇದೆ" ಎನ್ನುವ ಒಂದು ತರಂಗದ ಕಂಪನ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದವರನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಅಲುಗಾಡಿಸಿದದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.. ಬಂದವರು ಶಾಲೆಯ ಒಳಗೆಲ್ಲ ಓಡಾಡುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ಕೊಠಡಿಯನ್ನು ಕಂಡು ತೃಪ್ತರಾದವರು ಕೆಲವರು.. ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದು.. ನೋಡು ಮಗು ಇದೆ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದದು.. ಇಲ್ಲೇ ಕೂರುತ್ತಿದ್ದೆ... ಎಂದು ಒಂದು ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.. 
 ನಾ ಒಂಭತ್ತು ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿ ಓದಿದ ಕೊಠಡಿ 
ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಗೀತೆಯೊಂದಿಗೆ ಶುರುವಾದಾಗ.. ನನ್ನ ಮೈಮನ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು.. ರೋಮಾಂಚಕಾರಿ ಅನುಭವ ನನಗಾದದ್ದು ನಿಜ.. 
ಪ್ರಾರ್ಥನೆ 

ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಶುರುವಾಯಿತು.. ದೀಪವ ಬೆಳಗುವ ಮೂಲಕ.. 

ಆರಂಭ 

ನಂತರ ಶ್ರೀ ಎ ಎಚ್ ಆರ್ ರವರು ಶಾಲೆಯ ಮುಂದಿನ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಶಾಲೆಯ ಶತಮಾನದ ಸಂಭ್ರಮಾಚರಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದರು.. 

ಶ್ರೀ ಎಚ್ ಏನ್ ಆರ್ ರವರು ಫೋರಮ್ಮಿನ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.. 

ಅಗಲಿದ ಹಲವಾರು ಗುರುಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕಾಲ ಮೌನಾಚರಣೆಯ ಮೂಲಕ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದೆವು.  

ನಂತರ ಶುರುವಾಯಿತು.. 

ನಾದಮಯ….
ಎನ್ ಎಚ್ ಎಸ್ ಎಲ್ಲಾ ನಾದಮಯ 
ಕೊಳಲಿಂದ ಗೋವಿಂದ ಆನಂದ ತಂದಿರಲು
ನದಿಯ ನೀರು ಮುಗಿಲ ಸಾಲು
ಮುರಳಿಯ ಸ್ವರದಿ ಬೆರೆತು ಚಲನೆ ಮರೆತು ನಿಂತಿರಲು
ನಾದಮಯ ಈ ಎನ್ ಎಚ್ ಎಸ್ ಎಲ್ಲಾ ನಾದಮಯ 

ಗುರುಗಳ ಮಾಧುರ್ಯ ಪಾಠದ ಸೌಂದರ್ಯ
ಶಿಷ್ಯರ ತಣಿಸೆ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಕುಣಿಸೆ
ಸಡಗರದಿಂದ ಗಗನದ ಅಂಚಿಂದ,
ಸಡಗರದಿಂದ ಗಗನದ ಅಂಚಿಂದ
ಸುರರು ಬಂದು, ಹರಿಯ ಕಂಡು ಹರುಷದಿ
ಎನ್ ಎಚ್  ಎಸ್ ಸ್ವರ್ಗ...  ಎನ್ ಎಚ್ ಎಸ್ ಸ್ವರ್ಗ ಎನುತಿರಲು

ನಾದಮಯ ಈ ಎನ್ ಎಚ್ ಎಸ್ ಎಲ್ಲಾ 
ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ಗುರುಗಳು ಆನಂದ ತಂದಿರಲು
ನಾದಮಯ....ಈ ಎನ್ ಎಚ್ ಎಸ್ 
ನಾದಮಯ  ನಾದಮಯ.. 

ಸಂಗೀತ ಸಾಗರದ ಹರಿಸಿದ ಪ್ರತಿಭಾವಂತರು 


ಗಾನ ಸುಧೆ 
 ಹೌದು ಹಿರಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ  ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ಅಂಗಣದಲ್ಲಿ ಹರಡಿದ ರೀತಿಗೆ ಕಂಬದ ಮೇಲೆ ಕೂತಿದ್ದ ತಾಯಿ ಶಾರದೆ ಕೂಡ ತಲೆದೂಗಿದ್ದಳು..  ಗಾಯಕಿ ಶ್ರೀಮತಿ ಎಂ ಡಿ ಪಲ್ಲವಿ ಅರುಣ್ ಅವರು ಕೆಲವು ಇಂಪಾದ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದರು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಹಾಡುಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ರಂಜಿಸಿದರು..

ನಲವತ್ತೈದು ಐವತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳು ಕ್ಷಣಕಾಲದಂತೆ ಓಡಿತು.. ಸಂಗೀತ ಶಾರದೆಯನ್ನು ಧರೆಗೆ ಇಳಿಸಿದ್ದರೆ ..  ಕೆಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ತಂಡ ತಮ್ಮನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ ಶಾಲೆಗೇ ಅಳಿಲು ಸೇವೆ ಎಂದು ತಾಯಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಕಟಾಕ್ಷವನ್ನು ಶಾಲೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಿಗೆ ನೀಡಿದರು.. 

ರಂಗಿನಲ್ಲಿ ಸಂಭ್ರಮ 
ಜ್ಞಾನದ ಒಡತಿ ಮತ್ತು ಧನದ ಒಡತಿ  ಒಂದೇ ಕಡೆ ಸೇರಿ ಜ್ಞಾನ ಧನವಾದರು.. 

ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕಲಾವಿದೆ 
ನೂರರ ಸಂಗೀತ ಸಂಜೆಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮೆರುಗು ನೀಡಿದ್ದು  ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಬಿಡಿಸಿದ ಚಿತ್ರ.. ಶ್ರೀಮತಿ ಸುಮನ ಜಗದೀಶ್ ಅವರು ರಚಿಸಿದ ಸುಂದರ ಚಿತ್ರ.. ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಇತ್ತು.. ನೂರರ ಸಂಭ್ರಮ.. ಆದಿ ಪೂಜಿತ ಗಣಪ.. ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಗಡಿಯಾರದ ಗೋಪುರ.. ಎಲ್ಲವೂ ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು.. ಅವರಿಗೆ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು .. 

ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ತಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ಗುರುಗಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆದು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಗೌರವಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದು ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಹಬ್ಬವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿತ್ತು.. 

 ಸುಮಾರು ಎರಡುಘಂಟೆಗಳು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಸಂತಸ ನೀಡಿದರೆ.. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಉಪಹಾರ ನಾಲಿಗೆಯ  ರುಚಿಕೋಶಗಳನ್ನು ತಣಿಸಿದವು.. 

"ಸ್ನೇಹಿತರೆ ನಿಮಗೆ ಸ್ವಾಗತ ನನ್ನೆದೆಯ ಪ್ರೀತಿ ಸ್ವಾಗತ 
ಎಂದೆಂದೂ ನೆನಪಿರಲಿ ಈ ಸುದಿನ ಸಂತೋಷದ ಈ ಶುಭ ಮಿಲನ"  ಅಕ್ಷರಶಃ ನಿಜಯಾಗಿತ್ತು .. 

ಮನೆಗೆ ಹೊರಟಾಗ ಮನಸ್ಸು ಹಾಡುತಿತ್ತು.. "ಈ ಭಾವ ಗೀತೆ ನಿನಗಾಗಿ ಹಾಡಿದೆ.. "

"ಓ ನನ್ನ ಗುರುಕುಲವೇ ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ 
ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲಿ 
ಧನದಿಂದಲೇ ಮನದಿಂದಲೇ ತನುವಿನಿಂದಲೇ?"

ಶಾಲೆ ಹೇಳಿತು.. 
ಶ್ರದ್ಧಾ ಹೀ ಪರಮಾಗತಿಹಿ!!!
ಶ್ರೀ HVR ವಿಶ್ವಮಹಾಯುಧ್ಧವನ್ನು
ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ತಂದಿಟ್ಟ ಗುರುಗಳು
ಹೆಸರಾಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ 

ನೆಚ್ಚಿನ ಗುರುಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರು 

ಭದ್ರ ಬುನಾದಿ ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟಾ ಗುರುಗಳು ಶ್ರೀ MKL 

ಗುರುಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಾವಿದೆ 

ಇನ್ನೊಂದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ತಂಡ ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ 

ನೂರರ ಸಂಭ್ರಮದ ಒಂದು ಝಲಕ್ ನಮಗೆ ನೀಡಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ತಂಡಕ್ಕೂ.. ಅಧ್ಯಾಪಕರ ತಂಡಕ್ಕೂ.... ಹೇಳುವ ಒಂದೇ ಮಾತು "ಎಂದರೋ ಮಹಾನುಭಾವುಲು ಅಂದರೇಕಿ ವಂದನಮೂ"
ಎಂದರೋ ಮಹಾನುಭಾವುಲು ಅಂದರೇಕಿ ವಂದನಮು