Sunday, June 4, 2017

ಗೀತೋಪಚಾರ... !


ರಥದಲ್ಲಿದ್ದ ಅರ್ಜುನ ಕಣ್ಣು ಒರೆಸಿಕೊಂಡ.. .. ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಒಮ್ಮೆ ಮುಗುಳು ನಕ್ಕ


ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಜಯ.. ಈ ವಿಷಯವನ್ನ ಹೇಳಿದಾಗ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ "ಸಂಜಯ.. ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ರಥವನ್ನು ತುಂಬಾ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.. ಆ ಧೂಳಿನ ಕಣಗಳು ಅರ್ಜುನನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಧೂಳು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಕಣ್ಣನ್ನು ಮಬ್ಬಾಗಿಸುತ್ತಿದೆ..  ಇದು ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ನಿಧಾನವಾಗಿ ರಥ ಓಡಿಸಬಾರದೇ.... ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ.. ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಮುಗುಳ್ ನಕ್ಕಿದ್ದು ಏತಕ್ಕಾಗಿ?"

ಟವರಿಂದ ಸಿಗ್ನಲ್ ಸರಿಯಾಗಿ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಒಮ್ಮೆ ತನ್ನ ಮೋಡೆಮ್ ಅನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅಡ್ಜಸ್ಟ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಂಜಯ ಮತ್ತೆ ಶುರುಮಾಡಿದ
ಸಿಗ್ನಲ್ ಸಿಕ್ಕಿದ ಟವರ್!!!
"ಮಹಾರಾಜ.. ಯುದ್ಧದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆ ಮೊದಲನೇ ದಿನದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.. ನಿಮಗೆ ಬೇಸರವಾಗಿರಬಹುದು.. ಇಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಬೇರೆ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತೀನಿ.. ಇದು ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಮುಂದೆ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ನೆಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಘಟನೆ.. ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಮಗೂ ಬೇಸರ ಕಳೆಯುತ್ತದೆ.. "

"ಆಗಲಿ ಸಂಜಯ.. ಕೌರವ ಪಡೆ ದಿನೇ ದಿನೇ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿದೆ.. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕೊಂಚ ಮುದ ಕೊಡುವ  ಬೇರೆ ಏನಾದರೂ ಹೇಳು."

"ಆಗಲಿ ಮಹಾರಾಜ.. ಶುರು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ"

Over to Sanjaya from Kurukshetra .. with Cameraman "TIME".. for Kaliyuga TV

******
ಬಿಂಬ ಹೇಳುತ್ತದೆ.. ನೀ ಸರಿ ಇದ್ದರೇ.. ನಾ ನಿನ್ನ ಸರಿಯಾಗಿ ತೋರುತ್ತೇನೆ..

ಹೀಗೆ ಆಯಿತು.. ಕಮಲಾ ನೆಹರು ಶಾಲೆಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಂದು ಭದ್ರ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟದ್ದು.. ಆ ಶಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಕ ಶಿಕ್ಷಕಿಯರು.. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದ ಆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು .. ಪ್ರತಿಹಂತದಲ್ಲಿಯೂ ಶಿಕ್ಷಕ(ಕಿಯ)ರು ಶಿಕ್ಷೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಎರಡನ್ನು ನಾಣ್ಯದ ಎರಡು ಮುಖವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಉತ್ತಮ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮನದಲ್ಲಿ ಹಸಿಯಾದ ಸಿಮೆಂಟ್ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮೂಡುವ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತಿನಂತೆ ಅಚ್ಚಳಿಯದ ಛಾಪನ್ನು ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು.. ಅವರಿಗೆ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ.. ಈ ಛಾಪು ಬರಿ ಶಾಲೆಯ ಮಕ್ಕಳ ಸ್ಲೇಟು ಅಥವಾ ಪುಸ್ತಕದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರವೇ ಅಲ್ಲ.. ಇದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮನದ ಮೇಲೆ ಕೈ ಮೇಲಿನ ಹಚ್ಚೆಯಂತೆ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಉಳಿದಿಬಿಟ್ಟಿತು.. ವರುಷಗಳು ಎಷ್ಟೇ ಉರುಳಿದ್ದರೂ  ನೆನಪುಗಳು ಮಾತ್ರ ಭದ್ರ ಕಪಾಟಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಿತ್ತು.. !!!

ಹೇವಿಳಂಬಿ ನಾಮ ಸಂವತ್ಸರದ ವೈಶಾಖ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯಂದು ಗುರುವಂದನಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳೆಂದು ಹೇಳಿ.. ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಕರೆತರಬೇಕು ಎಂದು ಹಂಬಲ ಹೊತ್ತಿದ್ದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ  ನೆಚ್ಚಿನ ಶಿಕ್ಷಕಿ ಶ್ರೀಮತಿ ಗೀತಾ ಮೇಡಂ.. ಆತಿಥ್ಯದ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ಹೊತ್ತು ಆ ದಿನವನ್ನು ಹೇವಿಳಂಬಿ ನಾಮ ಸಂವತ್ಸರದ ಶುಕ್ಲ ಪಕ್ಷದ ದಶಮಿಯಂದು ಅಂದರೆ ಜೂನ್ ೪ ೨೦೧೭ ರ ಭಾನುವಾರದಂದು ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು.. ಅಂದು ಎಲ್ಲಾ ದಾರಿಯೂ ಹನುಮಗಿರಿಯ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿತ್ತು.. !!!

ಈ ದಿನದ ವಿಶೇಷಕ್ಕೆ ಶ್ರೀಮತಿ ಗೀತಾ ಮೇಡಂ ಹೆಗಲಿಗೆ ಹೆಗಲು ಕೊಟ್ಟು ನಿಂತವರು ಅವರ ಪತಿ ದೇವರು, ಮತ್ತು ಬಂಧು ಮಿತ್ರರು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಮೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರು ಸುಧಾ ಮತ್ತು ನಂದಿನಿ.. ಮೆಚ್ಚಿನ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರುವ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ಹೊತ್ತವರು ಮೋಹನ ಮತ್ತು ವಿಜಯನಾರಸಿಂಹ...

ಸುಮಾರು ಹನ್ನೊಂದು ಘಂಟೆಗೆ.. ಶ್ರೀಮತಿ ಪುಷ್ಪ ಮೇಡಂ, ಶ್ರೀಮತಿ ಜಾನಕಮ್ಮ ಮೇಡಂ, ಶ್ರೀಮತಿ ಈಶ್ವರಿ ಮೇಡಂ ಅವರನ್ನು ಮೋಹನ ಕರೆ  ತಂದ... ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಿಂಗಯ್ಯ ಮಾಸ್ತರು ವಿಜಯನಾರಸಿಂಹ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದರು..

ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಿಂಗಯ್ಯ ಮಾಸ್ತರು.. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ನಿರೂಪಣೆಯ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತರು.. ಎಲ್ಲರನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸುತ್ತಾ.. ಶಾಲೆಯ ಆ ದಿನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳನ್ನ ಹೇಳುತ್ತಾ.. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಆ ಕಾಲದ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಾ, ಆ ದಿನಗಳು ಮತ್ತು ಈಗಿನ ದಿನಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಹೇಳಿದರು.. ಮಧ್ಯೆ ಮಧ್ಯೆ ಚೆನ್ನವೀರಕಣವಿ, ಕುವೆಂಪು, ದಿನಕರ ದೇಸಾಯಿ, ವಚನಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಶರಣರು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಸ್ವವಿರಚಿತ ಕವನಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದರು..
ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆವಹಿಸಿದ ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಿಂಗಯ್ಯ ಮಾಸ್ತರು 
ಮಧ್ಯೆ ಮಧ್ಯೆ ಹುಡುಗರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಅದೇ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟವಾಗುವ ಹಾಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ, ಮನೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸುವ ಹಾಗೆ ಮನೆಯ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು ಶ್ರೀಮತಿ ಗೀತಾ ಮೇಡಂ..

ಮಂತ್ರಮುಗ್ದರಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು 

ಪುಷ್ಕಳ ಭೋಜನ ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು.. ಅಲ್ಲಿ ಏನಿರಲಿಲ್ಲ.. ಏನಿತ್ತು ಅನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ. ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಖಾದ್ಯ ಪದಾರ್ಥದಲ್ಲಿಯೂ ಮಸಾಲೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ, ವಿಶ್ವಾಸ, ನಂಬಿಕೆ, ಮಮತೆ ಎಲ್ಲವೂ ತುಂಬಿತ್ತು.. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಿನಿಸುಗಳು ರುಚಿಕರವಾಗಿತ್ತು.. ನೋಡಪ್ಪ ನೀನು ಇದನ್ನು ತಿಂದಿಲ್ಲ.. ಇದನ್ನು ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ, ಇದನ್ನು ಹಾಕಿ.. ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಯೋಗಕ್ಷೇಮವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾ, ಬಂದಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೂ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ಊಟ ಮಾಡುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರು ಶ್ರೀಮತಿ ಗೀತಾ ಮೇಡಂ...
ಪುಷ್ಕಳ ಭೋಜನ 

ಸುಖಭೋಜನ ಉಂಡು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ.. ಮತ್ತೆ ಮಾತು, ಹಾಸ್ಯ, ನಗೆ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಮೂಡಿ ಬಂತು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ

ಅರೆವಳಿಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಹಾಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಗಪ್-ಚುಪ್.. ಸುಮ್ಮನೆ ವಶೀಕರಣಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದಂತೆ ಮಂತ್ರ ಮುಗ್ಧರಾಗಿ ಆ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗೇಳುತ್ತಿದ್ದರು... ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪರಿಚಯವಾಯಿತು.. ಅವರವರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರವರ ಪ್ರಗತಿ ಕಂಡು ಶಿಕ್ಷಕರು ಖುಷಿ ಪಟ್ಟರು.. ತಮಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಶಿಕ್ಷಕರ ಪಟ್ಟ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ತಾವು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿತು.. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುತ್ತಾ.. ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯೂ ಇದನ್ನು ಪಾಲಿಸಲಿ ಎನ್ನುವ ಆಶಯವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಹರಸಿದರು.

ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಕಲಶವಿಟ್ಟಂತೆ..

  • ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ನಾರಾಯಣ ಅವರ ಸುಪುತ್ರಿ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅಲಿಯಾಸ್ ಮಾನಸಿ ತಾನೇ ಹಾಡಿಕೊಂಡು ಪುಟ್ಟ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದರು..ಸೊಗಸಾಗಿತ್ತು .. ಈ  ಮಗು ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೆಸರು ಮಾಡಲಿ,  ಹಾಗೆಯೇ ತಾನಂದು ಕೊಂಡ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಕಾಣಲಿ ಎಂದು ಹರಸಿದರು. 
  • ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿ ಸುಧಾಳ ಮಗಳು ಸುರಭಿ ಹಾಗೂ ಸುಪ್ರಿಯಾ ಸುಂದರ ಗಾಯನ ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸನು ಉಲ್ಲಸಿತಗೊಳಿಸಿತು..
    ಕಲಾ ಕುಸುಮಗಳು!!!
ಸುಂದರ ಸಮಾರಂಭ ತಾಂಬೂಲವಿಲ್ಲದೆ ಎಂದೂ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ.. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಫಲ ತಾಂಬೂಲ ಕೊಟ್ಟು ಹಾರೈಸಿದ ಹಾಗೂ ಹರಸಿದ ಆತಿಥ್ಯವಹಿಸಿದ ಶ್ರೀಮತಿ ಗೀತಾ ಮೇಡಂ ಮತ್ತು ಮನೆಯವರಿಗೆ ಅನಂತವಂದನೆಗಳು.. 
ಸಂಸ್ಕಾರ.. ಸಂಸ್ಕೃತಿ.. 

ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಕೆಲವು ಸುಂದರ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.. ಎಂದು ಸಂಜಯ ಹೇಳಿದಾಗ.. ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಆನಂದ ಭಾಷ್ಪವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗದೇ..  ಅತ್ತು ಬಿಟ್ಟರು.. 










"ಅದೆಲ್ಲಾ ಸರಿ ಸಂಜಯ.... ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ.. ಅದನ್ನು ನೀನು ಇನ್ನೂ ಉತ್ತರಿಸಿಲ್ಲ.. "

ಸಂಜಯ ತಾನೂ  ಆನಂದ ಭಾಷ್ಪವನ್ನು ಒರೆಸಿಕೊಂಡು... "ಹೇಳಿ ಮಹಾರಾಜಾ" ಎಂದಾ 

"ಅರ್ಜುನ ಯಾಕೆ ಕಣ್ಣು ಒರೆಸಿಕೊಂಡ..  ರಣರಂಗದ ಧೂಳಿನಿಂದಲೇ.. ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಏನಾದರೂ ಕಾರಣವಿದೆಯೇ..  ?"

"ಮಹಾರಾಜ.. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಬಗ್ಗೆ ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಿಂಗಯ್ಯನವರು ತಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಂದನಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದರು, ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ದೊಡ್ಡಬಳ್ಳಾಪುರದ ಮನೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಬರಬೇಕೆಂಬ ಆಹ್ವಾನವಿತ್ತರು... ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದು ದಿನ ನಿಗದಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುವುದಾಗ ವಾಗ್ಧಾನ ಮಾಡಿದರು.. ನಂತರ ಮಾತಾಡಿದ ಶ್ರೀಮತಿ ಈಶ್ವರಿ ಮೇಡಂ  ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಗುರುವಂದನಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಖುಷಿ ಪಡುತ್ತಾ.. ನಿಮ್ಮಂತಹ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಪುಣ್ಯ ಎಂದಾಗ.. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಕಣ್ಣಾಲಿಗಳು ಮಂಜಾದವು.. ತಕ್ಷಣ ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳಿದ್ದು.. ನಿಮ್ಮಂತಹ ಶಿಕ್ಷಕರು ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಾಡಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಪುಣ್ಯ ಎಂದರು.. "
ನಮ್ಮ ಜೀವನದ  ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ರಂಗವಲ್ಲಿಯಾಗಿಸಿದ ಗುರುಗಳು!!
"ಹೌದು .. ಅಲ್ಲಿ ನೆಡೆದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಘಟನೆಯೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುದನೀಡುವಂತದ್ದೇ.. ಸಂಜಯ ಅದೆಲ್ಲಾ ಸರಿ.. ಆದರೆ ಮತ್ತೆ ನನ್ನನ್ನು ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಈಡು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ.. ಅರ್ಜುನ ಕಣ್ಣನ್ನು ಒರೆಸಿಕೊಂಡದ್ದು ಯಾಕೆ ಇದು ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ"


"ಮಹಾರಾಜ.. ಅರ್ಜುನ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾ... ಕೃಷ್ಣ ಒಮ್ಮೆ ಕುದುರೆಗಳಿಗೆ ಆಯಾಸವಾಗಿದೆ.. ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರು ಕುಡಿಸಿ ಬೆನ್ನು ನೀವಿದರೆ ಕುದುರೆಗಳಿಗೆ  ಚೈತನ್ಯ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದಾಗ.. ಅರ್ಜುನ ಮರು ಮಾತಾಡದೆ ತನ್ನ ಗಾಂಡೀವಕ್ಕೆ ಅಂಬನ್ನು ಹೂಡಿ ಭುವಿಗೆ ಬಿಟ್ಟಾಗ.. ನೀರು ಜಿಲ್ ಎಂದು ಚಿಮ್ಮಿ ಬಂತು... ಕುದುರೆಗಳಿಗೆ ಯಥೇಚ್ಛವಾಗಿ ನೀರು ಕುಡಿಸಿ ಮೈದಡವಿದ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ... ಅರ್ಜುನನಿಗೆ.. ಪಾರ್ಥ.. ನೀನು ಗಂಗಾ ಮಾತೆಗೆ ನಮಿಸಿ.. ಸ್ವಲ್ಪ ದಾಹ ಇಂಗಿಸಿಕೊ.. ಇದರ ಮದ್ಯೆ ನಾ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಘಟನೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.. ಎಂದಾ"

"ಸರಿ ಮುಂದೆ ಹೇಳು ಸಂಜಯ"

"ಮಹಾರಾಜ.. ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ.. ಕಿರೀಟಿ.. ನಾ ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಗೀತೆ ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಎಂದು ಹೆಸರಾಗಿದೆ.. ಅದೇ ಹೆಸರನ್ನು ಹೊತ್ತ ಶ್ರೀಮತಿ ಗೀತಾ ಮೇಡಂ ಅವರು ಹೇಳಿದ ಒಂದು ಮಾತು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.. ಗುರುಗಳು ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಹಾಗೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಾಗ .. ಶಿಷ್ಯರು ಗುರುಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.. ಇದು ಕೊಡು ಕೊಳ್ಳು ಸಂಸ್ಕೃತಿ.. ಶ್ರೀಮತಿ ಗೀತಾ ಮೇಡಂ ಇಂದು ಆತಿಥ್ಯ ವಹಿಸಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಮುಖ್ಯ ವಾಹಿನಿಗೆ ಬರದೇ.. ಮೆಲ್ಲನೆ ಪರದೆಯ ಹಿಂದೆಯೇ ಸರಿದಿದ್ದರು.. ಊಟೋಪ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದರು.. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಅವರಾಡಿದ ಒಂದು ಮಾತು ಇಡೀ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಸಾರ್ಥಕತೆಯನ್ನು ಸಾರುತ್ತಿತ್ತು.. ..ಅವರಾಡಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳು ಪಾರ್ಥ ಎಂದ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ"
ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ವರ್ಣ ತುಂಬಿದ
ಶ್ರೀಮತಿ ಗೀತಾ ಮೇಡಂ 
"ನನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳೇ.. ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೇ.. ನನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೇ.. ನನಗೆ ಒಬ್ಬನೇ ಮಗ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ..  ನೀವೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳೇ.. ನೀವು ಬಂದದ್ದು ಖು... ಷಿ.. ಯಾ.. ಯಿ ... ತು... ಇಷ್ಟು ಹೇಳೋಕೆ ಅವರಿಗೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ.. ಕಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಿಬಂದಿದ್ದವು.. ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದರು.. "


ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪಾರ್ಥ.. ಹೌದು ಪರಮಾತ್ಮ.. ಗುರುಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಶಿಷ್ಯರು.. ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಎಂದು ಕೊಳ್ಳುವ ಗುರುಗಳು ಇರುವಾಗ.. ಗುರುಗಳಿಗೆ ಕೊಂಬು ಯಾವಾಗಲೂ ಇದ್ದೆ ಇರುತ್ತದೆ.. ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣಗಳು ಇವು.. ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ನನಗೂ ಆನಂದ ಭಾಷ್ಪ ಉಕ್ಕುತ್ತಿದೆ.. ಈಗ ಮೊರೆಯನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಂಡರೆ.. ಆ ಆನಂದ ಭಾಷ್ಪಗಳು ನೀರಲ್ಲಿ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ.. ಹಾಗೆ ಇರಲಿ.. ಸುಮ್ಮನೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒರೆಸಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ವಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ.. ಇದು ನನಗೂ ಮಾದರಿಯಾಗಲಿ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಒರೆಸಿಕೊಂಡ..
ಸುಂದರ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣಕರ್ತರು
"ಇದೆ ಕಾರಣ ಮಹಾರಾಜ ಅರ್ಜುನ ಕಣ್ಣು ಒರೆಸಿಕೊಂಡದ್ದು.. "

"ಸಂಜಯ.. ಅದು ಸರಿ.. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನೆಡೆದ ಮನೆಯ ಹೆಸರೇನು... ಹೇಳು.. "

ಈಗ ಕಣ್ಣನ್ನು ಒದ್ದೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸರದಿ ಸಂಜಯನದು.. "ಹೌದು ಮಹಾರಾಜಾ.. ಇದರ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಹರಿದೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಸರಿಯಾಗಿದೆ.. ಆದರೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ದೋಷವಿದೆ.. ಇದು ಆನಂದ ನಿಲಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ.. "ಆನಂದ-ಭಾಷ್ಪ-ನಿಲಯ.. "
ಇದು ಆನಂದ ನಿಲಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ.. ಆನಂದ ಭಾಷ್ಪ ನಿಲಯ

"ಸಂಜಯ.. ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಯಿತು.. ನಿನಗೆ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ನಮಸ್ಕಾರ.. ಹಾಗೆಯೇ.. ಈ ಗುರು-ಶಿಷ್ಯ ಪರಂಪರೆ ಹೀಗೆಯೇ ಮುಂದುವರೆಯಲಿ.. ಸರಿ ನಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತೇನೆ.. ನಂತರ ಮತ್ತೆ ನೀ ಧರ್ಮಕ್ಷೇತ್ರ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸು"

"ಸರಿ ಮಹಾರಾಜಾ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ"

With Cameraman "TIME" .. narrated by Sanjaya from Kurukshetra for KALIYUGA TV"

*****

ನಿಜ ಗೆಳೆಯರೇ ಇಂದಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಸುಂದರ ಸುಮಧುರ ಮಧುರ ಮಧುರ ಮಧುರ.. ಸದಾ  ನೆನಪಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವಂತೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮೂಡಿಬಂದಿದ್ದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಖುಷಿ ತಂದಿತು.. ಅದರ ಕೆಲವು ಮಧುರ ಕ್ಷಣಗಳು ಚಿತ್ರಗಳಾಗಿ ಮೂಡಿ ಬಂದಿವೆ..
ನೋಡಿ .. ಖುಷಿ ಪಡಿ.. ಆನಂದಿಸಿ.. ಮುಂದಿನ  ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಿರಿ..

ಶುಭವಾಗಲಿ.. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸೇರುವ ತನಕ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ವಿರಾಮ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ.. ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಗ್ರೂಪ್ ಇದ್ದೆ ಇದೆ.. ಮಾತಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬರ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಗೌರವಿಸಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸೋಕೆ.. !!!
ಒಂದು ಬ್ರೇಕ್ 

ಇಲ್ಲಿಗೆ ಶುಭವಾರ್ತ ಪ್ರಸಾರಕ್ಕೆ ಕಮರ್ಷಿಯಲ್ ಬ್ರೇಕ್.!!!!  

Friday, May 26, 2017

ಅಕ್ಕ ಪ್ರತಿಭಾಕ್ಕ.. ನಮೋ ನಮಃ

ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ 

"ಏಮ್ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೋ  ಏಮೋ ಒಂದು ವಿಶ್ ಇಲ್ಲಾ ಏಮಿ ಲೇದು"

ಮೊಬೈಲ್ ಟಂಗ್ ಅಂತ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತೆ 
"ವಿಶ್ ಬಂತೇನೂ.. ನೋಡೋಣ " ಅಂತ ಮೊಬೈಲ್ ಆನ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ.. 

"ನಿಮಗೆ ಅನ್ಲಿಮಿಟೆಡ್ ಡೇಟಾ ಬೇಕೇ.. ಕಾಂಟಾಕ್ಟ್ .... $$%%$%%^$^$%"

"ಥೂ.. ಇದೊಂದು.. "

ಮತ್ತೆ ಮಾತಾಡಲು ಶುರು "ಸುಮ್ನೆ ಅಕ್ಕ ಅಕ್ಕ ಅನ್ನೋದು .. ಮರ್ತೆ ಬಿಡ್ತಾರೆ.. "

ಮತ್ತೆ ಮೊಬೈಲ್ ಟಂ ಅಂತ ಸದ್ದು 

"ನೀವು ತೆಳ್ಳಗಾಗಬೇಕೇ.. ಪ್ಲೀಸ್ ಕಾಂಟಾಕ್ಟ್ ... #$%$%$%$%"

"ಸಣ್ಣ ಆಗೋಕೆ.. ಇವರನ್ಯಾಕೆ ಕಾಂಟಾಕ್ಟ್ ಮಾಡ್ಬೇಕು.. ವಿಜಯನಗರದಲ್ಲಿರುವ ಸಣಕಲ ಸುಂದರಿ ಸವಿತರನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಸಾಕು.. ಇದೊಂದು ಮೆಸೇಜ್.. "

ಕೋಪ ನೆತ್ತಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಬರುತ್ತಿರುತ್ತೆ.. ಆಗಲೇ ರಾತ್ರಿ ಒಂಭತ್ತು ಘಂಟೆ.. ಯಾರೂ ತನ್ನ ಬರ್ತ್ಡೇ ಗೆ ವಿಶ್ ಮಾಡಿರೊಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ಕೋಪ ಅಕ್ಕಯ್ಯನಿಗೆ.. 

ಮತ್ತೆ ಕನ್ನಡಿ ಮುಂದೆ "ಸಿಗಲಿ.. ಅವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ.. ಅವರ ಬದುಕು ಅವರಿಗೆ.. ನಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳೋರೇ ಇಲ್ಲ.. ಆ ವೆಂಕಯ್ಯ, ಲೋಕೇಶಾ.. ಜೆಎಂ ಗಾರು, ಈ ಡಬ್ಬ ಶ್ರೀಕಾಂತಾ.. ಎಲ್ಲಾ ವೇಸ್ಟ್.. ಅರೆ ಅರೆ ಸಾರಿ.. ವೆಂಕಯ್ಯ ವಿಶ್ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ, ಲೋಕೇಶ ಫ್ರೀ ಇದ್ದ ಜಿಯೋ ಮೊಬೈಲ್ ಇಂದ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದ್ದಾ.. ಜೆ ಎಂ ಯಾವತ್ತೂ ಮಿಸ್ ಮಾಡೋಲ್ಲ... ಅವನ ಕಾಲ್ ಬಂತು.. ಓಕೆ ಓಕೆ.. ಶ್ರೀಕಾಂತನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡೋದು ವೇಸ್ಟ್.. ನಾ ಅವನ ಬರ್ತ್ಡೇ ಗೆ ವಿಶ್ ಮಾಡಿಲ್ಲ ಅಂತ ನನ್ನ ಬರ್ತ್ಡೇ ಗೂ ವಿಶ್ ಮಾಡೋಲ್ಲ ಅನ್ಸುತ್ತೆ.. "

ಮನದಲ್ಲಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ "ಇಲ್ಲಾ ಶ್ರೀಕಾಂತ ಹಾಗೆ ಮಾಡೋಲ್ಲ.. ಸೇಡು ಎಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲ.. ಅವನಿಗೆ ಮೂಡ್ ಆಫ್ ಆಗಿರಬೇಕು.. ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಆಫೀಸ್ ಕೆಲಸ ಇರಬೇಕು.. ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ.. "

"ಏನೂ ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ.. " (ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಗೆ ಶಶಿ ತುಪ್ಪಾ ಸುರಿದೆ ಬಿಟ್ಟಾ... ) ಫೇಸ್ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ದಿನಕ್ಕೊಬ್ಬರಿಗೆ ವಿಶ್ ಮಾಡ್ತಾನೆ.. ಅದು ಇದು ಬರೀತಾ ಇರ್ತಾನೆ.. ನೀ ಅವನ ಬರ್ತ್ಡೇ, ಮದುವೆ ಆನಿವೆರ್ಸರಿ.. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ವಿಶ್ ಮಾಡಿಲ್ಲ.. ಅದಕ್ಕೆ ... "

ಮೆಲ್ಲಗೆ ಶಶಿ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಟಪಾಕ್ ಅಂತ ಏಟು ಬಿತ್ತು... "ಇಲ್ಲ ಇಲ್ಲ ... ಕಾಂತಯ್ಯ ಹಾಗೆ ಮಾಡೋಲ್ಲ.. ಇರಲಿ ಒಂಭತ್ತು ಮೂವತ್ತು ತನಕ ನೋಡ್ತೀನಿ.. ಮೆಸೇಜ್ ಬರಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ.. .. ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಮತ್ತೆ ಮುಖ್ಯ ಮಂತ್ರಿ ಆಗೋ ತನಕ ಮಾತಾಡೋಲ್ಲ ಅವನ ಹತ್ತಿರ.. "

ಮೆಸೇಜ್ ಬಂತು ಅಂತ ಫೋನ್ ಸದ್ದು ಮಾಡಿತು .. 

ಫೋನ್ ಕಡೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡದೆ.. ಇನ್ನೇನೂ,, ಮತ್ತೆ ಜಿಯೋ  ಸಿಮ್ ಬೇಕಾ, ಡೇಟಾ ಪ್ಯಾಕ್ ಬೇಕಾ, ಅದು ಬೇಕಾ ಇದು ಬೇಕಾ ಅಂತ  ಇರುತ್ತೆ.. 

ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿಂದ.. ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಮುಟ್ಟಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಅಕ್ಕಯ್ಯ.. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಬಾರಿ ಮಳೆಯಿಂದ .. ಕರೆಂಟ್ ಹೋಗಿರುತ್ತೆ.. ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟಿನ ಯುಪಿಎಸ್ / ಡಿಜಿ ಸೆಟ್ ರಿಪೇರಿ ಆಗಿರುತ್ತೆ.. ಹಾಗಾಗಿ ಕ್ಯಾಂಡಲ್ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕನ್ನಡಿ ಮುಂದೆ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ ಅಕ್ಕಯ್ಯ.. ಮೊಬೈಲ್ ನೋಡಿದೊಡನೆ.. ದಿಗ್ ಅಂಥಾ ಮನೆಯೆಲ್ಲ ಬೆಳಕು.. ಕರೆಂಟ್ ಬಂದಿರುತ್ತೆ.. ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಮೆಸೇಜ್ ಬಂದಿರುತ್ತೆ ಏನಂಥಾ.. 

"ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚಿನ ಅಕ್ಕಯ್ಯ.. ನಿಮ್ಮ ಜನುಮದಿನಕ್ಕೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕಡೆಯಿಂದ ಶುಭಾಶಯಗಳು .. ಹೌದು ತುಂಬಾ ದಿನವಾಗಿದೆ.. (ತಿಂಗಳು, ವರ್ಷಗಳೇ ಆಗಿದೆ) ನಾವೆಲ್ಲಾ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ.. ಸದ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಸಿಗೋಣ.. ಮಾತಾಡೋಣ.. ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯ ಅನ್ನ ಸಾರು (ಟೊಮೇಟೊ ಇಲ್ಲದೆ ಅದೇಗೆ ಸಾರು ಮಾಡ್ತಾರೋ, ಅದೇಗೆ ತಿಂತೀರೋ) . ನೀವೊಬ್ಬರು ದಪ್ಪ ಆಗಲ್ಲ ಅನ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆ.. ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ ಇರೋ ಪ್ರತಿಭಾ ಅಕ್ಕಯ್ಯ ನಿಮಗೆ ಜನುಮ ದಿನದ ಶುಭಾಶಯಗಳು.. "

"ನೇನು ಚಪ್ಪಿಂದಿ ವಿಶ್ ವಚ್ಹಿಂದಿ"  ಅಕ್ಕಯ್ಯ ಫುಲ್ ಕುಶ್.. 

ಈಗ ಶಶಿ ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತು.. 
ಸಧ್ಯ ಶ್ರೀಕಿ ವಿಶ್ ಕಳಿಸಿ ನನ್ನ ಕಾಪಾಡಿದ (ಥಾಂಕ್ಯೂ ಶ್ರೀಕಿ).. ಇಲ್ಲ ಅಂದರೆ ನನ್ನ ಪಾಡು.. ಆ ದೇವರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ.. ಥಾಂಕ್ ಯು ಶ್ರೀಕಿ.. !!!

ನನ್ನ ಮಾತು --- ಅಕ್ಕಯ್ಯ ಅಲಿಯಾಸ್ ಪ್ರತಿಭಾ ಅಕ್ಕಯ್ಯ.. ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರ ಗುಂಪಿನ ದೇವತೆ .. ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಅಭಿಮಾನವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿಸುವ ಇವರು.. ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲ ಅನ್ನೊದು ಬಿಟ್ಟರೆ .. ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರತಿಭಾ ಅಕ್ಕ.. ಜಾಣತನ, ಬುದ್ದಿಮತ್ತೆ,ಸಂಸ್ಕಾರ, ಅಭಿಮಾನ, ನನ್ನ ತಮ್ಮಂದಿರು ಎನ್ನುವ ಹೆಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿಕೊಂಡಿರುವ ಇವರು ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಣ ಸ್ನೇಹಿತನ ಮನದನ್ನೆ.. ನಾವು ಐದು ಮಂದಿ ೨೭ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ನಾವು ನಾಲ್ಕು ಮಂದಿ.. ಶಶಿ,ವೆಂಕಿ, ಜೆ ಎಂ, ಮತ್ತೆ ಏನೂ ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲದ ನಾನು.. ೩೪ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ.. ಸಂತೋಷ, ಸಂಭ್ರಮ, ನೋವು, ನಲಿವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ.. ಶಶಿ ಪ್ರಾಣ ವಲ್ಲಭೆ ನಮ್ಮ ನಾಲ್ಕು ಜನರನ್ನು ಅಕ್ಕ ಎನ್ನುವ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿ ಒಂದು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಆಭರಣ ಜೋಪಾನ ಮಾಡುವ ಹಾಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.. ಈ ಅಕ್ಕನಿಗೆ ಶುಭಾಷಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸೋದು ನನಗೆ ಸಂಭ್ರಮದ ವಿಷಯ.. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಲೇಖನ.. 

ಅಕ್ಕಯ್ಯ ಜನುಮದಿನದ ಶುಭಾಶಯಗಳು... !!! 

Sunday, May 7, 2017

ವಾಚನ ಗಾರುಡಿಗರು .. ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಿಂಗಯ್ಯ ಮಾಸ್ತರು

ಕಿಟಕಿ
ಚಮಚ
ಜಲಜ
ವಿಕಟಕವಿ..

ನೋಡಿ ಮಕ್ಕಳ.. ಈ ಪದಗಳನ್ನು ನೀವು ಹಿಂದಿನಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ. ಮುಂದಿನಿಂದ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಹೇಳಿದರೂ ಅದೇ ಪದ ಬರುತ್ತದೆ.. ಆಶ್ಚರ್ಯ  ಚಕಿತರಾದರು ಮಕ್ಕಳು... ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಬರೆದರು, ಕರಿ ಹಲಗೆಯ ಮೇಲೆ ಬರೆದರು.. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಹೇಳಿದರು.. ಹೌದು ಅದೇ ಪದವೇ..

ಮಕ್ಕಳಾ.. ಈಗ ಹೇಳಿ

ಸವಿರಾಗಿಣಿ
ವಿರಾಗಿಣಿ
ರಾಗಿಣಿ
ಗಿಣಿ
ಣಿ..

ಆಗಸವೇ ಕಿತ್ತೋಗುವಂತೆ ಮಕ್ಕಳು ಕೂಗಿದರು...

M A L L E S H W A R A M
B A S A V A N A G U D I
H A N U M A N T H A N A G A R A
J A Y A N A G A R A

ಕಬ್ಬಿಣದ ಕಡಲೆಯಾಗಿದ್ದ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯ ಪರಿಚಯ ನನಗಾಗಿದ್ದು ಹೀಗೆ..
****** 

ಆಟದ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಹುಲುಸಾಗಿ ಪಾರ್ಥೇನಿಯಂ ಗಿಡಗಳು ಬೆಳೆದಿದ್ದವು.. ನಮ್ಮ ತಲೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆ.. ಹೂವುಗಳು ಅರಳಿದ್ದವು ಹಾಗೆ ಹುಲುಸಾಗಿ ಪಾರ್ಥೇನಿಯಂ ಕೂಡ ಬೆಳೆದಿತ್ತು.. ಒಂದು ಕಂಚಿನ ಕಂಠ ಮೊಳಗಿತು.

ಮಕ್ಕಳ.. ಈ ಶನಿವಾರ " ನಾವೆಲ್ಲರೂ" ಈ ಆಟದ ಮೈದಾನವನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಮಾಡೋಣ.. ಆಗಲೇ ಸ್ವಚ್ಛ ಭಾರತ್ ಘೋಷವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ಚಾಲನೆಯಾಗಿತ್ತು..

ಆಟದ ಮೈದಾನ ಸ್ವಚ್ಚವಾಯಿತು.. ದೈಹಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾಸ್ಟರ್... ಅವರ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯ ಕನ್ನಡ ಆಗಿದ್ದರೂ.. ಅವರ ಚಟುವಟಿಕೆ, ಕ್ರೀಯಾಶೀಲತೆಗೆ ಎಣೆಯಿರಲಿಲ್ಲ.. ಹಿಮಾಲಯದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ದೇವಲೋಕದ ಗಂಗೆ.. ಎಲ್ಲರನ್ನು, ಎಲ್ಲವನ್ನು ತನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುವಂತೆ, ಈ ಮಾಸ್ಟರ್ ಎಲ್ಲಾ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಮುಂದು..
******

ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದೆ.. ಏನೂ ಇದೆ.. ಅನ್ನಿಸಿತು.. ಕೈಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನೋಡಿದೆ.. ಈ ಬೀಗ ಮತ್ತು ಬೀಗದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ಇದೆ.. ಇದು ಮಾಮೂಲಿ ಬೀಗ ಮತ್ತು ಬೀಗದ ಕೈಯಲ್ಲ...


ಎಂಟು ಲೀವರ್ ಬೀಗ.. ಇದು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಹರಿವು ಅಷ್ಟ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೂ ಹಬ್ಬ ಬೇಕು ಎನ್ನುವ ತತ್ವವನ್ನು ತೋರಿಸಿತು..

ಬದುಕಿಗೆ ಗುರಿ ಒಂದೇ
ಗುರಿಗೆ ದಾರಿಯೂ ಒಂದೇ
ಗುರಿ ಮುಂದೆ
ಗುರು ಹಿಂದೆ
ಹರ ಮುನಿದರೂ ಗುರು ಕಾಯುವ
ಮಹಾಲಿಂಗನಾಥ..

ಅಷ್ಟ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೂ ಹಬ್ಬುವ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಹರಿವಿಗೆ ಅರಿವಾಗಿ ಬರುವುದು ಬೀಗದ ಕೈ.. ಬೀಗ ಜೀವನವಾದರೆ, ಬೀಗದ ಕೈ ಅದಕ್ಕೆ ದಾರಿ ತೋರುವ ಗುರು..

ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಕಂಡದ್ದು ಅದರ ಹೆಸರು "ACTIVE"

ಬದುಕಿನ ಪಥದಲ್ಲಿ ACTIVE ಆಗಿರೋ
ACTIVE ಅಂದರೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತೇನ್ರೋ
"ACT" ಅಂದರೆ ಕಾರ್ಯ
IVE ಅಂದರೆ "I" LI"VE"
ನಮ್ಮನ್ನು ಮಹಾದೇವ ಸೃಷಿಸಿರುವುದು
ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವಿಸಲು
ಮಹಾಲಿಂಗನಾಥ...

*****

ನಂದಿನಿ ಸುಧಾ ತಲೆಕೆರೆದು ಕೊಳ್ಳಲು ಶುರುಮಾಡಿದರು.. "ಏನೋ ಶ್ರೀ ಇದು ಅದೇನು ಬರೆದಿದ್ದೀಯೋ"
ಗಾಳಿ ತುಂಬಿದ ಬಲೂನಿನಿಂದ ವಾಯು ಹೊರ ಹೊರಟ ಅನುಭವ ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು..

ಒಂದು ನಿಮಿಷ.. ಕಣೋ ಆಮೇಲೆ ನೋಡಿ.. !!!

ಅರವತ್ತು
ಐವತ್ತೊಂಭತ್ತು
ಐವತ್ತೆಂಟು
...
...
...
ಮೂರು
ಎರಡು
ಒಂದು

****

ಮನೆಯ ತಲೆಬಾಗಿಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೈಬೀಸಿ ಕರೆಯಿತು...



ಶರಣು ಬನ್ನಿ
ಶರಣರು ಬರುವೆದೆಮಗೆ ಪ್ರಾಣ ಜೀವಾಳವಯ್ಯ
ಈ ಮನೆ ಒಡೆಯ ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಿಂಗಯ್ಯ
ಇವರ ಮಾತೆ ವಚನ
ಕೊಡುವ ಮಾತೆ "ವಚನ"
ಅಂಕಿತನಾಮವಾಗಿ ಜಂಗಮ
KML JANGAMA
ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ನುಸುಳಿತು
ಮಹಾಲಿಂಗನಾಥ...

*****

ಮಹಡಿಯ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿದೆವು.. ಅಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕಂಡ ವಿಸ್ಮಯ.. ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಬೋನು.. ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಒಂದು ಕಡೆ ಕಂಬಿಗಳು ಇದ್ದವು.. ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಬಿಗಳು ಮಾಯವಾಗಿದ್ದವು...

ಶ್ರೀಕಾಂತೂ
ಅಶರೀರವಾಣಿ ಮೊಳಗಿತು
ತಾವರೆ ಎಲೆಯಮೇಲಿನ ನೀರಿನ ಹನಿಯಂತೆ
ಇರಬೇಕು ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು
ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಎದುರು ನಿಲ್ಲುವ ಮಂಜಿನ ಹನಿಯಂತೆ
ಇರುತ್ತದೆ.. ಕರಗುತ್ತದೆ
ದಿನಕರ ಕರಗಿದಾಗ ಮತ್ತೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ
ಮಹಾಲಿಂಗನಾಥ..

ಹೌದು ಆ ಬೋನಿನಲ್ಲಿ ಬಂಧನದ ಸಂಕೇತವೂ ಇತ್ತು.. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಸೂಚನೆಯೂ ಇತ್ತು.. ಬಂಧನದಲ್ಲಿರುವಾಗಲೇ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗು ಎನ್ನುವ ತಾರ್ಕಿಕ ಯೋಚನೆಗೆ ನನ್ನ ದೂಡಿತು..

********

ಶ್ರೀ.. ಈಗ ನಾವು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ.. ನೀ ಬರಿ  ಎಂದರು.. ಸುಧಾ ಮತ್ತು ನಂದಿನಿ..

ಅಲ್ಲಿಂದ ಶುರುವಾಯಿತು

"ಶ್ರೀ ಇದೇನು ಕನಸೋ ನನಸೋ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ .. ಇಂದಿನ ದಿನವನ್ನು ನಾವು ಮರೆಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ.. ದೂರದಿಂದ ಬಂದ ನಮಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ ಭೋಜನ ಬಡಿಸಿದ್ದೆ ಅಲ್ಲಾ.. ತಲೆಗೆ ಮತ್ತು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದರು..
ಅರ್ಜುನ ಶಬ್ಧವೇದಿ ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತ.. ನಮ್ಮ ಮೆಚ್ಚಿನ ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಿಂಗಯ್ಯ ಮಾಸ್ತರು ತಮ್ಮ ಬತ್ತಳಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ವಚನಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ತಮ್ಮ ಅನುಭವದ ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಹೂಡಿ ನಮ್ಮ ಕಡೆ ಬಿಡುತ್ತಾ ಬಂದರು.. ನಾವು  ಆ ಹೂವಿನ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾ.. ಹೃದಯ ತುಂಬಿ ನಲಿದಾಡುತ್ತಿತ್ತು.. ಹೊಟ್ಟೆ ಪುಷ್ಕಳ ಭೋಜನದಿಂದ ಸಂತಸಗೊಂಡಿತ್ತು..
ಮನೆಯಿಂದ ಕರೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.. ಆದರೆ ಮನದ ಕರೆ ಅದನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.. ಹೀಗೆ ಇದ್ದು ಬಿಡೋಣ.. ಮಾಸ್ತರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಿರಿಯನ್ನು ಕೇಳೋಣ.. ಲಾವಣಿ ಶೈಲಿಯ ಅವರ ಹಾಡುಗಾರಿಕೆಗೆ ತಲೆದೂಗುತ್ತಲೇ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮೊಬೈಲ್ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಧಾವಂತ ನಮ್ಮದಾಗಿತ್ತು. ..


  • ಲಾವಣಿಯ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಚಿನ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಅವರೇ ರಚಿಸಿದ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದರು 
  • ಪ್ರತಿ ಕವಿತೆಯೂ ಅವರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮರು ಜೀವ ಪಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು
  • ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಅದರೊಳಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕವಿತೆಗಳು ಜಗಳವಾಡತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದವು.. ನನ್ನನ್ನು ವಾಚಿಸಬೇಕು ಮೇಷ್ಟ್ರೇ... ನೋಡಿ ನಾ ಆಗಲೇ ಮೇಕಪ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಒಂದು ಕವಿತೆ ಹೇಳಿದರೆ, ನಾ ಆಗಲೇ ಅವರ ನಾಲಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದಿತು ಇನ್ನೊಂದು, ಹೋಗ್ರೋ ಹೋಗ್ರೋ ನಾ ಆಗಲೇ ಅವರ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವೆ ಎಂದು ಇನ್ನೊಂದು.. ಆಗ ನಮ್ಮ ಮೊಬೈಲ್ ಇಂದ ಒಂದು ಕವಿತೆ ಕೂಗಿತ್ತು.. ಹುರ್ರಾಯ್ ಆಗಲೇ ನಾ ಅವರ ಹೃದಯದಿಂದ, ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ, ಕಂಠದಿಂದ ಮೊಬೈಲ್ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದ್ದೇನೆ
  • ನಂದಿನಿಯಮ್ಮ, ಸುಧಾಮ್ಮ, ಶ್ರೀಕಾಂತೂ ಈ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ನಮ್ಮ ಕಿವಿಗಳು ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದವು
  • ಶಿಕ್ಷಕರ ಆಸ್ತಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು .. ಈ ಮಾತು ಅಕ್ಷರಶಃ ನಿಜ ಎಂದು ರುಜುವಾತು ಮಾಡಿದರು
ಈ ಸಂಭ್ರಮದ ಒಂದಷ್ಟು ಕ್ಷಣಗಳು ಚಿತ್ರಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ 















******

ಬಿಡಿಬಿಡಿಯಾದ ಮೇಲಿನ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನ ಒಂದು ಸರಕ್ಕೆ ಮಣಿಯಾಗಿ ಪೋಣಿಸುವ ಕಾರ್ಯ  ಶುರುವಾಯಿತು..
ಆ ಕಡೆ ಈ ಕಡೆ ನೋಡಿದೆ..

ಅಚಾನಕ್ ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಿಂಗಯ್ಯ ಮೇಷ್ಟ್ರು ನಮಗೆ ಇಂದು ಅಂದರೆ ಶನಿವಾರ ಮೇ ೬ ೨೦೧೭ ಸಿಗುವ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದರು.. ಹಿಂದೂ ಮುಂದು ನೋಡದೆ ನುಗ್ಗಿದ್ದೆವು.. ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಸಾರಥಿಯಾಗಿದ್ದವರು ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ.. ಇಂದಿನ "ವಾಚನ"ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸಾರಥಿಯಾದರು ಶ್ರೀ ಬಸವರಾಜು ಸರ್..

ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಅವರ ಮಾತುಗಳು ನಮಗೆ ಮುದನೀಡಿದವು.. ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ ಆತ್ಮೀಯತೆಯಿಂದ ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡರು ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಿಂಗಯ್ಯ ಮಾಸ್ತರು.. ಅಲ್ಲಿಂದ ಜೋಗದ ಜಲಪಾತದ ವೇಗ ಪಡೆಯಿತು ನಮ್ಮ ಕೈಗಡಿಯಾರ.. ಸಮಯ ಹೋಗಿದ್ದೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.. ಕೇವಲ ಒಂದು ಘಂಟೆ ಇರಬೇಕೆಂದು ಬಂದಿದ್ದ ನಾವು ಕಳೆದದ್ದು ಬರೋಬ್ಬರಿ ೫ ಘಂಟೆಗಳು.. ಯಾರಿಗೂ ತಿರುಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೋಗಲು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ ಆದರೆ, ಕರ್ತವ್ಯದ ಕರೆ, ಮನೆಯ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ, ಮೊದಲೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಕೆಲವು ಕೆಲಸಗಳು, ನಮ್ಮನ್ನು ಹೋಗಲಿಷ್ಟವಿಲ್ಲದ ಪುಟಾಣಿಗಳನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಶಾಲೆಗೇ ಕಳಿಸುವಂತೆ, ನಾವು ಬೇಸರದಿಂದಲೇ ಮಾಸ್ತರ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟೆವು..


ಈ ಐದು ಘಂಟೆಗಳು.. ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸುವರ್ಣ ಸಮಯವಾಗಿ ನಿಂತವು..

ನಂದಿನಿ ಹಾಗೂ ಸುಧಾ ಇವರಿಬ್ಬರಿಗೆ, ಮಾಸ್ತರ ಕವನ ವಾಚನ, ಅವರ ಆತ್ಮೀಯ ಮಾತುಗಳು ಶಾಲಾದಿನಗಳಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದವು.. ರೇಡಿಯೋ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ನಾ ತರಕಾರಿ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದೆ ಆ ಪಾತ್ರ ಮಾಡಿದ್ದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ನಂದಿನಿ, ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸುಧಾ, ಸರ್ ಆ ಬ್ಯಾಚ್ ಫೋಟೋ ಇದೆ ಎಂದ ಮೇಲೆ, ನಮ್ಮ ಬ್ಯಾಚ್ ಫೋಟೋ ಕೂಡ ಇರಬೇಕು.. ಸರಿ ಬಿಡಿ ಸರ್.. ನಾ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ ಸುಧಾ..
ಇದರ ಮಧ್ಯೆ ಶ್ರೀ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು..


  • ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಶಿಕ್ಷೇ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ.. ಅದು ಒಂದು ಸರಳ ಕಲಿಕೆಯ ವಿಧಾನ ಎಂದು ಮೊದಲ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಅಕ್ಷರಗಳ ಯಕ್ಷಿಣಿ ಪ್ರಯೋಗ ಎಂದು ತೋರಿಸಿದರು.. 
  • ನಾವು ನಮ್ಮ ಪರಿಸರವನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ.. ಆದರೆ ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ಈ ರೀತಿ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಇತ್ತ ಕಡೆ ದೈಹಿಕ ಶಿಕ್ಷಣವೂ ಆಯಿತು.. ಅತ್ತ ಕಡೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಟವಾಡಲು ಮೈದಾನವೂ ಆಯಿತು ಎಂದು ಪ್ರಯೋಗ ಶೀಲರಾದರು  
  • ಸದಾ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಲೇ, ಸಮಾಜಮುಖಿಯಾಗಿ, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿನ ಒಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಮ್ಮದೇ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸರಿ ಪಡಿಸುತ್ತಲೇ ಇಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಕಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿರುವ ನಾವು ಕಂಡ ದೇವರುಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು.. ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದು ಅವರ ಮಹಡಿ ಮನೆಯ ಬೀಗ ಮತ್ತು ಬೀಗದ ಕೈ 
  • ಬಿಂದುಗಳಾಗಿದ್ದ ನಮ್ಮನ್ನು, ತಿದ್ದಿ ತೀಡಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸುಂದರ ರೂಪ ಕೊಟ್ಟ ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಕರಲ್ಲಿ  ಇವರು ಒಬ್ಬರು.. 
  • ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ವಚನಗಳು, ನುಡಿಮುತ್ತುಗಳು, ಮಾತುಗಳು, ಹಿತ ನುಡಿಗಳು ಬರುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ನೋಡಿ, ನನಗೆ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಯುದ್ಧ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದಿತು.. ಅಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ನಗುತ್ತಲೇ ಎಲ್ಲರನ್ನು ತನ್ನ ಮಂದಹಾಸದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ದಾರಿ ತರುತ್ತಿದ್ದ, ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ, ನಾವು ಕೇಳಿದ ಯಾವುದೇ ಸಮಸ್ಯೆ ಅಥವಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಟಪ್ ಟಪಾ ಟಪ್ ಅಂತ ಅನುಭವ ಮೂಸೆಯ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಶರವೇಗದಲ್ಲಿ ಹಿತ ನುಡಿಗಳನ್ನು ನುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು.    

  • ಪುಷ್ಕಳ ಭೋಜನ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ನಗುಮೊಗದಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿ, ತಾಯಿ ಮಮತೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡಿದ ಶ್ರೀಮತಿ ಮಹಾಲಿಂಗಯ್ಯ ನಾಗರತ್ನ ಮೇಡಂ ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.    
                                                              ******                                                                                                                          
ಒಂದು ಸುಂದರ ಅನುಭವವನ್ನು ಸೊಗಸಾಗಿ ಒಂದು ಪ್ಯಾಕೇಜ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತಂದು ಕೊಟ್ಟವರು ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳು ಶ್ರೀ ಬಸವರಾಜ್ ಸರ್.. ಅಚಾನಕ್ ನಿಗದಿಯಾಗಿದ್ದ ಈ ಭೇಟಿಗೋಸ್ಕರ, ತಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ ನಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ದಾರಿ ದೀಪವಾದ ಶ್ರೀ ಬಸವರಾಜ್ ಸರ್ ಅವರಿಗೆ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು.. 

ಸರಳ ವಿರಳ ಮತ್ತು ಸುಂದರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಿಂಗಯ್ಯ ಮಾಸ್ತರನ್ನು ಕಂಡು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ, ಇಂದು ಕೊಂಚ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಹಾಸ್ಯ,ತರಲೆ.. ಹಾಗೂ ನನ್ನ ಶೈಲಿಯಿಂದ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಹೊರನಿಂತು ಬರೆಯೋಣ ಅನ್ನಿಸಿದಾಗ ಮೂಡಿಬಂದ ಲೇಖನ ಇದು.. 

ಇದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನೆ ಇದ್ದರೂ ಅದು ಈ ಪಾಮರನದು .. ಸ್ವಿಚ್ ಸರಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಪ್ಲಗ್ ಸರಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.., ಆದರೆ ಸರಿಯಾದ ವಿದ್ಯುತ್ ಪ್ರವಹಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ.. ಅಲ್ಲವೇ!!!!

Sunday, April 23, 2017

ಶಬರಿಯಂತೆ ಕಾದ ಸುವರ್ಣ ಘಳಿಗೆಗಳು - ಗುರುವಂದನಾ!!!

ಮರದ ಮೇಲೆ ನೇತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಬೇತಾಳ ಮತ್ತೆ ವಿಕ್ರಮನ ಹೆಗೆಲೇರಿತು.. ವಿಕ್ರಮ ಬೇತಾಳನನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲದ ಗೂಡಾಗಿತ್ತು.. ರಾಜ್ಯಭಾರದಲ್ಲಿ ಏನೋ ಕೊಂಚ ಗೊಂದಲ.. ಸಭಿಕರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸಮಂಜಸವಾದ ಉತ್ತರ ಕೊಡಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಜೇನುಗೂಡಿಗೆ ಕಲ್ಲೊಡೆದಂತೆ ಆಗಿತ್ತು ಅವನ ಮನಸ್ಥಿತಿ..

ಬೇತಾಳ ಮೆಲ್ಲಗೆ ವಿಕ್ರಮನ ತಲೆಗೆ ಮೊಟಕಿತು.. ಅರೆ ವಿಕ್ರಮ ರಾಜ.. ನಿನ್ನ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಭೂತಾಕಾರವಾಗಿ ನಾ ಹತ್ತಿರುವೆ, ಭಾರವಾಗಿರುವೆ.. ನಿನ್ನ ತಲೆಯೊಳಗೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಭಾರವಾಗಿ ಏನಿದೆ.. ಪೇಳುವೆಯಾ?

ವಿಕ್ರಮ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಯೋಚನಾ ಲಹರಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು.. ಅಹ್ ಏನು.. ಏನಾಯ್ತು ಬೇತಾಳ.. ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಹೇಳು?

ಬೇತಾಳ ರೀವೈನ್ಡ್ ಬಟನ್ ಒತ್ತಿತು. .. ಆಗ ವಿಕ್ರಮ ಬೇತಾಳ.. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ನೀ ನನ್ನ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಹತ್ತುವೆ.. ನೀ ನನಗೆ ಕಥೆ ಹೇಳುವೆ.. ಕಡೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುವೆ.. ಅದರ ಬದಲಾಗಿ.. ನೀ ನನ್ನನ್ನು ಹೊತ್ತೊಕೋ.. ನಾ ನಿನಗೆ ಕಥೆ ಹೇಳುವೆ.. ನಾ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನೀ ಉತ್ತರಿಸಿ.... !
ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿದ್ದ  ರಾಜ ವಿಕ್ರಮನ ಬಗ್ಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಅರಿತಿದ್ದ ಬೇತಾಳ.. ಜೀ ಬೂಮ್ ಬಾ ಅಂದಿತು.. ಈಗ ವಿಕ್ರಮ ಬೇತಾಳದ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ!

ಕಥೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು!!!

ಬೇತಾಳ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ತ್ಯಾಗರಾಜನಗರದ ಕಮಲಾ ನೆಹರು ಪಾಠ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ  ಮೂರು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ವ್ಯಾಸಂಗ ಮಾಡಿದ್ದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಒಂದೆಡೆ ಕಲೆತು ಬೆರೆತು ನಲಿದ ಈ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ವಿವರಿಸಬೇಕು.. ಆದರೆ ನನಗೆ ಈ ಕಥೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಹೇಳಲು ಬೇಜಾರು .. ಅದರ ಬದಲು ಶ್ರೀ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತೆ.. ನಾವು ಅದನ್ನು ಕೇಳೋಣ.. ಆಮೇಲೆ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರ.. !!!

ನಿಕೋನ್ ಕ್ಯಾಮೆರಾ.. ಮೊಗವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಗಂಟಲು ಸರಿಮಾಡಿಕೊಂಡು ಶುರುಮಾಡಿತು.. 
ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಹೇಳಿದ ಕಥೆ!!!

ದಿನಕರ ಹುಟ್ಟಿದ ಕ್ಷಣದಿಂದ.. ಗೆಳೆಯರು ಶಾಮಿಯಾನ, ಕುರ್ಚಿಗಳು, ಮೇಜುಗಳು, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ರೂವಾರಿ ಗಣೇಶನ ವಿಗ್ರಹ ಎಲ್ಲವೂ ಬಂದಿತ್ತು.. ಹಸುರಿನ ಹಾಸು, ಸುತ್ತಲೂ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಯ ಸುತ್ತು ಗೋಡೆಗಳು, ಸೊಗಸಾದ ಮೆತ್ತನೆಯ ಸೋಫಾ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದು ಸುಂದರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಮುನ್ನೋಟವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು. 

ಒಂಭತ್ತು ಘಂಟೆಯಾಯಿತು.. ಅಲ್ಲಿಯ ತನಕ ಸಿದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಉತ್ಸಾಹ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಶ್ರಮಿಸಿದ್ದ ತಂಡ,  ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ಬರಲು ಹೊರಟಿದ್ದರು.. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮಿಕ್ಕ ಗೆಳೆಯರು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಬರುತ್ತಾ ಹೋದರು.. 

ಓಹ್ ಅವಳು.. ಓಹ್ ಇವಳು.. ಗುರುತಾಯಿತಾ..  ಪರಿಚಯ ಇದೆಯಾ.. .. ಒಹ್ ನೀನಾ..  ಅದೇ ಆ ಕಡೆ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಮಹಡಿ ಮನೆಯಮೇಲೆ.. .ಒಹ್ ಸರ್.. ಆ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಹಳ ವರ್ಷಾ.. ಓಹ್ ಸ್ವಂತ ಮನೆಗೆ ಹೋದೇ.. ಇಂತಹ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಕೋತೀ... ಸೂಪರ್ ಕಣೋ.. ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲಾ.. ಹೌದಾ .. ನಾ ಆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಕೇಳಿದ್ದೆ.. ಛೆ ಮಿಸ್ಸಾಯಿತು.. ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಓದಿದ್ದವಳು ನಾನೇ.. ನನ್ನ  ಅಕ್ಕನ ನಂಬರ್ ಕೊಡ್ತೀನಿ.. ಸೂಪರ್ ಸೂಪರ್.. 

ಹೀಗೆ ಯಾವ ಸಂಭಾಷಣೆಯೂ ಪೂರ್ತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಸಿಕ್ಕ ಗೆಳೆಯ ಗೆಳತಿಯರನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸಬೇಕು.. ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.. ಮತ್ತೆ ಈ  ಅವಕಾಶವನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು.. ಹೀಗೆ ಮನದಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಉತ್ಸಾಹದ ಚಿಲುಮೆಯನ್ನು ತಡೆಯಲಾರದೆ ಎಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲರ ಹತ್ತಿರ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.. ಇದನ್ನ ನೋಡುವುದೇ ಒಂದು ಸಂತೋಷ.. 

ಶಿಕ್ಷಕ ಶಿಕ್ಷಕಿಯರು ಬಂದರು..  ನಮಗೆ  ಅವರೊಬ್ಬರೇ ಗುರುಗಳು .. ಆದರೆ ಗುರುಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ ಹೊಸ ಹೊಸ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಾಗರವೇ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.. ಬದುಕಿನ ಭಾವ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೋವು ನಲಿವು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕಂಡ ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳು ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟರು.. ಅದರಲ್ಲಿ ಭಾಗಶಃ ಯಶಸ್ವಿ ಕೂಡ ಆದರು. 

ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಶುರುವಾಗಬೇಕು.. ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ಅಂತಿಮ ಹಂತ ತಲುಪಿತ್ತು.. 

ನೆರೆದಿದ್ದ ಗುರುಗಳನ್ನು ವೇದಿಕೆಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ದೀಪ ಬೆಳಗುವಿಕೆಯಿಂದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಶುರುವಾಯಿತು.. 






ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಗೀತೆ.. ಮುದ್ದು ಪುಟಾಣಿ ಸುಪ್ರಿಯಾ ಸೊಗಸಾಗಿ ಹೇಳಿದರು.. ನಂತರ ನಾಡಗೀತೆ..

ರಸಋಷಿ ಶ್ರೀ ಕುವೆಂಪು ಬರೆದು, ಗಾಯಕ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಸಿ ಅಶ್ವತ್ ಮತ್ತು ಸಂಗಡಿಗರು ಹಾಡಿದ್ದ ನಾದ ಗೀತೆ ಜಯಭಾರತ ಜನನಿಯ  ತನುಜಾತೆ ಗೀತೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಧ್ವನಿವರ್ಧಕದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಗೀತೆಗೆ ತಮ್ಮ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿದರು. 
ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ಉತ್ಸಾಹ  ತುಂಬಲು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಬೇಕೇ.. 

ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನೆಡೆಯಲು ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು ಸ್ಥಳ.. ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ಹತ್ತಿರವೇ ಇರುವ ಕಾರ್ಪೋರೇಶನ್ ಆಫೀಸ್ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದ್ದ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದ ಕತ್ರಿಗುಪ್ಪೆ ಕಾರ್ಪೊರೇಟರ್ ಆಗಿರುವ ಶ್ರೀ ವೆಂಕಟೇಶ್ ಅವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದೆವು. 

ಅವರು ತಮ್ಮ ಬಿಡುವಿಲ್ಲದ ವೇಳೆಯಲ್ಲೂ, ಅನುಸಮಯ ಬಿಡುವು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಚಾಲನೆ ನೀಡಿ ಹೋರಡಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದರು.. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಗೌರವವನ್ನು ನಮ್ಮ ಕಿರುಕಾಣಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಸಲ್ಲಿಸಿದೆವು. ಅವರು ನಾಲ್ಕೈದು  ಹಿತನುಡಿಗಳು ಹೇಳಿ ಗುರುಗಳ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಹೊರಟರು. 







ಜೇನುಗಳೆಲ್ಲ ಅಲೆಯುತ್ತಾ ಹಾದಿ ಕಾಡೆಲ್ಲಾ.. "
ಇದು ಒಂದು ಹಾಡಿನ ಸಾಲು.. 
ಕರುನಾಡ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ವೃಕ್ಷದ ಅಡಿ ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಲ್ಲಿರುವ ಗೆಳೆತನದ ಮಿಡಿತ.. 

ಎಂಭತ್ತರ ದಶಕ.. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಒಬ್ಬರು ಸಂಪರ್ಕಿಸಲು ದೂರದರ್ಶನ, ದೂರವಾಣಿ, ಅಂಚೆ ಮತ್ತು ತಂತಿ ಸಂಪರ್ಕ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಮಾಧ್ಯಮವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಆಗ ಜಗತ್ತು ತಿಳಿಯಾಗಿತ್ತು.. ಸ್ನೇಹ ಒಂದೇ ಎಲ್ಲರ ಭಾಷೆಯಾಗಿತ್ತು.. 

"ಸಾಗಿ ಮಾಗಿ ಹಿರಿತನ ತಂದಿತಯ್ಯ ಸಿರಿತನ"  ಎನ್ನುವಂತೆ.. ಇಲ್ಲಿಂದ ಶುರುವಾಗಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಅನೇಕ ನದಿ, ಝರಿಗಳನ್ನು, ಕಣಿವೆಗಳನ್ನು, ಬೆಟ್ಟ ಗುಡ್ಡಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ. ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಈ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನು ಧಾರೆಯೆರೆದು ಸಹಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ನಮನಗಳು. 

ಈ ದೇವಗಣದ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಕಳೆಯುವ ಹಂಬಲ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದಾಗ.. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ  ಮೆಚ್ಚಿನ ಗುರುಗಳು.. ನಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಖುಷಿಪಟ್ಟರು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಹಾಯ, ಸಹಕಾರ ನಿಮಗಿದೆ ಎಂದಾಗ.. ನಮಗೆ ಅರಿವಾಗಿದ್ದು.. ಸ್ವರ್ಗ ಎಲ್ಲೋ ಇಲ್ಲ.. ಇಲ್ಲೇ ನಮಗೆ ಕೈಗೆ ಎಟುಕುವ ಅಂತರದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು.. 

ಹೌದು ಗೆಳೆಯರೇ.. ಈ ಸುದಿನ ಬಂದೆ ಬಿಟ್ಟಿದೆ..ಇದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮನೆ ಮನೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ.. ಬನ್ನಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸೋಣ.. ಖುಷಿ ಪಡೋಣ.. ಈ ಸುವರ್ಣ ಘಳಿಗೆಯ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂದು ಬರೋಣ.. ಶಬರಿ ಕಾಯುತ್ತಾ ಕುಳಿತ ಹಾಗೆ ಮೂವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಛಾವಣಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದೇವೆ ಅಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಗೆಳೆಯರೇ ಕಾರಣ!!!

ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ದೂರವಾಣಿ ನಂಬರ್ ಪಡೆದು, ಅವರ ಹತ್ತಿರ ಮಾತಾಡಿ, ಕೆ ಏನ್ ಪಿ ಎಸ್ ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಗುಂಪಿನಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವರ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆದು.. ಸುಮಾರು ಮೂವತ್ತು ಜನರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಲವತ್ತು ಮಂದಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಗೆಳೆಯರ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸಿದ ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ಗೆಳೆಯರಿಗೆ ಅನಂತ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. 

ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ.. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ನಾಲ್ಕು ನುಡಿಮುತ್ತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾಗ, ಗುರುಗಳು ಹೇಳಿದ್ದು ಒಂದು ಮಾತು.. ಮೊದಲು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಡಿ.. ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರು, ನಿಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ, ನಿಮ್ಮ ಉದ್ಯೋಗ.. ಮುಂದಿನ ಮೂವತ್ತು ನಿಮಿಷ ನಮಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಹೋಗಿದ್ದ ಎಷ್ಟೂ ವಿಷಯಗಳು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದವು. 
ಸರ್ಕಾರಿ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಇರುವವರು, ಗುತ್ತಿಗೆದಾರರು, ಗಡಿ ಕಾಯುವ ಸೈನಿಕರ ಕಚೇರಿ, ಆರಕ್ಷಕರ ಕಚೇರಿ, ಅಬಕಾರಿ ಕಚೇರಿ, ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಮನೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪವಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಬಹು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ, ತಾವೇ ಉದ್ಯೋಗದಾತರಾಗಿ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿರುವವರು ಹೀಗೆ ವಿವಿಧ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳ ಪರಿಚಯ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಿಕ್ಕಿತು. 

ನಂತರ ಮಾತಾಡಿದ ಗುರುಗಳು.. ಹಿಂದಿನ ಹಾಗೂ ಇಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಣದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲಿ ತಪ್ಪುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಎಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಬೇಕಿತ್ತು.. ಇದನ್ನು ತುಲನೆ ಮಾಡಿ ಮಾತಾಡಿದರು. ಎಲ್ಲರ ಒಮ್ಮತದ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಒಂದೇ.. ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗುರುಹಿರಿಯರನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ, ಮಾತಾಡಿಸುವ, ಗೌರವ ಕೊಡುವ ಗುಣವನ್ನು ಕೊಂಡಾಡಿದರು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಕೊಟ್ಟ ಹಿತವಚನಗಳು ಮನಮುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದವು.. 








ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೆಲ್ಲ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳಿದ್ದ ಹಾಗೆ.. ಅದನ್ನು ಒಂದರ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಕೂರಿಸಬಹುದು, ಒಂದರ ಪಕ್ಕ ಒಂದು ಕೂರಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದಿಡುವ ಸಿಮೆಂಟ್, ಮರಳು, ನೀರು ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಗಟ್ಟಿತನ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಂದಿಸಿತ್ತು.. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಯಶಸ್ವೀ ಅಂತ ಅನಿಸಿದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಕರ್ತರು ಈ ಗುರುಗಳು. 

ಶಿಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೆ ಶಿಕ್ಷಣವಿಲ್ಲ.. ಶಿಕ್ಷಣವಿಲ್ಲದೆ ರಕ್ಷಣೆಯಿಲ್ಲ.. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಲ್ಪವನ್ನು ಕಂಡು ಅದನ್ನು ಸುಂದರ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಶ್ರಮಿಸಿದ ಈ ಶಿಲ್ಪಿಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ಭಾವ ಪೂರ್ಣ ಗೌರವಾದರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದೆವು.. ಅದು ಈ ಕೆಳಗಿನ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿ ಬಂದಿವೆ.. 

ನನ್ನ ಆಸ್ತಿ ನೀವೇ 
ನನಗೆ ನೀವೆಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳೇ 
ನೀವೇ ಗ್ರೇಟ್
ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಇಂದು ನಾವು ಮಕ್ಕಳಾದೆವು 
ಏನೂ ಸಾಧಿಸಿದೆವೋ ಬಿಟ್ಟೆವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ಇಂದು ಈ ಭಾಗ್ಯ ನೋಡುವ ಸುದಿನ ಬಂದಿತು.. ಇಂದು ನಮ್ಮ ಭಾಗ್ಯ ಒಂದು ಪೂರ್ತಿ ಸುತ್ತು ಬಂದಿದೆ.. ಮತ್ತು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ ಎಂದಾಗ ನಮಗೆ ಬಹು ಸಂತೋಷವಾಯಿತು.. 

ಎಲ್ಲ ಗುರುಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ನಿಂತಾಗ.. ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಕೆಲಸ ಚಕ ಚಕ.. ಬಿಸಿಲಿನ ಝಳ ಇದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಅದನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಿಂತದ್ದು, ಖುಷಿ ಪಟ್ಟದ್ದು ಬೆಳ್ಳಿ ವಸಂತಗಳನ್ನು ದಾಟಿದ್ದ ನಾವು, ಸುವರ್ಣ ಸಂಭ್ರಮ ಅನುಭವಿಸುವ ಮುನ್ನವೇ ನಮಗೆ ಈ ರೀತಿಯ ಸುವರ್ಣ ಘಳಿಗೆ ಹೊತ್ತು ಬಂದದ್ದು ನಮ್ಮ ಭಾಗ್ಯವೇ ಸರಿ.. 

ಪುಷ್ಪ ಮೇಡಂ, ಜಾನಕಮ್ಮ ಮೇಡಂ, ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮೇಡಂ, ಈಶ್ವರಿ ಮೇಡಂ, ಗೀತಾ ಮೇಡಂ,
ಬಸವರಾಜ್ ಸರ್, ರಂಗಸ್ವಾಮಿ ಸರ್ 

ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಏನೇ ಆದರೂ.. ಅದು ಮುಕ್ತಾಯ ಆಗೋದು ರುಚಿಕರ ಊಟದಲ್ಲಿ.. ಬಿಸಿಬೇಳೆ ಬಾತು, ಮೊಸರನ್ನ, ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ, ಚಿಪ್ಸ್, ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಗಳು. ಯಥೇಚ್ಛವಾಗಿದ್ದವು..ಗುರುಗಳು ಸಂತಸದಿಂದ ತಮಗೆ ಬೇಕಿದ್ದ ತಿಂಡಿ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು ತೃಪ್ತಿ ಹೊಂದಿದರು. 

ಎಲ್ಲಾ ಗೆಳೆಯರು ಸಂತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಊಟ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ.. ಗುರುಗಳನ್ನು ಕರೆತಂದಿದ್ದವರು ಅವರ ಮನೆಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದರು. ನಂತರ ಲೋಕಾಭಿರಾಮವಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ, ಖರ್ಚು ವೆಚ್ಚಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಮಾಡಿ, ತಲೆದೋರಿದ್ದ ಕೆಲವು ಅನುಮಾನಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ಮತ್ತೆ ಒಂದು ದಿನದ ಪ್ರವಾಸ ಅಥವಾ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುವ ದಿನವನ್ನು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೊರ ಬಿದ್ದೆವು.. 

ಕಾರು ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿದಾಗ "ಮನದಲ್ಲಿ ಆಸೆಯೇ ಬೇರೆ.. ಬದುಕಲ್ಲಿ ನೆಡೆವುದೇ ಬೇರೆ.. ವಿಧಿ ಬರೆದ ಹಾದಿಯೇ ಬೇರೆ" ಹಾಡು ಬಿತ್ತರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.. 

ಸಂತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಕ್ಯಾಮೆರಾ.. ತಾನೇ ಒಂದು ಪಾತ್ರವಾಗಿ ಆ ಗೆಳೆಯ ಗೆಳತಿಯಾರೊಡನೆ ಕೂಡಿಕೊಂಡು, ತಾನು ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿ ವೀಕ್ಷಕ ವಿವರಣೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ತನ್ನ ಫ್ಲಾಶ್ ಆಫ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ.. ಗೆಳೆಯರೇ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಿಗೋಣವೇ ಎಂದು ತಟಸ್ಥವಾಯಿತು.. 

ಅದರ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಸಂತಸದಿಂದ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿದಾಡಿದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಹರಿಯಬಿಡತೊಡಗಿತು.. 

ನೋಡಿರಿ ಗೆಳೆಯರೇ ನನ್ನೊಡಲಲ್ಲಿದ್ದ  ಅಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ನವಿರಾದ ಆ ಸಂಭ್ರಮದ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಲಗತ್ತಿಸಿದ್ದೇನೆ ಆಸ್ವಾಧಿಸಿ.. !!!

******
ಯಪ್ಪಾ ... ರಾಜ.. ಇದೇನಿದು ಇಷ್ಟು ಭಾರವಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದೀಯ.. ನನಗೆ ಆಗೋಲ್ಲ.. ಇಳಿ ಮೊದಲು.. ಅಲ್ಲಿಯ ತನಕ ಹುಬ್ಬು ಮೇಲೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ರಾಜ ವಿಕ್ರಮ.. ಮೆಲ್ಲನೆ ತಿಳಿಯಾಗಿ ನಕ್ಕ.. ಬೇತಾಳ.. ಈಗ ನೋಡು.. ಈಗಲೂ ಭಾರವೇ.. 

ಅರೆ ಅರೆ.. ಇದೇನಿದು ವಿಕ್ರಮ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ತೆಗೆದಂತೆ ನೀ ಇಷ್ಟು ಹಗುರಾಗಿ ಬಿಟ್ಟೆ.. ಏನಿದು ಆಶ್ಚರ್ಯ.. ?

ಬೇತಾಳವೇ.. ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುವ ಸರದಿ ನನ್ನದು.. ನೀ ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡಬೇಕು.. ಆಯ್ತೆ.. ಈಗ ನಿನ್ನ ಮೆದುಳಿಗೆ ಕೆಲಸ ಕೊಡು.. ಮತ್ತೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡು.. 

೧) ಹಸಿರು ಹಾಸು ಯಾಕೆ ಹಾಕಿದ್ದರು?
೨) ಗೆಳೆಯರಲ್ಲಿ ಯಾಕಷ್ಟು ತವಕ, ಕುತುಹೂಲ?
೩) ನಿರೂಪಣೆ ಮಾಡುವಾಗ.. ಯಾಕೆ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಎಡುವುತಿತ್ತು.. ?
೪) ನಾ ಕಥೆ ಹೇಳುವ ಬದಲು ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಯಾಕೆ ಕಥೆ ಹೇಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ?
೫) ನನ್ನ ಹುಬ್ಬು ಯಾಕೆ ಮೇಲೇರಿತ್ತು
೬) ನಾ ಒಮ್ಮೆ ನಕ್ಕ ಕೂಡಲೇ ಯಾಕೆ ನನ್ನ ದೇಹದ ಭಾರ ಕಡಿಮೆ ಆಗಿ.. ಹೂವಿನಂತೆ ಹಗುರವಾದೆ?

ಬೇತಾಳ ತನ್ನ ಬೆಳ್ಳನೆಯ ತಲೆಗೂದಲನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಸರಕ್ ಸರಕ್ ಅಂತ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ವಿಕ್ರಮ ತಗೋ ನಿನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನನ್ನ ಆನ್ಸರ್!!!

೧) ಹಸಿರು ಹಾಸು ಯಾಕೆ ಹಾಕಿದ್ದರು?
ಹಸಿರು ಕಣ್ಣಿಗೆ ತಂಪು.. ಹಸಿರಿಂದಲೇ ಉಸಿರು.. ಉಸಿರಿದ್ದರೆ ಹಸಿರು.. ಗೆಳೆತನದ ಈ ಉಸಿರು ಸದಾ ಹಸಿರಾಗಿರಲಿ.. ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಶಬರಿಯಂತೆ ಕಾದಿದ್ದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಈ ಕ್ಷಣ ಸದಾ ಹಸಿರಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ಈ ಹಸಿರು ಹಾಸು ಹಾಕಿದ್ದರು. 

೨) ಗೆಳೆಯರಲ್ಲಿ ಯಾಕಷ್ಟು ತವಕ, ಕುತುಹೂಲ?
ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ದಾಟುವ ತನಕ.. ಬರಿ ನನ್ನದು, ನಾನು, ನನ್ನ ಬದುಕು, ಗುರಿ, ಸಂಪತ್ತು, ಆಸ್ತಿ ಅದು ಇದು ಅಂತ ಓಡಾಡ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ.. ನಂತರ.. ಜೀವನವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರೊಡನೆ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಓಡಾಡುವಾಗ.. ಅರಿವಾಗುತ್ತೆ. .. ನನಗೂ ಗೆಳೆಯರಿದ್ದಾರೆ.. ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳಾಗಿವೆ ಮಾತಾಡಿ, ಸಂಪರ್ಕವಿಲ್ಲ.. ಇದೊಂದು ಅವಕಾಶ.. ಅದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಯಾರೂ ಸಿದ್ಧರಿರಲಿಲ್ಲ.. ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಿಗಾದರೂ ಸರಿ ಈ ಅಮೃತ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮೀಯಲು ಬೇಕು ಎಂದು ಶಪಥ ತೊಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದರು .. ಹಾಗಾಗಿ ಆ ತವಕ ಕುತೂಹಲ.. !

೩) ನಿರೂಪಣೆ ಮಾಡುವಾಗ.. ಯಾಕೆ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಎಡುವುತಿತ್ತು.. ?
ಅನೇಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕಂಡಿತ್ತು ಕ್ಯಾಮೆರಾ.. ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಅಂದರೆ ಹೀಗೆ ಎಂದು ಅದಕ್ಕೆ ಅರಿವಾಗಿತ್ತು.. ಹಿಂದಿನ ನೆನಪು, ಮುಂದಿನ ಕನಸು ಈ ಎರಡರ ಮಧ್ಯೆ ಅರಿವಾಗದ ಒಂದು ತಳಮಳವನ್ನು ತನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಹೊರಗೆ ಬಿಡದೆ, ಒಳಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಾರದೆ ತಳಮಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಹಾಗಾಗಿ, ಕ್ಯಾಮೆರಾದ ದೇಹ ಅಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಮನಸ್ಸು ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಾ ತನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆಯೊಡನೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿತ್ತು, ಹಾಗಾಗಿ ನಿರೂಪಣೆಯ ಬೆಳಕು ಕೊಂಚ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು!!! 

೪) ನಾ ಕಥೆ ಹೇಳುವ ಬದಲು ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಯಾಕೆ ಕಥೆ ಹೇಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ?
ವಿಕ್ರಮ.. ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ಅನೇಕ ಹೋರಾಟ ನೆಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.. ನಿನ್ನ ದೇಹವೂ ಅದಕ್ಕೆ ಭಾರವಾಗಿತ್ತು.. ನೀ ಕಥೆ ಹೇಳುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಅದಕ್ಕೆ ಬುದ್ದಿವಂತನಾಗಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಕೈಗೆ ಈ ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟೆ. ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ ತನ್ನ ಎದುರಿಗೆ ಏನೂ ಕಾಣುತ್ತದೆಯೋ ಅದನ್ನೇ ವಿವರಿಸುತ್ತೆ.. ಅದಕ್ಕೆ ನೀ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದೆ.. 
(ವಿಕ್ರಮ ಬೇತಾಳದ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಶಭಾಷ್ ಕೊಟ್ಟು.. ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕ)

೫) ನನ್ನ ಹುಬ್ಬು ಯಾಕೆ ಮೇಲೇರಿತ್ತು?
ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದಂತೆ.. ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ತಳಮಳಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದವು.. ಮಾನಸ ಸರೋವರ ಕೊಂಚ ಕದಡಿತ್ತು.. ಆದರೂ ಅದು ಅಲ್ಲೊಲ್ಲ ಕಲ್ಲೋಲವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.. ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ತರಂಗಗಳು ಏಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ.. ನಿನ್ನ ಹುಬ್ಬು ಮೇಲೇರುತ್ತಿತ್ತು.. ನಂತರ ಶಾಂತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.. ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆ ಅಲ್ಲೇ ನೇತಾಡುವಂತೆ ನಿನ್ನ ಹುಬ್ಬು ಅಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು!!!

೬) ನಾ ಒಮ್ಮೆ ನಕ್ಕ ಕೂಡಲೇ ಯಾಕೆ ನನ್ನ ದೇಹದ ಭಾರ ಕಡಿಮೆ ಆಗಿ.. ಹೂವಿನಂತೆ ಹಗುರವಾದೆ?
ಮಾನಸ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಕಲ್ಲು ಬೀರಿದಾಗ.. ಕಲ್ಲು ಬಿದ್ದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ವೃತ್ತಗಳು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ.. ಆದರೆ ಆ ವೃತ್ತಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ.. ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತವೆ.. ಆದರೆ ಅದು ಅತಿ ದೊಡ್ಡದಾದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಬೀಸುತ್ತಿರುವ ತಂಗಾಳಿಯ ಸ್ನೇಹದ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಅವು ಮತ್ತೆ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ.. ನಿನ್ನ ಹುಬ್ಬು ಮೇಲೇರಿತ್ತು.. ಆದರೆ ಒಮ್ಮೆ ನೀ ಮಂದಹಾಸ ಬೀರಿದೆ.. ಆ ಮಂದಹಾಸದ ಮಾರುತದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ ಏಳುತ್ತಿದ್ದ ತರಂಗಗಳು ಹಾಗೆ ಮಾಯವಾಗ ತೊಡಗಿತು.. ಹಾಗಾಗಿ ನಿನ್ನ ದೇಹ ಹಗುರವಾಗ ತೊಡಗಿತು.. 

ವಿಕ್ರಮ ಗಹ ಗಹಿಸಿ ನಗಲು ಶುರುಮಾಡಿದ.. ಬೇತಾಳವೂ ಜೋರಾಗಿ ನಗಲು ಶುರು ಮಾಡಿತು.. 

ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಕ್ಲಿಕ್ ಕ್ಲಿಕ್ ಎಂದು ಒಂದೆರಡು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆಯಿತು.. 

ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಮತ್ತೆ ಗಂಟಲು ಸರಿ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡು "ಕಮಲಾ ನೆಹರು ಪಾಠ ಶಾಲೆಯ ಸಹಪಾಠಿಗಳೇ ಇಂದು ನೀವು ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡ ಈ ಗುರುವಂದನಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಯಶಸ್ಸು ಕಂಡಿದೆ.. ಎಲ್ಲೋ ಹುಟ್ಟಿ ಎಲ್ಲೋ ಬೆಳೆದು ಎಲ್ಲೋ ಹರಿಯುವುದು ನದಿಯ ಸ್ವಭಾವವಾದರೂ, ಕಡೆಗೆ ಅದು ಸೇರುವುದು ಕಡಲನ್ನೇ.. ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಜೀವನದ ಈ ರಂಗರಂಗದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸಾಹಸಗಳನ್ನು, ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಜಯಶಾಲಿಗಳಾಗಿದ್ದೀರಾ.. ಈ ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ಇಂದು ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಸಿಕ್ಕಾ ಗುರುಗಳ ಸಂತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಆಶೀರ್ವಾದ ಖಂಡಿತ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಎತ್ತರದ ಯಶಸ್ಸಿನ ಶಿಖರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.. ಈ ಸುವರ್ಣ ಸಂಭ್ರಮದ ಘಳಿಗೆಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಮೂಲಕ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಮತ್ತು ಲೋಕಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲುಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ ವಿಕ್ರಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ.. ನಿಮಗೆಲ್ಲಾ ಶುಭಕೋರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಗುರುಭ್ಯೋ ನಮಃ!!!

ವಿಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಬೇತಾಳ ಸಂತೃಪ್ತಿಯಿಂದ.. ನಕ್ಕು.. ಬೇತಾಳವೇ.. ನೀ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ. ನೀ ಬಿಟ್ಟರೂ ನಾ ನಿನ್ನ ಬಿಡಲಾರೆ... ಹಾಗೆಯೇ ನಾ ಬಿಟ್ಟರೂ ನೀ ನನ್ನ ಬಿಡಲಾರೆ.. ನನಗೆ ನೀನು.. ನಿನಗೆ ನಾನು.. ನಮಗೆ ಈ ಲೋಕದ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ನೇಹಿತರು.. 

ಬೇತಾಳ ಒಮ್ಮೆ ಜೋರಾಗಿ ಗಹಗಹಿಸಿ ನಕ್ಕು.. ವಿಕ್ರಮನಿಗೆ ಒಂದು ಆಲಿಂಗನ ಕೊಟ್ಟು.. ಮತ್ತೆ ಸೇರೋಣ.. ಈ ತುಂಟ ಗೆಳೆಯ ಗೆಳತಿಯರ ಇನ್ನೊಂದು ಸುವರ್ಣ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ.. ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಸುಯ್ ಎಂದು ಹಾರಿ ಹೋಯಿತು.. !!!!

ವಿಕ್ರಮ ಸಂತೃಪ್ತಿಯಿಂದ.. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಹೇಳಿದ ಕಥೆಯನ್ನು ಮೆಲುಕು ಹಾಕುತ್ತಾ... ಮಂದ ಹಾಸ ಬೀರಿದ.. ಅವನ ದೇಹ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹಗುರವಾಯಿತು.. !!!