ಗೆಳೆತನದ ಕಡಲು - ಕಮಲಾ ನೆಹರು ಪಾಠ ಶಾಲಾ

ಬಾಸ್ ಪ್ಲಾನ್ ಯಾವಾಗಲೂ ವಿಶೇಷ ಮತ್ತು ವಿಶಿಷ್ಠ!!!

ಪ್ಲಾನಿಂಗ್ ಬಾಸ್ 

ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳು ಆ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಚಳಿ ಇರೋದಿಲ್ಲ.. ಅದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು..

ಛಳ್.. ಛಳ್ ಒಂದಷ್ಟು ಹಸಿ ಬಿಸಿ ನೀರು ಮೈ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು .. ನಿದ್ದೆಯ ಮಂಪರಿನಿಂದ ಎದ್ದ ವಿಕ್ಟರ್.. ಕಣ್ಣನ್ನು ಮತ್ತೆ ಉಜ್ಜಿಕೊಂಡಿತು..ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಒಣಗಿದ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮೈಯನ್ನು ತನ್ನ ಯಜಮಾನ ಒರೆಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಕಂಡು ಬಂತು.. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತಸ ತಂದಿತು.. ಯಜಮಾನ ಒಮ್ಮೆ ವಿಕ್ಟರ್ ನ ಮೈಯನ್ನು ತಡವಿದ.. ಇವತ್ತು ನೀನು ಕಣೋ.. "ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತಿದ್ದೀಯ..  " ವಿಕ್ಟರ್ ನಿಂತಲ್ಲೇ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮೈಯನ್ನು ಅಲುಗಿಸಿ ತನ್ನ ಸಮ್ಮತಿ ಕೊಟ್ಟಿತು.. ಹೊರಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ರಿಟ್ಜ್ ಗೆ ಸಂತಸವೋ ಸಂತಸ.. ತನ್ನ ಅಣ್ಣ ತನ್ನ ಯಜಮಾನನ ಮಿತ್ರರನ್ನ ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದನಲ್ಲ ಎಂದು!!!

ವಿಕ್ಟರ್ ರಿಟ್ಜ್ ಗೆ ಹೇಳಿತು.. "ಸಾರಿ ಕಣೋ.. ಇವತ್ತು ನಿನ್ನ ಬದಲಿಗೆ ನಾ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.. "
ನೋಡು ವಿಕ್ಟರ್ ನನ್ನ ಯಜಮಾನನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಮುಖ್ಯ ಘಟನೆಗಳಿಗೆ ನಾ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ.. ನಾ ಬರುವ ತನಕ ನೀ ತಾನೇ ನಮ್ಮ ಯಜಮಾನನನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಿರುಗಿಸುತಿದ್ದದು.. ಈಗಲೂ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ತನ್ನ ಹೃದಯ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.. ಹಾಗಾಗಿ. ನಾ ಹೋದರೇನು ನೀ ಹೋದರೇನು.. ನಮ್ಮ ಯಜಮಾನನ ಸಂತಸ ಮುಖ್ಯ :-).. ನೀನು ಇವತ್ತಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ನಿನ್ನದೇ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ನೀ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಹೇಳಬೇಕು ಆಯ್ತಾ.. ಹೋಗಿ ಬಾ ಆಲ್ ದಿ ಬೆಸ್ಟ್ ವಿಕ್ಟರ್..

ಮುಂದೆ... ವಿಕ್ಟರ್ ಉವಾಚ.. !!!

ಲಾಲ್ ಬಾಗ್ ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು.. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ತಾಣಗಳು ಮನುಜನನ್ನು ಗುಬ್ಬಿಯನ್ನಾಗಿಸಿದೆ.. ಕೈ ಚಾಚಿದರೆ ಸಿಗುವ ಗೆಳೆಯರು.. ಒಂದೆರಡು ಟಚ್ ನಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಗೆಳೆಯ ಗೆಳತಿಯರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿಗಳು.. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅರೆ ನಾವೇನೂ ಚಂದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿದ್ದೇವೋ ಅಥವಾ.. ನ್ಯೂಟನ್ ನಿಯಮಗಳಿಗಿಂತ ಮುಂದಿದ್ದೇವೋ .. ಹೀಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುವ ಹೊತ್ತದು..

ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕೈಗೆಟುಕುವ ಹಾದಿ - ಚೂರು ಪಾರು ಜಾರು 

ಆದರೆ ನಾವು ನೆಡೆಯುವ ಹಾದಿಗಳು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.. ಆದರೆ ಆ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅಪರಿಚಿತ ಮುಖಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಇರುತ್ತವೆ.. ಕಾಣುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಸಾಗಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು ಮೂಡಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಗೆಳೆಯರು,ಗೆಳತಿಯರು, ಗುರುಗಳು, ಸಾಧಕರು ಇವರೆಲ್ಲರ ನುಡಿಮುತ್ತುಗಳು ಮಾಣಿಕ್ಯವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕೊರಳಿನ ಸರಕ್ಕೆ ಮಣಿಗಳಾಗುತ್ತವೆ..

ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು ಮೂಡಿಸಿದ ಹಾದಿ ಎಂದಿಗೂ ಸುಂದರ 

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತಂತು ದೊಡ್ಡ ಬೆಸುಗೆಗೆ ನಾಂದಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಓದಿದ್ದ ನೆನಪು.. ಮತ್ತು ಅದು ನಿಜವಾಗುವ ಹೊತ್ತು ಕೂಡ ಕಾಲಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೂತು ಹೋಗಿದ್ದ ಆ ಕ್ಷಣ ಬಂದೆ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು..

ಒಂದೊಂದೇ ಜೋಡಿ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಸ್ನೇಹದ ಕಡಲಿನ ತರಂಗಗಳ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕೆ ಹಾತೊರೆದು ಬರುತ್ತಿದ್ದವು.. ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು, ಪ್ರತಿ ತರಂಗಗಳು ತರುತ್ತಿದ್ದ ನೆನಪುಗಳು, ಮಾಹಿತಿಗಳು, ಕೀಟಲೆಗಳು, ತಮಾಷೆಯ ಕಾಲೆಳೆತಗಳು, ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಕ್ಕೂ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕ್ಷಣಗಳು ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದದು ನೋಡಿದರೆ ಆ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಒಮ್ಮೆ ಬೆರಗಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತು ಇಂದಿನ ಹಬ್ಬದ ವಾತಾವರಣ..

ಒಂದೊಂದು ಸ್ನೇಹದ ಮನಸ್ಸು ಸ್ನೇಹದ ತರಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ತೇಲಿ ಬಂದಾಗ ಒಂದೊಂದು ರೀತಿಯ ಅನುಭವ.. ತಂಗಾಳಿಯ ತರಹ ಕೆಲವರು ಬಂದರೆ, ಸುಗಂಧದ ಗಂಧ ಹೊತ್ತು ಬಂದವರು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು, ನಗೆಗಡಲಿನ ಹಾಯಿ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದವರು ಒಬ್ಬರಾದರೆ, ಸುವಾಸಿತ ನಗುವಲ್ಲಿ ಮಿಂದು ಬಂದವರು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು, ತಾಳ್ಮೆಯ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತ ಬಂದು ಎಲ್ಲರ ಹೃದಯಕ್ಕೂ ತಾಕುವ ಮನಸ್ಸಿನವರು ಒಬ್ಬರಾದರೆ, ಬಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ಒಮ್ಮೆ ಬೆಚ್ಚಿ ನಡುಗಿ ತನ್ನ ರೆಂಬೆ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಧರೆಗೆ ಸೇರುವಂತೆ ಮಾಡಿಸುವವರು ಒಬ್ಬರು.. ಹೀಗೆ ಅಲ್ಲಿ ನವರಸ ಭಾವವೂ ಮಿಳಿತವಾಗಿತ್ತು..

ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಅಂದರೆ ಒಬ್ಬರು.. ಇನ್ನೊಬ್ಬರು  ಅಲ್ಲಾ ಅಲ್ಲ ಮೂವತ್ತ ಮೂರು, ಮೂವತ್ತಾ ನಾಲ್ಕು ಹೀಗೆ ಲೆಕ್ಕಗಳು ಹಾಗೆ ಹೀಗೆ ಆಗುತ್ತಿದ್ದವು ಆದರೆ ಆ ನಿರ್ಮಲ ಮನಸ್ಸಿನ, ಯಾವುದೇ ಜಂಜಾಟವಿಲ್ಲದ, ಕಪಟತನವಿಲ್ಲದ ಗೆಳೆತನದ ಮನಸ್ಸು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿತ್ತು.

ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲಾದಿನಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಮುಖ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನೆಡೆಸಲು ಸಜ್ಜು ಗೊಳಿಸುವ ಹಂತ.. ಆ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಈಜಿಕೊಂಡು, ಓಡಿಕೊಂಡು, ನೆಡೆದುಕೊಂಡು, ತೆವಳಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ಗೆಳೆಯ ಗೆಳತಿಯರ ಸಮಾಗಮ ಒಂದು ಶತಮಾನದ ಅದ್ಭುತ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು.. ಮೂರು ದಶಕಗಳು ನಮ್ಮ ಬಾಳಿನ ರಥವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯೂ ಹರಿಸಿತ್ತು.

ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಾತು !!!

ಅವರವರು ಆಯ್ದು ಕೊಂಡ ವೃತ್ತಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮೇರು ಮಟ್ಟವನ್ನು ತಲುಪಿದವರೇ ಇದ್ದವರು ಅಲ್ಲಿ.. ಅವರವರ ಸಾಧನೆಗೆ ಅವರ ಏಳಿಗೆಗೆ ಕಾರಣೀಕರ್ತರು ಹಲವಾರು ಆದರೆ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಎಲ್ಲವನ್ನು ನೆನೆಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಭಾವುಕ ಕ್ಷಣವೂ ಅದಾಗಿತ್ತು.

ಸತೀಶ, ಮೋಹನ, ನವನೀತ, ಸುಧಾ, ನಂದಿನಿ, ಸುರೇಶ ಇವರುಗಳು ಪ್ರಮುಖರು.. ನಮಗೆ ಅವರ ಪರಿಚಯವಿದೆ.. ಅವನು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು, ಇವಳು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು.. ಮಾತಾಡಿಸಿ ಅವರ ಮೊಬೈಲ್ ಸಂಖ್ಯೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದಂತೆ ವಿವರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು.. ಕೇವಲ ಅರವತ್ತು ದಿನದೊಳಗೆ ಸುಮಾರು ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ೩೦ ಸಹಪಾಠಿಗಳ ವಿವರಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟರು.. ಇದೊಂದು ದಾಖಲೆಯೇ ಹೌದು.. ನಮ್ಮ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಟೆಲಿಫೋನ್ ಒಂದೇ ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿತ್ತು.. ಅನಂತರ ಜೀವನದ ಏಳು ಬೀಳುಗಳು ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಈ ಮಾಯಾನಗರಿಯ, ಮಹಾನಗರಿಯ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿತ್ತು.. ಆದರೆ ಈ ಮೇಲೇ ಹೆಸರಿಸಿದ ಹಾಗೂ ಅವರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕೈಗೂಡಿಸಿದ ಪ್ರಕಾಶ ಎಂ ಎಸ್ ಇತರರ ಸಹಾಯದಿಂದ.. ಈ ಹನಿಯಾಗಿದ್ದ ಗುಂಪು ಒಂದು ನದಿಯಾಗಿ ಹರಿಯತೊಡಗಿದೆ.

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಭೇಟಿ ಒಂದೇ ಭೇಟಿಗೆ ನಿಲ್ಲಬಾರದು.. ಅವಿರತವಾಗಿ ಸಾಗಬೇಕು.. ಎಲ್ಲರ ಪರಿಚಯ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಗಬೇಕೆ ಎನ್ನುವ ಕಾಳಜಿ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಇದ್ದದ್ದು ವಿಶೇಷ. ಇಂದು ಸೇರಿದ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಮಂದಿ ಒಂದನೇ ತರಗತಿಯಿಂದ ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದವರಲ್ಲ.. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಸೇರಿದ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ, ಆರಂಭದಿಂದ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಇದ್ದ.. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಹೀಗೆ ನಾನಾ ಪ್ರಕಾರವಾದ ಕೊಂಡಿಗಳು, ಬಿರುಕುಗಳು ಇದ್ದರೂ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಬಂಧಿಸಿದ್ದು ಒಂದೇ .. ಅದೇ "ಗೆಳೆತನಕ್ಕೆ ಮಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮನಸ್ಸು"

ಜೊತೆಯಾಗಿ ಹಿತವಾಗಿ ಸೇರಿ ನಲಿವ ಸೇರಿ ನುಡಿವ 

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಂತಸ ತಂದ ದಿನವಿದು.. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರುವ ವಿಶ್ವಾಸ ಮೂಡಿಸಿದ್ದು ಈ ಭೇಟಿಯ ವಿಶೇಷವಾಗಿತ್ತು. ಆರಂಭಿಕ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ದಿನಗಳ ಗುರುಗಳು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಮೇಲೆ ಉಲ್ಲೇಖ ಮಾಡಿದ್ದಂತೆಯೇ.. ಆ ಗುರುಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಶ್ರದ್ಧೆ ಭಕ್ತಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಗೌರವ ತೋರಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಎಲ್ಲರ ಒಕ್ಕೊರಲಿನ ಮನವಿಯ ಕರೆಗೆ ಒಗೂಡುತ್ತಾ ಬರುವ ಏಪ್ರಿಲ್ ಮಾಸದ ಒಂದು ಶುಭ ಭಾನುವಾರ.. ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರುವ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ಸಂಭ್ರಮದ ಘಳಿಗೆಯನ್ನು ಕಳೆಯುವ ನಿರ್ಧಾರದೊಂದಿಗೆ ಇಂದಿನ ಭಾವುಕ ಭೇಟಿ ಸುಸಂಪನ್ನವಾಗಿತ್ತು.

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಈ ಭೇಟಿಯ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಕಾತುರ ಎಷ್ಟು ಇತ್ತು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಈ ಗೆಳಗಿನ ಚಿತ್ರ..

ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಹಿಡಿಯುವ ಜಾದೂಗಾರರು !!!

ಈ ಸುಂದರ ದಿನ. ಸುಮಧುರ ಮಿಲನದ ದಿನ ಎಂದು ಕರೆದವರು ಒಬ್ಬರು, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುದ ನೀಡಿದ ರೋಮಾಂಚನಗೊಳಿಸಿದ ದಿನ, ಮಧುರ ಮಿಲನದ ದಿನ.. ಸೂಪರ್ ಸಂಡೇ ಎಂದವರು ಒಬ್ಬರು.. ಗೆಳೆಯರ ಮಿಲನದ ದಿನ ಎಂದವರು ಒಬ್ಬರು, ಇಂದಿನ ದಿನ ಸುದಿನ ಎಂದವರು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು.. ತಮ್ಮ ಅನುಭವದ ಬುತ್ತಿಯನ್ನು ಗೆಳೆಯ ಗೆಳತಿಯರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಕ್ಷಣ ಮಧುರ..

ಚಿಟ್ಟಿಬಾಬು ಮತ್ತು ಭಾಗ್ಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸಿಹಿಯನ್ನು ತಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹಂಚಿದ್ದು ಈ ಗೆಳೆತನದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಮೂರು ಗೇಣು ಎನ್ನುವುದು ಸಾಬೀತಾಗಿತ್ತು..

ಚಿಟ್ಟಿಯ ಸಿಹಿ ಖಾದ್ಯ.. ಸ್ನೇಹದ ಕಡಲಿಗೆ ತಂದ ಬುತ್ತಿ 

ಸಿಹಿ ಭಾಗ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿದ ಘಳಿಗೆ - ಭಾಗ್ಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ಹೊತ್ತು ತಂದ ಮಧುರ ಘಳಿಗೆ

ಈ ಮಧುರ ನೆನಪುಗಳ ಭಾವವನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಿಟ್ಜ್ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಆನಂದಭಾಷ್ಪ ಸುರಿಸಿತು.. ವಿಕ್ಟರ್ ನೀನೇ ಧನ್ಯ.. ಈ ಅಮೋಘ ಕ್ಷಣದ ಹಂತಹಂತವನ್ನು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತೆರೆದಿಟ್ಟ ನಿನಗೆ ನಾ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.. ಅದು ಹೇಗೆ ಎಂದು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದಾಗ.. ವಿಕ್ಟರ್ ಹೇಳಿತು.. ರಿಟ್ಜ್ ನಾ ಹೇಳಿದ ವಿವರಗಳಿಗೆ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳಿವೆ ಅದಕ್ಕೆ ನೀ ಅಡಿ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಕೊಟ್ಟು ಬಿಡು.. ಅಷ್ಟು ಸಾಕು ಎಂದಿತು...

ಗೆಳೆಯರೇ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಕ್ಕಳಾದ ವಿಕ್ಟರ್ ಬೈಕ್ ಮತ್ತು ನನ್ನ ರಿಟ್ಜ್ ನಡುವೆ ನೆಡೆದ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಚಿತ್ರಗಳು ನಿಮಗಾಗಿ..

ಜಗದೇಕವೀರ ಜಗ್ಗ 

ಫಳ್ ಎಂದು ನಗುವ ನಗುಮೊಗದ ಚೆಲುವ ನಾರಾಯಣ 

ಹಹಹಹ .. ತರಲೆ ಸುಬ್ಬಾ - ವೆಂಕಟಸ್ವಾಮಿ 

ಮಾಹಿತಿ ಕಣಜ - ನಗುಮೊಗದ ನವನೀತ 

ಒಮ್ಮೆ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿ ಎನ್ನುವ - ಚಿತ್ರಗಾರ - ನಾಗರಾಜ 

ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ನಂದೇ ಹವಾ ಎನ್ನುವ ವಿಜಯ ನಾರಸಿಂಹ 

ಸಮಾಧಾನದ ಚಿತ್ತ ಪುರುಷ - ಸತೀಶ್ ರಾವ್ 

ಗೆಳೆತನದ ಶಕ್ತಿ - ಸತೀಶ 

ಸದಾ ಹಸನ್ಮುಖಿ - ಯೋಗ ನರಸಿಂಹ 

ಗುಳಿಗೆನ್ನೆಯ ಸರದಾರ - ಪ್ರಕಾಶ 

ದೇಶ ಮತ್ತು ಗೆಳೆತನ ಕಾಯುವ - ಚಿಟ್ಟಿಬಾಬು 

ಸುಂದರ ನಗುವಿನ ಸುಧಾ ಪುಟ್ಟಾ 

ಮಹಿಳಾ ಮಣಿರತ್ನ - ನಂದಿನಿ 

ಗೆಳೆತನದ ಸುಂದರ ಅಕ್ಷರ - ಯಮುನಾ 

ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆಯಾಗುವೆ - ರಾಮು 

ನಾ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ - ಮುರುಳಿ 

ನಾ ಇದ್ದೀನಿ ಕಣೋ ಎನ್ನುವ - ಚಲಪತಿ 

ಚೆಲುವಾಂತ ಚೆನ್ನಿಗ - ಜಗದೀಶ  

ತಲೈವಿ ರೇವತಿ 

ಗುಂಪಿಗೆ ಶಕ್ತಿ  ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆ ಕೊಡುವ ಪ್ರಕಾಶ 

ಸದಾ ನಗುವ ನಗಿಸುವ ಶೋಭನ್ ಬಾಬು 

ತಾಳ್ಮೆಮತ್ತು ಮಿತ ಮೃದು ಭಾಷಿ ಸುರೇಶ 

ಸಿಹಿ ಭಾಗ್ಯಮ್ಮ -  ಭಾಗ್ಯಲಕ್ಷ್ಮಿ  

ಈ ಇಡೀ ಲೇಖನವನ್ನು ಬರೆದ ಕಥೆಗಳ ಮಾಲೀಕ 

ಕಥೆಗಳ ಬಾಸೂ!!!!

ಈ ಸುಂದರ ದಿನವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಂದರವನ್ನಾಗಿಸಿದ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಒಂದೇ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವೆ "

ಎಂದರೋ ಮಹಾನುಭಾವುಲು ಅಂದರೀಕಿ ವಂದನಮು ...!!!

ಅಪ್ರತಿಭಾ ಜೋಡಿ ಶಶಿ-ಪ್ರತಿಭಾ!!!

ತುಂಹೆ ಕೊಹಿ ಔರ್ ದೇಕೆ
ತೊ ಜಲ್ ತಾ ಹೇ ದಿಲ್
ಬಡಿ ಮುಷ್ಕಿಲೋ ಸೆ ಫಿರ್ ಸಂಬಲ್ತಾ ಹೇ ದಿಲ್

ಪ್ರತಿಭಾ ಅಕ್ಕಯ್ಯನನ್ನ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡಾಗೆಲ್ಲ (ಮರೆಯೋಕೆ ಅವರು ಎಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶ ಕೊಡ್ತಾರೆ) ಈ ಮೇಲಿನ ಹಾಡು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತೆ. ಅದೇನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಅವರ ಅಭಿಮಾನ ೧೮ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಹಾಗೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ನಿಮಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಬ್ಲಾಗ್, ಫೇಸ್ಬುಕ್, ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಬಳಗ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲಿ ನೆನಪಲ್ಲಿ ಇರ್ತೀವಿ. ಇದು ಈಚೆಗೆ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಮೇಲಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಆಪಾದನೆ ಅಕ್ಕಯ್ಯನ ಕಡೆಯಿಂದ.. :-(

ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದ ಶಶಿ.. ಕಾಲಚಕ್ರದ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ತಾಳ್ಮೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಕೂಗಾಡಿದ್ದು ನೋಡಿದ್ದಿದೆ (ತಿರುಪತಿ ಪ್ರವಾಸ :-) ) ಆದರೆ ಅಕ್ಕಯ್ಯ.. ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೂಗುವುದು ಅಂದಿಗೂ ಹಿಟ್ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಹಿಟ್..

೧೯೯೮ ರ ನವೆಂಬರ್ ೩೦ ರಂದು ವಿವಾಹ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಈ ಸುಮಧುರ ಮನಸ್ಸಿನ ಜೋಡಿಗಳು ಅಮೋಘ ೧೮ ವಸಂತಗಳನ್ನು ದಾಟಿದ್ದಾರೆ..

ಈ ಶುಭ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬರೆಯೋದಾ, ಏನು ಬರೆಯೋದು.. ಹೇಗೆ ಬರೆಯೋದು.. ನೀಟಾಗಿ ಬಾಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕೂದಲನ್ನು ಒಮ್ಮೆ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೆರೆದುಕೊಂಡು ಕೆದರಿಕೊಂಡೇ..

ನನ್ನ ಮದುವೆಗೆ ಮುಂಚಿನ ದಿನಗಳು.. ಹೀಗೆ ರಾಮನಗರಕ್ಕೆ ವೆಂಕಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋದು ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ..  ನಾವು ನಾಲ್ವರು ಪಾಂಡವರು (ಶಶಿ, ವೆಂಕಿ, ಲೋಕಿ ಮತ್ತು ನಾನು .. ಜೆ ಎಂ ಅವಾಗ ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿದ್ದ)   ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಾ ಅಕ್ಕಯ್ಯ ಹೊರಟೆವು.. ..

ವೆಂಕಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜಾತಿಥ್ಯ.. ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ತಿಂಡಿ ಊಟ ಎಲ್ಲವೂ ಆಯಿತು.. ಮಾತಾಡಿದಷ್ಟು ಕಡಲಲ್ಲಿ ಅಲೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬಂದು ಬಡಿಯುವ ಹಾಗೆ, ವಿಷಯಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು.. ಮೊದಲೇ ಆತಿಥ್ಯದಿಂದ ಊದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಹೊಟ್ಟೆ, ನಕ್ಕು ನಕ್ಕು ಇನ್ನಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಯಿತು.. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಅಕ್ಷರಶಃ ಹೆಬ್ಬಾವಿನ ತರಹ ಆಗಿದ್ದೆವು.. ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತರೆ.. ನಿದ್ರಾದೇವಿ "ಬಾರ್ಲಾ ಶ್ರೀಕಾಂತ ಅಲ್ಲೇ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವಂತೆ.. " ಅಂತ ಕೈಬೀಸಿ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು..

ಶಶಿ ನಿದ್ರಾದೇವಿಗೆ ಸ್ಟೇ ಆರ್ಡರ್ ಕೊಟ್ಟು "ನಿದ್ರಾದೇವಿಯಮ್ಮ ಶ್ರೀಕಿ ಬಸ್ ನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕೊಂಡೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವ ಆಸಾಮಿ ಅವನಿಗೆ ಈ ರೀತಿಯ ಓಪನ್ ಪರ್ಚೆಸ್ ಆರ್ಡರ್ ಕೊಡಬೇಡ.." ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ರೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಅಕ್ಕಯ್ಯ..

"ಶ್ರೀ ನಿದಿರಾಪೋಥಾರು.. ಲಿಪಿಂಚಂಡಿ.. ಮಲಿ,  ವಾಕ್ ಚೆಸೆಕಿ ಪೊದಾಮು" .. ಆರ್ಡರ್ ಸಿಕ್ಕ ಕ್ಷಣ  ಎಲ್ಲರೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಾಳೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಗೆ ಬಂದೆವು.. ಯಥಾ ಪ್ರಕಾರ.. ಬಂದೂಕಿನ ನಳಿಗೆ ನನ್ನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿತು.. "ಜಾನಪದ ಲೋಕ" ಅಂದೇ..

ಎಲ್ಲರೂ ಲೋಕಾಭಿರಾಮವಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ.. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೆವು.. ಸೊಗಸಾಗಿತ್ತು.. ಉದ್ಯಾನವನದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡಿ, ಜಾನಪದ ಲೋಕದ ಆ ಪ್ರತಿಕೃತಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಇಡೀ ಲೋಕದ ಕತೃವನ್ನು ಮನದಲ್ಲಿಯೇ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು, ಅವರ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಅಭಿನಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ.. ಒಂದೆರಡು ಘಂಟೆಗಳನ್ನು ಕಳೆದೆವು.. ಹೆಬ್ಬಾವಾಗಿದ್ದ ದೇಹ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಕ್ಕಿಯ ಹಾಗೆ ಹಗುರಾಯಿತು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಶಶಿಯ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ತನ್ನ ಕೈಚಳಕ ನೀಡುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.. ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ಹುಲ್ಲು ಹಾಸಿನ ಮೇಲೆ ಕೂತು.. ವಿಶ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡೆವು.. ಒಂದು ಗ್ರೂಪ್ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ ಅಂದು ಕೊಂಡಾಗ.. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಭಂಗಿ ಕೊಡುವುದು ಎಂದು ನಿರ್ಧಾರವಾಯಿತು..

ಮೊದಲಿಗೆ ಶಶಿ ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಯ್ಯನ ಜೋಡಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆವು.. ನಂತರ.. ಶಶಿ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಭಾ ಒಂದು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕೂತಿರುವ ಭಂಗಿಯಲ್ಲಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದಿದ್ದು ಆಯ್ತು.. ನಾನು ಶಶಿ ಪ್ರತಿಭಾರನ್ನು ನೀನು ಕೂರಿಸಿಕೋ ಒಂದು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುವ ಅಂದೇ.. ಆಗ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ ಅಕ್ಕಯ್ಯ.. ಫೋಟೋ ತೆಗೆದ ಮೇಲೆ.. "ಅಣ್ಣ.. ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಸರದಿ ಎಂದರು.. ಆಗ ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದು ಶಶಿ ಮಾತ್ರ.. ನಾನು ಹಲ್ಲು ಬಿಟ್ಟೆ.. ವೆಂಕಿ ಮಗನೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡೆ ಸಾಯಿ ನೀನು ಅಂತ ಬಯ್ದ..

ಆಗ ಪ್ರತಿಭಾ ಅಕ್ಕ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಉಪಾಯ ಕೊಟ್ಟರು.. "ಶ್ರೀಕಿ ಮತ್ತು ವೆಂಕಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಓಡಾಡುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಭಂಗಿಯಲ್ಲಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯೋಣ.. " ಹೊಟ್ಟೆ ಹುಣ್ಣಾಗುವಷ್ಟು ನಕ್ಕಿದ್ದೆ ಅಂದು..

ಹಠದಲ್ಲಿ ಕಿತ್ತೂರು ಚನ್ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭಾ ಅಕ್ಕಯ್ಯ.. ಸರಿ ಆ ಹಠಕ್ಕೆ ಸೋಲಲೇ ಬೇಕಾಯಿತು (ಬೇರೆ ದಾರಿ ಇತ್ತೇ).. ನಾ ಮೊದಲು ವೆಂಕಿಯನ್ನು ನನ್ನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಫೋಟೋ ತೆಗಿಸಿಕೊಂಡೆ.. ನಂತರ ವೆಂಕಿ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ನಾನು..

ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹ ಬಳಗದಲ್ಲಿ ಪಂಕ್ತಿ ಭೇದವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಈ ಪ್ರಸಂಗ ಉದಾಹರಣೆ.. ನಾವು ಯಾರೂ ಕಮ್ಮಿ ಅಲ್ಲ.. ಯಾರೂ ಹೆಚ್ಚು ಅಲ್ಲ.. ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನರು .. ಈ ನಮ್ಮ ಗೆಳೆತನದ ಭದ್ರ ಕೋಟೆಗೆ.. ಇನ್ನಷ್ಟು ಭದ್ರತೆಯ ಗೋಡೆ ಕಟ್ಟಿ ಸುಭದ್ರಾ ಮಾಡಿದವರು ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭಾ ಅಕ್ಕಯ್ಯ..

ಅಕ್ಕಯ್ಯ ಮತ್ತು ಶಶಿಯ ವಿವಾಹ ದಿನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ.. ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ಕೋರುವ ಸಂತಸ ನಮ್ಮದು.

ನಾ ಕಂಡ ಅದ್ಭುತ ಜೋಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಸಾಲಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವವರು ಶಶಿ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಭಾ.. ವಿವಾಹ ದಿನಕ್ಕೆ ಶುಭಾಶಯಗಳು!!!

ಸಿಬಿ ಈಸ್ ಸಿಬಿ ನೋ ಪ್ಯಾರಲಲ್!!!!

ಬಂಗಾರದಿಂದ ಬೊಂಬೆಯನು ಮಾಡಿದ
ಚಂದಿರನ ಕಾಂತಿಯ ತನುವಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ
ಆ ದೇವರೇ ನಮಗಾಗಿಯೇ ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ಈ ಅದ್ಭುತ ಬರಹಗಾರ್ತಿ

ಇವರು ಡಿಮಾಂಡಿಂಗ್ ಫ್ರೆಂಡ್ ಅಂದರೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ.. ನಾನು ಇವರು ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸ್ನೇಹಿತರು. ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ, ಸಂದೇಹಗಳಿಗೂ ಉತ್ತರ ಇದ್ದೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾ ಹನುಮಾನ್ ಭಕ್ತನಾಗಿ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಅನುಮಾನ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ, ಇವರಿಗೆ ಮೊರೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಹೀಗಿದೆ ನನ್ನ ಪಾಡು ಎಂದು.

ಶ್ರೀ.. ಅಂತ ಮಾತು ಶುರುಮಾಡುವ ಇವರು, ಜೋಗದ ಜಲಪಾತ ಹರಿಯುವ ಹಾಗೆ ಜರ್ ಅಂತ ಭೋರ್ಗರೆದು ಪದಗಳ ಸಮುದ್ರವನ್ನೇ ಹರಿಸಿ, ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ, ಸಂದೇಶಗಳಿಗೂ ಉತ್ತರ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಗುರಿಕಾರ ತನ್ನ ಗುರಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣ ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರಿ ಸೇರಿಸುವಂತೆ ಸೀದಾ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಅನುಮಾನ, ಗೊಂದಲಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ರಾಮ ಬಾಣ ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ.

ಅದ್ಭುತ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಇವರು. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ (ಸಿಬಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗೋದಿಲ್ಲ.. ಆದರೂ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ) ನಾ ಓದಿದ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಪಾತ್ರ ಅರ್ಪಿತಾ.. ಅದನ್ನು ಸೃಷ್ಠಿಸಿದ್ದು ಇವರೇ.

ನಾ ಯಾವುದೇ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರೆದರೂ ಮೊದಲ ಓದುಗರು ಇವರು.. ಅದರ ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪು ಓರೇ ಕೋರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಎಷ್ಟು ನಾಜೂಕಾಗಿ ತೆರೆದಿಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದರೆ ನಿಪುಣರು ಹಲಸಿನ ಹಣ್ಣನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದ ಹಾಗೆ. ಹಣ್ಣು, ಹಲಸಿನ ಬೀಜ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಒಪ್ಪ ಓರಣವಾಗಿ ತೆಗೆದಿಟ್ಟು, ಶ್ರೀ ಇದು ಇಷ್ಟವಾಯಿತು, ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಒತ್ತು ಬೇಕಿತ್ತು, ನಿಮ್ಮ ಬರಹದ ಶೈಲಿ ಸುಂದರ ಹೀಗೆ, ಅಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಸರಿಯನ್ನು, ಎಲ್ಲಾ ಹಾಗೆ ಇರುವುದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯಾಗಿ ನನಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅರೆ ನಾ ಬರೆದ ಒಂದು ಭಾವದಲ್ಲಿ ಈ ಪಾಟಿ ಕವಲುಗಳು ಉಂಟೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ಸಲುವಾಗಿ ಒಮ್ಮೆ ಬ್ರಹ್ಮ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡತೊಡಗಿದ. ಬ್ರಹ್ಮನ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿದ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಕತೃ ವಿಷ್ಣು, ಏನಪ್ಪಾ ನಿನ್ನ ಕೋರಿಕೆ ಎಂದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮ.. ಪಿತಾಮಹನೇ.. ನಾ ಸೃಷ್ಠಿ ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಜೀವಿಯೂ ವಿಭಿನ್ನ. ಅದರಲ್ಲಿ ತೀರಾ ವಿಭಿನ್ನ ಎಂದರೆ, ನೀವಿ, ನಿವೇದಿತಾ, ನಿವೇದಿತಾ ಚಿರಂತನ್, ಸಿಬಿ, ನಿವ್ಸ್ ಹೀಗೆ ನಾನಾ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಇವರು ಇಂತಹುದೇ ಅಲ್ಲಾ ಎಂತಹುದೇ ಸಮಸ್ಯೆ ಕೊಟ್ಟರೂ ಸರಿಯಾದ ತೀರ್ಪು, ಸರಿಯಾದ ಅರ್ಥೈಸುವಿಕೆ, ಹಾಗೂ ಆ ಕಡೆಯಿರುವ ಜೀವಿಗೆ ತನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಸರಿಯಾದ ಮಾಹಿತಿಯುಳ್ಳ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ.. ಇದು ನನ್ನ ಸಂದೇಹ.

ವಿಷ್ಣು ಜೋರಾಗಿ ಒಮ್ಮೆ ನಸು ನಕ್ಕ.. ನಂತರ ಗಂಟಲು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡು "ವತ್ಸ.. ಸಿಬಿ ಅಂದರೆ ಸಿಬಿ... ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಸಾಟಿಯಿಲ್ಲ ಕಾರಣ ಗೊತ್ತೇ.. "

ಬ್ರಹ್ಮ ತನ್ನ ನಾಲ್ಕು ತಲೆಯ ಕೂದಲನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಪರ ಪರ ಕೆರೆದುಕೊಂಡು, ಹಾಗೆ ನಕ್ಕ.. ಆವನ ನಾಲ್ಕುಮೊಗದಿಂದ ನಗೆಯ ಸಮುದ್ರವೇ ಅರಳಿತು. ಆದರೂ ತನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದ .

ವಿಷ್ಣು " ಸರಿ ಸರಿ ವತ್ಸ... ನೋಡು ಸಿಬಿ ಅದ್ಭುತ ಛಾಯಾಗ್ರಾಹಕಿ.. ಒಂದು ಚಿತ್ರವನ್ನು ತನ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾದಲ್ಲಿ ಸೆರೆ ಹಿಡಿಯುವಾಗ ತನ್ನ ಗಮನವನ್ನೆಲ್ಲ  ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅನ್ನಿಸುವ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಅಸಾಧಾರಣ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸೆರೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಸಿಬಿ ಪ್ರೊಫೈಲ್ ಇಂದ ಎತ್ತಿದ್ದು!!!

ಹಾಗೆಯೇ ಅವರು ಒಂದು ಪಾತ್ರವನ್ನು ಸೃಷ್ಠಿಸುವಾಗ... ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಗಮನವನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ, ತಾವು ಜಗತ್ತನ್ನು ನೋಡುವ ಪರಿಯನ್ನು, ಹಾಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿ ಹೆಣೆದು  ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಅದ್ಭುತ ಲೋಕವನ್ನೇ ತೆರೆದಿಡುತ್ತಾರೆ.

ಬ್ರಹ್ಮ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಚಕಿತನಾಗಿ, "ಅರೆ.. ಹೀಗೆ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ" ಎಂದು ಸರಸ್ವತಿಯ ಹತ್ತಿರ ಓರೇ ನೋಟ ಬೀರಿದಾಗ, ಸರಸ್ವತಿ ತನಗೆ  ತಿಳಿಯದು ಎನ್ನುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವೀಣೆಯನ್ನು ಮೀಟುತ್ತಾ ಕೂರುತ್ತಾಳೆ.

ಅಲ್ಲಿಗೆ ವಿಷ್ಣು ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ..

"ಬ್ರಹ್ಮ.. ಇವರ ಇನ್ನೊಂದು ಅದ್ಭುತ ಮುಖ ಅಂದರೆ.. ಅದ್ಭುತ ಕಲಾಕೃತಿಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುವ ಕಲೆಗಾರ್ತಿ. ... "

ಸಿಬಿ ಪ್ರೊಫೈಲ್ ಇಂದ ಎತ್ತಿದ್ದು!!!

ಇಷ್ಟು ಹೇಳುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಭಕ್ತ ಕುಂಬಾರ ಚಿತ್ರದ "ನಾನೂ ನೀನು ನೆಂಟರಯ್ಯ.. ನಮಗೆ ಭೇದವಿಲ್ಲ ವಿಠಲ.. " ಹಾಡು ಮೂಡಿ ಬಂದಿತು.

ಬ್ರಹ್ಮ ತಲೆದೂಗಿದ..  ಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥವಾಯಿತು..

ಮನಸ್ಸಲ್ಲೇ ಅಂದುಕೊಂಡ "ನಾನು ಜೀವಿ ಎನ್ನುವ ಬೊಂಬೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಠಿಮಾಡುತ್ತೇನೆ .. ಈಕೆ ಮಡಿಕೆ ಕುಡಿಕೆಗೆ ಅದ್ಭುತ ಪೋಷಾಕು ತೊಡಿಸಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸೌಂದರ್ಯ ಎನ್ನುವ ಪದ ಸೇರಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ.. ಅಂತಹ ಅದ್ಭುತ ಜೀವಿ ಈ ಸಿಬಿ."

ವಿಷ್ಣು ಇನ್ನೂ ಏನೋ ಹೇಳಲು ಹೋದಾಗ.. ಬ್ರಹ್ಮ ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು ತಂದೆ. ಸಿಬಿ ನನ್ನ ಸೃಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿನ ಅದ್ಭುತಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಶ್ರೀ ಹೇಳುವುದು ನಿಜ. ಸಿಬಿ ಈಸ್ ಸಿಬಿ ನೋ ಪ್ಯಾರಲಲ್ ಟು ಹರ್..

ಬ್ರಹ್ಮ.. ತಲೆದೂಗಿದ.. ವಿಷ್ಣು ಪ್ರಸನ್ನನಾದ.. ಸರಸ್ವತಿ ವೀಣೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ ಮೀಟಲು ತೊಡಗಿದಳು..

ಅಲ್ಲಿಯ ತನಕ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ ಲಕ್ಷ್ಮಿ..

"ಹ್ಯಾಪಿ ಬರ್ತ್ ಡೇ ಸಿಬಿ.. ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಆಶೀರ್ವಾದ.. ಹಾಗೂ ಶಾರದೆಯ ಆಶೀರ್ವಾದದ ಬಲ ಸದಾ ಸದಾ ಇರುತ್ತದೆ.. "

ಶ್ರೀ ಮನಸ್ಸಲ್ಲೇ ಅಂದುಕೊಂಡ.. ನಾ ಸಿಬಿಗೆ ಜನುಮದಿನದ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ಹೇಳಲು ತಡ ಮಾಡಿದರೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ದೇವತೆಗಳು ಬಂದು ಹರಸುತ್ತಾರೆ.. ನಾ ಕೂಡ ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವಾದರೂ ಹಾರೈಸಿಯೇ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ..

ಸಿಬಿ ನಿಮ್ಮ ಜನುಮದಿನಕ್ಕೆ ಬರೆಯಬೇಕೆಂದಾಗ ಹೀಗೆಲ್ಲ ಬರೆಸಿತು ನನ್ನ ಮನ.. ನನ್ನ ಅದ್ಭುತ  ಗೆಳತಿಗೆ ಜನುಮದಿನದ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ.. ದಯಮಾಡಿ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ ಎನ್ನುವಲ್ಲಿಗೆ ಶ್ರೀ ಪುರಾಣ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ತನಕ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ..

ಸಿಬಿ ಹ್ಯಾಪಿ ಬರ್ತ್ಡೇ.. !!! 

ಚಲನಚಿತ್ರಮಂದಿರ & ಶುಭಾಶಯಗಳು

ಚಲನಚಿತ್ರಮಂದಿರ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿದೆ..

ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಶಿಳ್ಳೆಗಳು, ಚಪ್ಪಾಳೆಗಳು, ಕೂಗು, ಕಿರುಚಾಟ..

ಚಿತ್ರಮಂದಿರದ ಹೊರಗೆ ಹೌಸ್ ಫುಲ್ ಬೋರ್ಡು ನಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಒಂದೊಂದಾಗಿ ದೀಪಗಳು ಆರಿ ಹೋದವು.. ಬೆಳ್ಳಿ ಪರದೆ ಕಪ್ಪಗೆ ಕಾಣತೊಡಗಿತು.

ಅದರ ಮಧ್ಯೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬೆಳಕಿನ ಗೋಳ ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು

ಎಲ್ಲರೂ ಉಸಿರು ಬಿಗಿ ಹಿಡಿದು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಆಸೀನರಾದರು. ಚಿತ್ರಮಂದಿರದ ಒಳಗೆ ತಮ್ಮ ಉಸಿರು ತಮಗೆ ಕೇಳುವಷ್ಟು ಮೌನ..

"ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕ ಕ್ರಿಯೇಷನ್ಸ್" ಎಂಬ ಫಲಕ ಬಂದೊಡನೆ ಮತ್ತೆ ಶಿಳ್ಳೆ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಚೀರಾಟ..

ಮತ್ತೆ ಹತ್ತು ಸೆಕೆಂಡ್ಸ್ ಬರಿ ರಜತ ಪರದೆ ಮಾತ್ರ

ನಂತರ ಬಂತು..

"ಬ್ಲಾಗ್ ಸ್ಟಾರ್"
"ಕವಿತಾ ಸ್ಟಾರ್"
"ಗುಡ್ ಫ್ರೆಂಡ್ ಸ್ಟಾರ್"
"ಟು ಮಿನಿಟ್ಸ್ ಸ್ಪೆಷಲ್ ಸ್ಟಾರ್"

ಚಪ್ಪಾಳೆ, ಶಿಳ್ಳೆ.. ಹೃದಯದ ಬಡಿತವನ್ನು ಮೀರಿಸುತ್ತಿತ್ತು..

ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರ B.. ನಂತರ P..

"BP"

ಇನ್ನಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಲು ಶುರುಮಾಡಿದರು..

BP.. ಈ ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅಂತರ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು.. ಮದ್ಯೆ ಮದ್ಯೆ ಅಕ್ಷರಗಳು ಸಾಲಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾ ಹೋದವು..

"BADARINATH PALAVALLI"

"ಬದರಿನಾಥ್ ಪಲವಳ್ಳಿ"

ಈ ಹೆಸರು ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂದಾಗ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಸಂಗೀತ ತಾರಕಕ್ಕೆ ಏರಿತ್ತು.. ಚಿತ್ರಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಮಾತಾಡಿದ್ದು ಅವರಿಗೆ ಕೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ..

ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಬದರಿನಾಥ್ ಮೂಡಿಬಂದಾಗ..ಬಿಡಿ .. ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಚಿತ್ರಗಳು, ವಿಷ್ಣುದಾದಾ, ಅಂಬಿ, ರಜನಿಕಾಂತ್ ಬಿಗ್ ಬಿ... ಸಿನೆಮಾಗಳು ಬಿಡಿ.. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಜೋರಾದ ಸ್ವಾಗತ..

ಬದರಿನಾಥ್ ಕೈ ಎತ್ತಿ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಿದರು..

ಎಲ್ಲರೂ ಬದರಿನಾಥ್ ಅವರಿಗೆ ಗೌರವ ತೋರಿಸಲು ಎದ್ದು ನಿಂತರು..

ನಿಶ್ಯಬ್ಧ.. ಪಿನ್ ಡ್ರಾಪ್ ಸೈಲೆನ್ಸ ಅಂತಾರಲ್ಲ ಹಾಗೆ.. ಎಲ್ಲರ ಹೃದಯದ ಬಡಿತ ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು..

"ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕದ ಎಲ್ಲಾ ಸದಸ್ಯರಿಗೂ ನನ್ನ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.. ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಆಶೀರ್ವಾದ, ಹಾರೈಕೆ, ಶುಭಶಯಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿದೆ.. ಇದಕ್ಕೆ ನಿಮಗೆ ನಾ ಆಭಾರಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ.. ನಾ ಯಶಸ್ಸು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂದರೆ.. ಅದಕ್ಕೆ ನೀವೇ ಕಾರಣ.. ಈ ಯಶಸ್ಸಿನ ಪೂರ್ಣ ಭಾಗ ನಿಮಗೆ ಸೇರಬೇಕಾದ್ದು.
ನಿಮಗೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಅನಂತ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.. ಮತ್ತೆ... "

ಏನೋ ಹೇಳೋಕೆ ಹೊರಟರು.. ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ "ಪಾತ್ರ ಅನ್ವೇಷಣಾ" ಕವನ ಸಂಕಲನದಿಂದ ಒಂದು ಕವಿತೆ ಹೊರಗೆ ಕೈ ತೋರಿ.. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೊರಗೆ ಬಂತು..

"ನನ್ನ ಜನುಮದಾತನೇ.. ನನ್ನದೊಂದು ಕೋರಿಕೆ.. ನೀವು ಇಂತಹ ಚಂದವಾದ ಕವಿತೆಗಳ ಗುಚ್ಚವನ್ನೆ ಸೃಷ್ಠಿಸಿದ್ದೀರಿ, ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲರ ಪರಿಚಯ ನಮಗಾಗಿದೆ.. ನಮಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ನೇಹಿತರು ಬೇಕು.. ಇನ್ನಷ್ಟು ಕವಿತಾ ಮನಸ್ಸು ಬೇಕು.. ನೀವು ಹೊಸ ಹೊಸ ಕವಿತೆ ಬರೆಯುತ್ತಿರಿ.. ಓದುಗರು ಇದ್ದೆ ಇರುತ್ತಾರೆ ನಿಮ್ಮ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ.. ಅಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ತಾಯಿ ಸರಸಮ್ಮ ಕೂಡ ವೀಣೆ ನುಡಿಸುತ್ತಾ ನಿಮಗೆ ಅದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹಾಗೂ ನನ್ನ ಗೆಳೆತಿಯರ ಜನುಮದಾತ ಜನುಮ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ದಿನ.. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ನಾ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಆಶಯ ಮತ್ತು ಶುಭಾಶಯ ಎರಡನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ... "

ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ.. ಪುಸಕ್ ಅಂಥ ಪುಸ್ತಕದೊಳಗೆ ಮಾಯವಾಯಿತು..

ಬದರಿನಾಥ್.. ತಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ತೆಗೆದು ಒಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣನ್ನು ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಕವನ್ನು ಒರೆಸಿಕೊಂಡು.. "ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಆಶೀರ್ವಾದ.. ಹಾರೈಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಮೂಕನನ್ನಾಗಿಸಿದೆ.. ಖಂಡಿತ ಮತ್ತೆ  ನನ್ನ ರಚನೆಗಳನ್ನು ಹರಿಯಬಿಡುತ್ತೇನೆ.. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿರುವುದು ಅಕ್ಷರಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕ.. ಖಂಡಿತ ಮತ್ತೆ ನಾ ಆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯನಾಗುತ್ತೇನೆ.. ನಿಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ನಮ್ಮ ಅನಂತ ಅನಂತ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.. ಇದೋ ನಿಮಗಾಗಿ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಾಡು ಹಾಕುತ್ತೇನೆ

"ಎಂದರೋ ಮಹಾನುಭಾವುಲು ಅಂದರೇಕಿ ವಂದನಮು"

ಎಲ್ಲರೂ ಹೋ ಹೊ ಬದರಿ ಸರ್ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ತಮ ಸೀಟ್ ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು..

ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಪುಟಾಣಿ ಎದ್ದು ನಿಂತು.. "ಬದರಿ ಅಂಕಲ್.. ನಿಮ್ಮ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ನಾ ಓದಿದ್ದೇನೆ.. ಕೆಲವನ್ನು ನಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಓದಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.. ನನಗೆ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಒಂದಷ್ಟು ಕಥೆಗಳು ಬೇಕು.. ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಬರೆಯಿರಿ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಬರೆಯಿರಿ.. ಇದು ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕೋರಿಕೆ"

ಬದರಿನಾಥ್.. "ಆ ಪುಟಾಣಿಗೆ ಕೈ ಬೀಸಿ.. ಖಂಡಿತ ಬಂಗಾರಿ.. ಈಗ ನಾ ಬರೆದ ಕಥೆಯೇ ಸಿನೆಮಾ ಆಗಿರುವುದು ಅದನ್ನೇ.. ನೀವೆಲ್ಲಾ ನೋಡಲು ಬಂದಿರುವುದು.. ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಚಲನಚಿತ್ರ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ.. ನೀವೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿರಿ.. ಹಾರೈಸಿರಿ.. ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಮಾನಕ್ಕೆ ನಾ ಶಿರಬಾಗಿ ನಮಿಪೆ"

ಬೆಳ್ಳಿ ಪರದೆಯ ಮತ್ತೆ ಮಾಯವಾಯಿತು.. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮತ್ತೆ ಬಿಳಿಯ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣ.. ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂದಿತು..

ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಹಾಗೆ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿದರು.. ಮಾತೇ ಸರಸ್ವತಿ ತನ್ನ ಅಭಯ ಹಸ್ತವನ್ನು ತೋರುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದಳು.. ಆ ಕೈಯಿಂದ ಆ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣಗಳು ಮೂಡಿ ಬಂದು ಮೂಡಿಸಿದ ಅಕ್ಷರಗಳು

"ಬದರಿನಾಥ್ ಪಲವಳ್ಳಿ.. ಕಂದಾ ಜನುಮದಿನದ ಶುಭಾಶಯಗಳು.. ಈ ಚಿತ್ರವು ಶತದಿನೋತ್ಸವ ಆಚರಿಸಲಿ. ಮತ್ತೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರು ಮಿನುಗಲಿ ಮಿಂಚಲಿ.. "

(ದಯವಿಟ್ಟು ನೋಡಿ: ಈ ಚಿತ್ರವು ಇನ್ನೇನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ (ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನದಲ್ಲಿಯೇ) ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ.. ಬದರಿಸರ್ ಜನುಮದಿನಕ್ಕೆ ಶುಭಾಶಯಗಳು ಕೋರುತ್ತಾ ಈ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಸಶೇಷ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ.. ಚಿತ್ರ ಶುರುವಾಗಲಿದೆ ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ)

ಬದರೀಸರ್ ಜನುಮದಿನಕ್ಕೆ ಶುಭಾಶಯಗಳು!!!!

ಶಾಲೆ ಎನ್ನುವ ದೇಗುಲ...!

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದ್ದು ಬೇಡವಾದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಯಿತು..

ಟರ್ ಟರ್ ಎಂದು ಕೀಲಿ ಕೊಟ್ಟು ನೆಡೆಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಗೋಡೆ ಗಡಿಯಾರ ಇಂದು ಡಿಜಿಟಲ್ ಆಗಿದೆ, ವಿದ್ಯುತ್ ಇಲ್ಲವೇ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಬ್ಯಾಟೆರಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಸೂರ್ಯ ರಶ್ಮಿ ಚಾಲಿತವಾಗಿದೆ.

ಕೈಗೆ ಕಟ್ಟುವ ಗಡಿಯಾರಕ್ಕೆ ದಿನವೂ ಕೀಲಿ ಕೊಡಬೇಕಿತ್ತು, ಇಲ್ಲವೇ ಅದು ನಿಂತು ಹೋಗಿ ಮತ್ತೆ ಬೇರೆ ಒಬ್ಬರ ಹತ್ತಿರ ಸಮಯ ಕೇಳಿ ಮತ್ತೆ ಕೈಗಡಿಯಾರದ ಸಮಯವನ್ನು ಸರಿ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು.. ಆದ್ರೆ ಇಂದು ಅದೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ.. ದೇಹದ ಉಷ್ಣತೆ ಇಂದ ಚಲಿಸುವ ಕೈ ಗಡಿಯಾರ, ಬ್ಯಾಟೆರಿ, ದಿನಕರನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಡೆಯುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ.. 

ಆದರೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಆಗಿನ ಕಾಲ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನ ಅನ್ನಿಸುವುದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.. ಇರಲಿ ಕಾಲ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ, ಬದಲಾಗಲೇ ಬೇಕು. 

ಈ ದೇಗುಲದ ಹೆಸರು!!!

ನಾವು ಎಂಟನೆ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಭೂಗೋಳ ಶಾಸ್ತ್ರ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಶ್ರೀ HVR ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು, ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ನೋಡಲು ಬರುವ ಪ್ರವಾಸಿಗರನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಿದ್ದ ಬಸ್ಸು, ಎಲ್ಲಾ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಸುತ್ತುವ ಮೊದಲು ಅಥವಾ ನಂತರ, ನಮ್ಮ ಶಾಲೆ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಹೈ ಸ್ಕೂಲ್ ಮುಂದೆ ಬಂದು, ಪ್ರವಾಸಿಗರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ.. ಇದು ಈ ಸ್ಕೂಲ್, ಇದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾದದ್ದು, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅನೇಕ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಕೂಡ ಒಂದು.. ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ.. ನಮಗೆ ಆಗ ಈ ವಿಷಯ ಹಾಸ್ಯಕರ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲ.. ಯಾಕೆ ಅಂದರೆ ದೀಪದ ಕೆಳಗೆ ಕತ್ತಲೆ ಅಲ್ಲವೇ.. ನಮಗೆ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ ನಾವು ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಶಾಲೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು. 

ಕಾಲ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಓದು ಮುಗಿದು, ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆ ಕೆಲಸ, ಸಂಸಾರ, ಮನೆ ಮಕ್ಕಳು ಎಂಬ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮರೆತು ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ಕುದುರೆ ಓಟದಲ್ಲಿ ಗಳಿಸಿದ್ದು ಕಳೆದದ್ದು ತುಲನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕೂತಾಗ, ಗಡಿಯಾರಕ್ಕೆ ಕೀಲಿ ಕೊಟ್ಟ ಹಾಗೆ ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಇಂದಿನಿಂದ  ಮೂರು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಓಡಿತು,

೧೯೮೫ - ೧೯೮೮ ರಲ್ಲಿ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆ ಓದಿದ ಶಾಲೆ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಹೈ  ಸ್ಕೂಲ್ ಗೆ ನಾವು ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದೆವು. ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಮೊತ್ತ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಭೇಟಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು. (ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಹೀಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಪಕ್ಷ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆಯಾದರು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ). 

ಒಬ್ಬರೊಬ್ಬರ ಪರಿಚಯವಾದ ಮೇಲೆ, ನಮ್ಮ ದೈಹಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞ ಶ್ರೀ KC ಕಂಡರು. ನಾವೆಲ್ಲಾ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದೆವು. ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪರಿಚಯ ಹತ್ತಲಿಲ್ಲ.. ನಾವು ನಮ್ಮ ಕಾಲದ ಕೆಲವು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಗೆಳೆಯರ ಹೆಸರು ಹೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಓಹೊ ಸರಿ ಸರಿ ಈಗ ಗೊತ್ತಾಯಿತು.. ಎಂದು ಹೇಳಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ನಮಗೂ ಖುಷಿ ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಾದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಮಾತಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು. 

ಶ್ರೀ KC ಅವರೊಂದಿಗೆ ನಾವೆಲ್ಲರು... 

ಒಳಗೆ ಹೋಗ್ರಪ್ಪ, ನೀವು ಓದಿದ ಶಾಲೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ನೀವು ಓದಿದ್ದ ಕೊಠಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಓಡಾಡಿಬನ್ನಿ ಎಂದರು. ಸರಿ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ದೊಡ್ಡಿಯಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಹಸು ಕರುಗಳ ತರಹ ನುಗ್ಗಿದೆವು. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಹಿರಿಯರು, ಒಳಗೆ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಮುಖ್ಯ ಅಧ್ಯಾಪಕರು ಇದ್ದಾರೆ ಒಮ್ಮೆ ಅವರ ಅನುಮತಿ ಕೇಳಿಬಿಡಿ ಎಂದರು. 

ಸರಿ ಹಿರಿಯರ ಮಾತು ನಿಜ, ನಾವು ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಓಡಾಡಿದ ಶಾಲೆಯಾದರೂ, ಈಗ ನಾವುಗಳು ಗೂಳಿಗಳ ತರಹ ನುಗ್ಗಬಾರದು ಎಂದು ನಾ ಮುಖ್ಯ ಅಧ್ಯಾಪಕರ ಕೋಣೆಗೆ ಹೋದೆ, ನನ್ನ ಕೈಲಿದ್ದ ಕ್ಯಾಮೆರ, ನನ್ನ ವೇಷ ಭೂಷಣ ನೋಡಿ, ಈತ ಯಾರೋ ಪತ್ರಿಕೆ ಅಥವಾ ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮದವರು ಇರಬೇಕು ಎಂದು, ಬನ್ನಿ ಬನ್ನಿ ಒಳಗೆ ಕೂತುಕೊಳ್ಳಿ ಏನು ಸಮಾಚಾರ ಎಂದರು. 

ಗುರುಗಳೇ ನಾನು ಈ ಶಾಲೆಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ, ನಾವುಗಳು ೮೮ರಲ್ಲಿ ಈ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿ ಮುಗಿಸಿ ಹೋಗಿದ್ದೆವು, ಶಾಲೆಯನ್ನು ನೋಡುವ ಮನಸ್ಸಾಯಿತು, ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಭೇಟಿ ಆಗುತ್ತಿದ್ದೆವು, ಆದರೆ ಭಾನುವಾರ ಬರುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ, ಶಾಲೆಯೊಳಗೆ ಬರಲು ಅವಕಾಶವಿರಲಿಲ್ಲ, ಇಂದು ಶನಿವಾರ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಬಂದೆವು ಎಂದೆ. 

ಓಹೊ ಹೌದಾ.. ಒಳ್ಳೆಯಾದಾಯಿತು ಬನ್ರಪ್ಪಾ.. ಎಂದು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಒಳಗೆ ಕರೆದು ಕೂರಲು ಹೇಳಿದರು. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಕೋಣೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದರೆ ಅದ್ಭುತ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ ಎನ್ನುವ ಅಳುಕು ಮನದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಿತ್ತು, ಹಾಕಿದ ಅಂಗಿ ಒದ್ದೆಯಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ಇಂದು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜ ಮರ್ಯಾದೆ :-). ಗುರು ಶಿಷ್ಯರ ಅದ್ಭುತ ಸಾಮರಸ್ಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆ. ಅವರು ನಮಗೆ ಮರ್ಯಾದೇ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ, ನಾವುಗಳು ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ ಎಲ್ಲವೂ ನಮಗೆ ಉತ್ತಮ ಅನುಭವ ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು. 

ನಗು ಮೊಗದ ಶ್ರೀ DVN 

ಸುಮಾರು ಒಂದು ಘಂಟೆ ನಮ್ಮ ಪರಿಚಯ, ಶಾಲೆಯ ಈಗಿನ ಸ್ಥಿತಿ ಗತಿ ಎಲ್ಲವೂ ವಿನಿಮಯವಾಯಿತು. ರಾಸಾಯನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ಶ್ರೀ DVN ಅವರ  ಮಾತುಗಳು,  ಮತ್ತು ಗುರು ಶಿಕ್ಷಕರ ಬಾಂಧವ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಮಿಸ್ಟ್ರಿ ಇದ್ದದ್ದು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾರದ ಸಂತಸ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. 

ಹೋಗಲಿಕ್ಕೂ ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತದ್ದು

ಮೂರು ವರ್ಷ ಹಿಂದಿ ಭಾಷೆಯನ್ನ ಕಲಿಸಿ ಕೊಟ್ಟ ಶ್ರೀ SH (ಶ್ರೀಧರ್ ಹೆಗ್ಡೆ) ನಮ್ಮೆನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡಿ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟದ್ದು, ಆಗಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೇ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಎನ್ನುವ ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟುವಂತಹ ನುಡಿಗಳು ನಮಗೆ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ತುಂಬಿತು. 

ಶ್ರೀ SH 

೨೦೧೭ಇಸವಿಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಎಜುಕೇಶನ್ ಸೊಸೈಟಿ ಶುರುವಾಗಿ ನೂರು ವರ್ಷದ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ತೇಲಲಿದೆ, ಅದರ ಸಮಾರಂಭಕ್ಕೆ ನಮಗೆ ಆಹ್ವಾನ ಬರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವಾಗ ನಮಗೆ ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯನ್ನು, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ನೋಡಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಸಂತಸ. ಆ ಘಳಿಗೆಗಳಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಕಾಯುತ್ತಿದೆ. 

ಈ ದೇಗುಲದ ಇತಿಹಾಸ 

ಕಾಲನ ಹೊಡೆತದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೂ ಬದಲಾಗುತ್ತೆ, ದೇವರ ಆಲಯ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಾಲನ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ನಲುಗುವುದು ಸಹಜ, ಆದರೆ ದೇಗುಲ ದೇಗುಲವೇ ಸರಿ. ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಭಿನ್ನವೂ ಆಗಿರೋಲ್ಲ, ಅಂಥಹ ಮನಸ್ಸು ನಮ್ಮದು. 

ದೇಗುಲಕ್ಕೆ ಒಂದು ಘಂಟೆ ಬೇಕಲ್ಲವೇ!!!

ನಾವು ಎಂಟನೆ ತರಗತಿ ಓದಿದ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಮೆಟ್ಟಿಲು ಇದ್ದ ಕೊಠಡಿ.. ಅಂದು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಕೊಠಡಿ ಎಂದು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳೆಲ್ಲ ಹೋಗಿ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯವಾಗಿದೆ.. ಆದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಕ್ಷಣಗಳು ನಿಂತು ನಾವುಗಳು ಅನುಭವಿಸಿದ ಆ ಸುಂದರ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಿಗೆ ನಿಲುಕುವುದಿಲ್ಲ. 

ಎಂಟನೆ ತರಗತಿ ಕಳೆದದ್ದು ಈ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ 

ನಾವು ಒಂಭತ್ತು ಮತ್ತು ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿ ಓದಿದ ಕೋಣೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿತ್ತು, ಆದರೆ ಶನಿವಾರ ಶಾಲೆ  ಸಮಯ ಮುಗಿದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ಅವಕಾಶವಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ  ಮನಸ್ಸು ಒಮ್ಮೆ ಬಾಸ್ ನ ಕೇಳಿಯೇ ಬಿಡೋಣ ಅನ್ನಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಮುಖ್ಯ ಅಧ್ಯಾಪಕರ ಕೊಠಡಿಗೆ ಓದಿದೆ, ಅವರು ನಸು ನಗುತ್ತಾ "ಬೇಗ ಹೋಗಿ ಬಂದು ಬಿಡಿ ಶಾಲಾ ಸಮಯ ಮುಗಿದಿದೆ, ಎಲ್ಲರೂ ಮ್ಯಾನೇಜ್ ಹೋಗಬೇಕು.. " ಎಂದರು. ನಮ್ಮ ಹುಮ್ಮಸ್ಸನ್ನು, ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಹಾಗೆ ಇರಲು ಬಿಟ್ಟು ಶಾಲೆಯೊಳಗೆ ಓಡಾಡಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದ ಮುಖ್ಯ ಅಧ್ಯಾಪಕರಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಿಬ್ಬಂಧಿ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಲಾಂ. 

ಮೊದಲನೇ ಮಹಡಿಯ ಈ ಓಣಿಯಲ್ಲಿ ಓಡಾಡಿದ ಸವಿ ನೆನಪು 

ಸುಂದರ ಭವಿಷ್ಯ ರೂಪಿಸಿದ ಅಂಗಣ 

ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮ ವರುಣೇಂದ್ರ ರುದ್ರಮರುತಃ.

ಜ್ಞಾನ ಪ್ರಕಾಶ ಬೀರುವ ಪಾವಟಿಗೆಗಳು 

ಮಾತೆ ಸರಸ್ವತಿ 

ಪ್ರತಿಭಾವಂತರು ಬೆಳಗಿದ ಸಭಾಂಗಣ 

LKG ಮಕ್ಕಳ ಉತ್ಸಾಹ ತುಂಬಿದ್ದ ಮನಸ್ಸು ಮೊದಲನೇ ಮಹಡಿಗೆ ಓಡಿತು.  ಕೊನೆಯ ಬಾಗಿಲಿನ ಬೇಗ ತೆಗೆಯುವುದೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆವು.. ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ ನಾ ಇಲ್ಲಿ ಕೂರುತ್ತಿದ್ದೆ, ನಾ ಇಲ್ಲಿ, ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಎಂದು ಗುಜು ಗುಜು ಮಾತಾಡುತ್ತಾ, ಅವರವರು ಕೂರುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಕೂತಾಗ, ಅರೆ, ನಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕೆ ವಯಸ್ಸಾಗಿದೆ, ಈ ಮೂರು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಬುದ್ದಿ ಚಿಗುರಿದೆ, ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಅಂತಸ್ತು ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬೆಳೆದಿದೆ, ಆದರೆ ಆದರೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ಶಾಲೆಯಿಂದ ಹೊರ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಬರುವಾಗ ಹೇಗಿತ್ತೋ ಹಾಗೆ ಇದೆ ಅನ್ನಿಸಿತು . 

 ಒಂದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತು, ನಂತರ ಹೊರಗೆ ಬಂದೆವು.. ನಮಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಕಾದಿತ್ತು. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಕಲೆಯನ್ನು ಸೊಗಸಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳು ಶ್ರೀ CSP ಸಿಕ್ಕರು. ರೂಪಶ್ರೀ ಮತ್ತು ಲೀಲಾ ತಾವು ಶಾಲೆಯ ೭೫ನೆ ವರ್ಷದ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ತಾವು ಏರ್ಪಾಡು ಮಾಡಿದ್ದ ಅಲಂಕಾರ ವಸ್ತುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದರು, ಅದನ್ನು ನೆನಪಿಗೆ ತಂದ ಕೂಡಲೇ ಅದನ್ನು ಗುರುಗಳು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದ ರೀತಿ ಸೂಪರ್ ಇತ್ತು.  ಗುರುಗಳು ಎಂಟನೆ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ತಾವೇ ಬಿಡಿಸಿದ ಒಂದು ಚಿತ್ರ "ಉದ್ದನೆ ಮೊಳಕೈ.. ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ನಾಯಿ ನರಿ ತೋಳಗಳು ಕೈಯನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವ ಚಿತ್ರ.. ಇವುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಗೆ ತಂದು ಕೊಟ್ಟ ನನ್ನ ಮಿತ್ರರಿಗೆ ಒಂದು ಜೈ. ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಭೇಟಿ ಅದಾಗಿತ್ತು.

ಶ್ರೀ CSP 

ಚಿತ್ರಕಲಾಕರರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು 

ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಭೇಟಿ ಆಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಏಳು, ಎಂಟು ಗೆಳೆಯರಷ್ಟೇ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದದ್ದು. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಬಂಪರ್.. ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿ ಬಂದದ್ದು , ಇನ್ನು ಆರು ಗೆಳೆಯರು ಕಾರಣಾಂತರಗಳಿಂದ ಬರಲು ಆಗದಿದ್ದಕ್ಕೆ ವಿಷಾದ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದ್ದು ನೋಡಿದರೆ ಈ ಗುಂಪು ಬಾಳಿ ಬದುಕುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅನ್ನಿಸಿತು. 

ನಮ್ಮದೇ ಕೊಠಡಿಯ ಮುಂದೆ !!!

ಇಂದು ಬಂದವರು..ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎಡದಿಂದ ಬಲಕ್ಕೆ.. 

ಕೃಷ್ನೋಜಿ ರಾವ್, ಶ್ಯಾಮ್, ಅನುಪ್, ಶ್ರೀಕಾಂತ್, ಸತೀಶ್ ಜೆ ಎಂ, ರೂಪಶ್ರೀ, ಲೀಲಾ, ಬಾಲಾಜಿ, ವೆಂಕಟಾಚಲ, ಯೋಗೇಶ್ , ವಾಣೇಶ್, ಪ್ರಸಾದ್.. 

ಬರಬೇಕಿದ್ದವರು.. ಶಶಿಧರ್, ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದ, ಕಿರಣ್, ಸತೀಶ್ ಬಿ ಎಂ, ಸತೀಶ್ ಟಿ ಏನ್, ಚಂದ್ರಪ್ರಭ, ವಿನೋದ್, ಪದ್ಮನಾಭ. ಇವರು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಹಾಜರಿ ಇಪ್ಪತ್ತು ಆಗುತ್ತಿತು.. ಇರಲಿ ಇರಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಿಕ್ಕೆ ಸಿಗುತ್ತೇವೆ.. ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ಎರಡಂಕೆ ತಲುಪಿದ ನಮ್ಮ ಹಾಜರಿ ಖಂಡಿತ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. 

ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ಘಂಟೆಗಳು ಹೇಗೆ ಕಳೆದೆವು ಅರಿಯದಾಯಿತು .. ಮಾತು ಮಾತು ಮಾತು ಮಾತು ಮತ್ತು ಮಾತು. ಯೋಗೇಶನ ನಿಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳು, ವೆಂಕಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸಾತ್ ಕೊಟ್ಟದ್ದು, ಶ್ಯಾಮ್ ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿವು ಕಣ್ರೋ ಅಂದ್ರೂ ಕೇಳದೆ ಮಾತಿನ ಲೋಕದೊಳಗೆ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದ್ದ ಇತರರು ಸೂಪರ್ ಸೂಪರ್.. 

ಗುರುಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯರು 

ಒಂದು ಸಾರ್ಥಕ ಶನಿವಾರವನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ಸಾರ್ಥಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದದ್ದು, ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸಂವತ್ಸರದಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗೆಳೆಯರು, ಸಹಪಾಠಿಗಳು ಒಂದೇ ಕಡೆ ಸೇರಿದ್ದು ಈ ವರುಷದ ಹರುಷದ ಸಂಗತಿ....!

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕರೆಗೆ ಓಗೊಟ್ಟು ಬಂದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದು ಸಲಾಂ!!!

ಅಕ್ಕಯ್ಯ ಅಂಡ್ ಶಶಿ ಜನುಮದ ಜೋಡಿ

ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲ.. ಒಂದು ರೀತಿಯ ವಿಚಿತ್ರ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪರ್ವ..

ಕೀಳರಿಮೆ, ಕಾಡುವ ಸಂಕಟಗಳು ಇದರಿಂದ ನೊಂದು ಬಳಲಿ ಬೆಂಡಾಗಿದ್ದ (ಈಗಲೂ ಹಾಗೆ ಅದು ಬೇರೆ  ವಿಷಯ) ಒಂದು ಮಹಾನ್ ಪರ್ವ ಅದು.

ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಸುಖವಿರಲಿಲ್ಲ, ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಭಿಮಾನ ಅಡ್ಡ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೂ ನನಗೆ ಆ ಭಾವ ಬರದಂತೆ, ಬಂದರೂ ಅದನ್ನು ನನ್ನ ಕಾಡದಂತೆ ಮಾಡಲು ಶ್ರಮಿಸಿದವರು ನನ್ನ ಮನೆಯವರು.. ಹಾಗೂ ನನ್ನ ಜೀವದ ಗೆಳೆಯರಾದ ಪಂಚ ಪಾಂಡವರ ಪಡೆ.

ಶಶಿ, ವೆಂಕಿ, ಜೆಎಂ, ಲೋಕಿ ಮತ್ತು ನಾನು ಸೇರಿ ಪಂಚ ಪ್ರಾಣಗಳೇ ಆಗಿದ್ದೆವು. ಪ್ರತಿಭಾ ಎಂಬ ಅಪ್ಪಟ ಹೃದಯವಂತೆ ನಮ್ಮ ಗೆಳೆಯ ಶಶಿಯನ್ನು ವರಿಸಿದಾಗ, ನಮಗೆ ಕಾದಿದ್ದು ಶಶಿ ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಕಾಣೆಯಾದ ಹಾಗೆ ಎಂದು.

ಏಕೆಂದರೆ, ಅನೇಕ ಗೆಳೆಯರ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ, ಮದುವೆಯ ತನಕ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದವರು ಆಮೇಲೆ ಹಠಾತ್ ಮಾಯಾ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ವರ್ಷಕ್ಕೂ ಎರಡು ವರ್ಷಕ್ಕೊ ಹಾಯ್ ಬಾಯ್ ಅಂತ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ತಿರುಗುವ ಅನೇಕ ಗುಂಪುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಾ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಏನೂ ಎಂದರೆ ಏನೂ ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಕಾರಣ, ಅವರು ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಒಬ್ಬರಾಗಿ ಬಿಟ್ಟರು, ಅಣ್ಣ, ವೆಂಕಯ್ಯ, ಲೋಕಿ, ಜೆಎಂಗಾರು ಅಂತ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ತಂಗಿಯಾಗುವ ಬದಲು ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಕ್ಕಯ್ಯ ಆಗಿ ಬಿಟ್ಟರು. ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಎಷ್ಟು ಹಚ್ಚಿ ಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಅಂದರೆ, ತಮ್ಮ ಇನಿಯ ಶಶಿಯ ಹತ್ತಿರ ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಹೇಳುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಏನೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರ ಹೃದಯಾ ಸಿರಿವಂತಿಕೆ ಎಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಏನೇ ಘಟನೆ ಆದರೂ ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರೆನೆ ಏನೋ ಒಂದು ತರಹ ಖುಷಿ.

ಏನೇ ವಿಷಯ ಇದ್ದರೂ ಅಕ್ಕಯ್ಯನ ಬಳಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡರೆ ಸಮಾಧಾನ... ಅಂಥಹ ಅಕ್ಕಯ್ಯ ನಮ್ಮ ಮುದ್ದು ಗೆಳೆಯ ಶಶಿಯ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬಂದು ಕಳೆದ ವಸಂತಗಳು ಹದಿನೇಳು. ನಿನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಮದುವೆ ಆಗಿದ್ದರೇನೋ ಅನ್ನುವಂಥಹ ಅನ್ಯೋನ್ಯತೆ, ನಗು, ಪ್ರೀತಿ ವಿಶ್ವಾಸ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ನಮಗೆಲ್ಲ ಒಂದು ಮಾದರಿ ಜೋಡಿ ಅವರಿಬ್ಬರದು.

ಇವನು ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದ ಹುಡುಗ, ಅಕ್ಕಯ್ಯ ಅಷ್ಟೇ ಮಂದಸ್ಮಿತೆ, ಇವನಿಗೆ ಗೆಳೆಯರು ಅಂದರೆ ಪಂಚಪ್ರಾಣ, ಅಕ್ಕಯ್ಯನಿಗೆ ಯಜಮಾನನ ಗೆಳೆಯರು ಅಂದ್ರೆ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಣ.

ಅಕ್ಕಯ್ಯ ಮಾಡುವ ಅಡಿಗೆ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಸದಾ ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿಯುತ್ತದೆ. ಇವರಿಬ್ಬರ ಉಪಚಾರ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ವರ.

ಇಂಥಹ ಅದ್ಭುತ ಜೋಡಿಗೆ ಇಂದು ವಿವಾಹ ದಿನದ ಶುಭ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಬೇಕಾದ್ದು ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಹಾಯ್ ಅಕ್ಕಯ್ಯ ವಿವಾಹ ದಿನದ ಶುಭಾಶಯಗಳು ಅಂದರೆ ಸಾಕು.. ಹಾಯ್ ಶಶಿ ವಿವಾಹ ದಿನದ ಶುಭಾಶಯಗಳು ಅಂದರೆ ಸಾಕು.

ಇಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಅಕ್ಕಯ್ಯ ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ಅಣ್ಣ ಏನೂ ಬರೆದಿಲ್ಲ.. ಅವರನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸೋಲ್ಲ ಅಂತ ವೀರ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ, ಆ ಪ್ರತಿಭಾ ದೇವಿಗೆ ಶಾಂತ ಮಾದಪ್ಪ ಎಂದು ಆ ದುರ್ಗಾ ದೇವಿಯನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ನಡುಗುವ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕಯ್ಯ ತಡವಾಗಿದೆ ಆದರೆ ಕಚೇರಿಯ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ ಇದ್ದದರಿಂದ ತಡವಾಗಿ ಆದ್ರೆ ಮೂವತ್ತನೇ ನವೆಂಬರ್ ೨೦೧೫ ರಂದೇ ಶುಭ ಕೋರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ ಈ ಭಕ್ತನ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ಎಂದು ಕೋರುತ್ತೇನೆ.

ಅಕ್ಕಯ್ಯ ಅಂಡ್ ಶಶಿ ಜನುಮದ ಜೋಡಿ ನೀವು ಶುಭವಾಗಲಿ, ಪ್ರತಿಭೆಯ ಶೋಭೆ ಉದಯವಾಗುತ್ತಲೇ ಇರಲಿ 

ನಿವಿ ಸ್ಪೆಷಲ್ ---- "ಅರ್ಪಿತ"ವಾಯ್ತು !!!

ಅದೊಂದು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ.. ದಿನಕರ ಆಗಷ್ಟೇ ಕಣ್ಣುಜ್ಜಿ ತನ್ನ ಸುಂದರ ಮೊಗವನ್ನು ತೋರಿಸಲೋ ಬೇಡವೋ ಎನ್ನುವಂತೆ ತಿಣುಕಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮೋಡಗಳ ಮರೆಯಲ್ಲಿ...

ಚಳಿಗಾಲ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ಚುಮುಚುಮು ಚಳಿ ತಣ್ಣನೆ ನಡುಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು

ಅಲ್ಲೊಂದು ಅರಳಿ ಮರ.. ಅದರಡಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಮಂದಿ..

ಆ ಮರದ ವಿರುದ್ಧ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಚಹಾ ಅಂಗಡಿ.. ಕೆಲವರು ಚಳಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದೋಡಿಸಲು ಚಹಾಕ್ಕೆ ಮೊರೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.

ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ, ಹಸು ಕರುಗಳ ಅಂಬಾ ನಾದ, ಗೆಜ್ಜೆ ನಾದ, ಕೋಳಿಗಳ ಕುಕ್ಕುಕ್ ಕುಕ್ಕುಕ್ ಎನ್ನುವ ಸದ್ದನ್ನು ಮೀರಿ .. ಗುಜು ಗುಜು ಮಾತುಗಳ ಸದ್ದು ಬರುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು..

ಹೆಸರಿನ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು
ಯಾವ ಹೆಸರು, ಏನು ಹೆಸರು, ಹೆಂಗೆ ಇತ್ಯಾದಿ

ಮರದಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಈ ವಿದ್ಯಾಮಾನವನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಅರ್ಪಿತ, ತನ್ನ ಕಡು ಕಪ್ಪು ನೀಳಗೂದಲನ್ನು  ಒಮ್ಮೆ ಅತ್ತಿತ್ತ ಸರಿ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಬೆಕ್ಕಿನ ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದಳು.

ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಕುತೂಹಲ, ಒಮ್ಮೆಲೇ ತಾವು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವಿಚಾರವನ್ನು ಕ್ಷಣಕಾಲ ಮರೆತರೆನೋ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಸಹಜತೆಯಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತರು.

ಕಾರಣ, ಆಕೆಯ ಮುಗ್ಧ ಮುಖ... ಬ್ರಹ್ಮ ತುಂಬಾ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ ಮಾಡಿ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದ ಕಲಾರತ್ನ ಎನ್ನುವಂತಿತ್ತು.

"ನೋಡಿ, ಕೇಳಿ" ಎರಡೇ ಮಾತು ಆಡಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಜನರೆಲ್ಲಾ ಸುತ್ತಾ ಮುತ್ತಾ ನೋಡಿದರು, ವಸಂತ ಕಾಲ ಅಲ್ಲ, ಕೋಗಿಲೆ ಕುಹೂ ಕುಹೂ ಎನ್ನೋಕೆ.

ಇದೇನಪ್ಪ ಈ ಶರದೃತುವಿನಲ್ಲೂ ಕೋಗಿಲೆಯ ದನಿ ಸಾಧ್ಯವೇ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಕುತೂಹಲದ ಗಂಗೆ ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಉಕ್ಕುತ್ತಿತ್ತು.

ಆಕೆ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಮಧುರ ದನಿಯಿಂದ...

"ನೋಡಿ ಇಲ್ಲಿ ಕೇಳಿ. ನಾ ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಈ ನಿಮ್ಮ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.. ನಿಮ್ಮ ಚರ್ಚೆಯ ಮೂಲವಸ್ತು ಒಂದು ಹೆಸರಿನ ಅರ್ಥದ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲವೇ.. ""

ಎಲ್ಲರೂ ಮಂತ್ರ ಮುಗ್ಧರಾದಂತೆ ನಿಂತೇ ಇದ್ದರು, ಯಾರು ಮಾತಿಲ್ಲ.. ವಶೀಕರಣ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆಯೋ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಅಲ್ಲಿದ್ದವೆರೆಲ್ಲ ಆ ನೋಟದ ಮಾತಿನ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದರು.

ಆಕೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮರದ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಕೊಂಚದಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದ ತನ್ನ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಕರೆದುತಂದು.. "ನೋಡಿ ಇವರೇ.. ಇವರೇ ಆ ಹೆಸರಿನ ಒಡತಿ.. ಈಗ ಹೇಳಿ, ನಿಮ್ಮ ಚರ್ಚೆ ಏನು ಎಂದು.... ಇವರು ಎರಡು ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಚರ್ಚೆಗೆ ಒಂದು ಪೂರ್ಣ ವಿರಾಮ ಇಡುತ್ತಾರೆ.. "

ಭಗವಂತ ಅಚಾನಕ್ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತೋ ಆ ಸ್ಥಿತಿ ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದ ಎಲ್ಲರದಾಗಿತ್ತು..

ಅರ್ಪಿತ ತಾನೇ ಮಾತಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿದರು "ನೋಡಿ.. ಕೇಳಿ.. (ಇವರೆಡೆ  ಪದಗಳು ಸಾಕಾಗಿತ್ತು ಅಲ್ಲಿದ್ದವರ ಗಮನವನ್ನು ತನ್ನತ್ತ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು).. ನಾನು ಭಗವಂತನನ್ನು ನೋಡಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆ ಕಾಣದ ಶಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ... ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಯಾವುದೋ ಸೃಷ್ಠಿಯ ಕಡತದಲ್ಲಿದ್ದೆ.. ಇವರೇ ನೋಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಎಳೆದು ತಂದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಷ್ಠಿಗೆ ಮರು ಸೃಷ್ಠಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.. ನನ್ನ ಹೆಸರಿಗಿಂತ ಇವರ ಹೆಸರ ಮೇಲೆ ವ್ಯಾಮೋಹ ನನಗೆ.. "

ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲರ ದೃಷ್ಟಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ನೆಟ್ಟಿತು.

"ದೇವರೇ ಒಮ್ಮೆ ತನಗೆ ತಾನೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಅಥವಾ ನಿವೆದಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ .. ಅಥವಾ ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಶರಣಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅಂಥಹ ಹೆಸರು ಇವರದು. ಪುರಾತನ, ಅವಿನಾಶ ಭಾವ ಹೊತ್ತಿರುವ ಇವರ ಹೆಸರಿನ ಅರ್ಥ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಹೇಳ ಹೊರಟರೆ ಮುಗಿಯಲಸಾಧ್ಯ. ನಾನು ಇವರ ಬಳಿ ನಿವೇದಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ ಎಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನ ಮನದಾಳದ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಅರಿತು ಇವರು ನನಗೆ ಒಂದು ಪಾತ್ರವನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸಿದರು. ನನಗೆ ದೇವರು ಹೇಗೆ ಏನು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಇವರೇ ನನಗೆ ದೇವರು.. ಇವರ ಹೆಸರು ನಿವೇದಿತ ಚಿರಂತನ್ .. ಅಂದರೆ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿತವಾದ, ಕಲಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿತವಾದ, ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಕಲಾದೇವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿರುವ, ಅವಿನಾಶ ಭಾವ ಅಥವಾ ಶಾಶ್ವತ ಭಾವ ಹೊಂದಿರುವ ಸುಂದರ ಮಾನವ ಸೃಷ್ಠಿ ಎಂದು ಅರ್ಥ"

"ಇದೆ ಪದಕ್ಕೆ / ಹೆಸರಿಗೆ ಅಲ್ಲವೇ ನೀವೆಲ್ಲಾ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು.. ನೋಡಿ ನಿವೇದಿತ ಚಿರಂತನ್ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರೇ ನನ್ನ ಪಾತ್ರದ ಉಗಮಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದು.. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೆ ಕಪಾಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ನನ್ನ ಪಾತ್ರ ಚಳಿಯನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ನಿಮ್ಮಗಳ ಅನುಮಾನ ಪರಿಹರಿಸಿದೆ. "

ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ.. ಇಂದು ನನ್ನ ಒಡತಿಯ ಜನುಮದಿನ.. ಅವರಿಗೆ ಶುಭಾಶಯ ಹೇಳಲು ನಾ ಹೊರಗೆ ಬರಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅವರು ಸೃಷ್ಠಿಸಿದ್ದ ಪಾತ್ರಗಳೆಲ್ಲ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಬರಲು ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವು, ಆದರೆ ನನಗೆ ಇವರ ಮೇಲೆ ಅದೇನೋ ಪ್ರೀತಿ.. ಹಾಗೆಯೇ ಇವರಿಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅದೇನೋ ಪ್ರೀತಿ.. ಅ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನಾ ಬೇಗ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ಧುಮುಕಿ ಹೊರಗೆ ಬಂದೆ.. ಬನ್ನಿ ಬನ್ನಿ ಎಲ್ಲರೂ ಈ ಚುಮುಚುಮು ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಚಹಾ ಕುಡಿದು, ಶುಭಾಷಯ ಹೇಳೋಣ, ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಸಹ ಪಾತ್ರಗಳೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಒಡತಿಯ ಸಂಭ್ರಮದ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.. ನಾ ಬೇಗನೆ ಹೋಗಬೇಕು ಅಲ್ಲಿಗೆ"

ಜಾದುಗಾರನ ವಶೀಕರಣದ ಮಂತ್ರದ ನೋಗದಿಂದ ಕಳಚಿಕೊಂಡವರಂತೆ ಜೋರಾಗಿ ಆ ಚಳಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ "ನಿವೇದಿತ ಚಿರಂತನ್" ಮೇಡಂ ನಿಮ್ಮ ಕಲಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಲಿ, ನೀವು ಸೃಷ್ಠಿಸಿದ ಪ್ರತಿ ಪಾತ್ರಗಳು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಓಡಾಡಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಬರಹಗಳು ಪ್ರಪಂಚದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ಮುಟ್ಟಲಿ. ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ರಕಲೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೆಳಗಲಿ. ನೀವು ಅಡಿ ಇಟ್ಟ ಪ್ರತಿ ಪಥದಲ್ಲೂ ಮಾತೆ ಸರಸ್ವತಿ ಮತ್ತು ಮಾತೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಇವರಿಬ್ಬರ ಅನುಗ್ರಹ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನೆಲಸಲಿ" ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಒಕ್ಕುರುಲಿನಿಂದ ಶುಭಾಷಯಗಳ ಸಂದೇಶವುಳ್ಳ ತಾಳೆಗರಿಗಳನ್ನು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದ ನಿವೇದಿತ ಚಿರಂತನ್  ಅವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು.

ನಿವೇದಿತ ಚಿರಂತನ್ ಎಂದಿನಂತೆ ಮಾತು ಕಮ್ಮಿ. ಅತ್ತಿತ್ತ ನೋಡಿದರು ಕೀಲಿ ಮಣೆ ಇದ್ದರೇ ಮಾತಾಡೋಣ ಎಂದು.. ಆದರೆ ಹೃದಯ ತುಂಬಿಬಂದಿತ್ತು.. ಪದಗಳು ಹುಡುಕಾಡುತ್ತಿದ್ದವು

ಚಹದ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಭಾರತಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿತು "ಇದು ಆಕಾಶವಾಣಿ ಬೆಂಗಳೂರು ಕೇಂದ್ರದ ವಾಣಿಜ್ಯ ವಿಭಾಗ.. ಈಗ ಕೇಳಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿಯ ನಿವೇದಿತ ಚಿರಂತನ್ ಅವರ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿತವಾದ ಈ ಸುಂದರ ಹಾಡು...

ಕಂಗಳು ವಂದನೆ ಹೇಳಿದೆ ಹೃದಯವು ತುಂಬಿ ಹಾಡಿದೆ.. ಹಾಡದೆ ಉಳಿದಿಹ ಮಾತು ನೂರಿದೆ"

****

ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಅದ್ಭುತ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಇವರು. ಇವರು ಬರೆವ ಲೇಖನಗಳ ಅಭಿಮಾನಿ. ಅದ್ಭುತ ಅದ್ಭುತ ಎನ್ನಿಸುವ ಪಾತ್ರಗಳು, ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೆಣೆಯುವ ಇವರ ಕಲೆಗೆ ನಾ ಮೂಕನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಎಲ್ಲಾ ಕಥೆಗಳು ಕುತೂಹಲಕಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಒಂದು ಕಥೆ ಇನ್ನೊಂದರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಬೆರಳುಗಳ ಹಾಗೆ, ಎಲ್ಲವೂ ವಿಭಿನ್ನ. ಇನ್ನು ಇವರು ಚಿತ್ರಕಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಿಲ್ಲ ಕಥೆಯಿಲ್ಲ, ನೋಡಿಯೇ ಆನಂದಿಸಬೇಕು.

ಇವರ ಮಾತಿನ ಶಕ್ತಿ ಬಹು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ. ಯಾವುದೇ ಗೊಂದಲವಿರಲಿ ಇವರ ಬಳಿ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತಾಡಿದರೆ ಸಾಕು ಸ್ಪಟಿಕದಷ್ಟೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾತು ಮುಗಿದೊಡನೆ ಮನಸ್ಸು ನಿರಾಳವಾಗುತ್ತದೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವ ಮಾರ್ಗವೂ ನಮಗೆ ಹೊಳೆದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಅವರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಚತುರಗಾರಿಕೆ.

ಹೊಗಳಿಕೆ ಅಲ್ಲಾ.. ಇದು ನನ್ನ ಮನದಾಳದ ಮಾತುಗಳು, ಲೇಖನವಾಗಿ ಮೂಡಿ ಬಂದಿದೆ. ದೇವರಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಲೇ ಬೇಕು ಇಂಥಹ ಅದ್ಭುತ ಸ್ನೇಹಿತೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟದ್ದಕ್ಕೆ, ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕುವೈತ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಾ ಕಣಜವಾಗಿರುವ ಶ್ರೀ ಅಜಾದ್ ಅವರಿಗೂ ಈ ಮೂಲಕ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕಾರಣ, ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ಅಜಾದ್ ಸರ್ ಕೊಟ್ಟ ನಿವೇದಿತ ಅವರ ಒಂದು ಬ್ಲಾಗ್ ಲೇಖನ ನನ್ನನ್ನು ಈ ನಿವೇದಿತ ಎಂಬ ಮಹಾನ್ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಪರಿಚಯವಾಗಲುಕಾರಣವಾಯಿತು .

********

ನಿವಿ ಸಂಕೊಂಚ ಎನ್ನಿಸಿದರೆ ನನ್ನ ಕ್ಷಮೆ ಇರಲಿ.. ನಿಮ್ಮ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಒಂದು ನಾಲ್ಕು ಸಾಲು ಬರೆಯಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ ಹೊತ್ತು ಶುರುಮಾಡಿದ್ದು ಒಂದು ಲೇಖನವೇ ಆಗಿ ಹೋಯಿತು.

*******

ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಶುಭಾಶಯಗಳು ನಿವಿ, ನೀವು ಕಂಡ ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲ ನನಸಾಗಲಿ. ಆ ನನಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿ, ಶಾಂತಿ, ನಗು ಎಲ್ಲವೂ ಸದಾ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಲಿ. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಪರಿವಾರದ ಸಮಸ್ತ ಅಭಿಮಾನಿ ದೇವರುಗಳ ಕಡೆಯಿಂದ ಶುಭಾಶಯಗಳು.. 

ನೆನಪಿನ ಬುತ್ತಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ಸಾಗಿದ್ದು ಮುತ್ತತ್ತಿಗೆ!!!!

ಸ್ನೇಹಿತರ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಲೇಖನ ಬೇಕು ಎಂದು ರಶ್ಮಿ ಪುಟ್ಟಿ ಕೇಳಿದಾಗ ಇಲ್ಲವೆನ್ನಲಾಗಲಿಲ್ಲ .. ಸ್ನೇಹ ಸ್ನೇಹಿತರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಲು ಕಡಲಷ್ಟು ವಿಷಯಗಳು ಇರುವಾಗ ಹೇಗೆ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನಲಿ.. ಅಲ್ಲವೇ

ಕನ್ನಡಪ್ರಭ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಾಗಿ ಬರೆದ ಲೇಖನ ಸ್ನೇಹಿತರ ದಿನಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ನನ್ನೆಲ್ಲ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಅರ್ಪಿತ.. ಹಾಗೆಯೇ ರಶ್ಮಿ ಪುಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ ಪತ್ರಿಕಾ ಬಳಗಗಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ನನ್ನ ಪುರಾಣ ಶುರುಮಾಡುವೆ!

ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಕೊಂಡಿ

**************

ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಎಜುಕೇಶನ್ ಸೊಸೈಟಿ ತನ್ನದೇ ಆದ ಘನತೆ ಗಾಂಭೀರ್ಯ ಹೊತ್ತು ನಿಂತಿದೆ.. ನ್ಯಾಷನಲ್ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆ ಬಸವನಗುಡಿ ಶಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಮೂರು ವರ್ಷ ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಹಾದಿ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತು.

ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಕ ವರ್ಗ, ಮುಂದಾಳತ್ವ, ಸದಾ ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದ ಶ್ರೀ ಹೆಚ್ ನರಸಿಂಹಯ್ಯ ಈ ಗೋಪುರದ ಕಳಶವನ್ನು ಸದಾ ಲಕ ಲಕ ಎನ್ನುವಂತೆ ಬೆಳಗಲು ಶ್ರಮವಹಿಸಿದ್ದರು.

ಸರಿ ಈಗ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತೇನೆ.. ೧೯೮೫ ರಿಂದ ೧೯೮೮ ರವರೆಗೆ  ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿಮೂರು ವರ್ಷ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಓದಿದ ಸಹಪಾಟಿಗಳನ್ನು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಹಬ್ಬಿರುವ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುವುದು ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕರಿಬೆಕ್ಕು ಹುಡುಕಿದಂತೆ. ಹೇಗೋ ಸಾಹಸದಿಂದ ಸುಮಾರು ಸಹಪಾಟಿಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ ತಡಕಿ ಒಂದು ಅಡ್ಡದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ ಹಾಕಿ, ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ ಸೇರುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದು ಆಯ್ತು, ಇದು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನೆಡೆದು ಬರುತ್ತಿದೆ.

ಕಳೆದ ಭಾನುವಾರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಭವನದಲ್ಲಿ ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ ಮೆಲ್ಲುತ್ತಾ, ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಬಂದ ಒಂದು ಯೋಚನೆಯನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತ ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿದ್ದು ಕನಕಪುರದ ಮುತ್ತತ್ತಿ ಎಂಬ ಕಾವೇರಿ ಮಡಿಲಿನ ಕಾಡಿಗೆ.

ಆರು ಮಂದಿ, ಒಂದು ಕಾರು, ಕಾರಿನ ಡಿಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನದ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಿ ತಿನ್ನಲು ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲಾ ಸಲಕರಣೆಗಳು ತುಂಬಿ ಚಿಟಿಕೆ ಹೊಡೆದವು. ಇವತ್ತು ನಮಗೆ ಹಬ್ಬ ಕಣ್ರೋ ಎಂದು.

ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದ ಕಾರಿನ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಹಿಡಿದ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸುಮಾರು ಏಳು ಘಂಟೆಗೆ ಕಾರು ನಾಗಾಲೋಟದಿಂದ ಹೊರಟಿತು ಮುತ್ತತ್ತಿಯ ಕಡೆಗೆ. ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಡು ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ, ಕಾರಣ ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳು ೩೦ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಹಲವಾರು ವಿಷಯಗಳು ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸೈಕಲ್ ಹೊಡೆದಿದ್ದರೂ ಯಾರಿಗೂ ಬೋರ್ ಅಥವಾ ಬೇಸರ ಎಂಬುದೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ವಾಸುದೇವ್ ಅಡಿಗ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಅಷ್ಟು ಆಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಮುತ್ತತ್ತಿಗೆ ಬಂದು ಇಳಿದಾಗ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಮೂವತ್ತು.

ಮುತ್ತತ್ತಿ ಹನುಮನ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆದು ಸರ ಸರ ಗುಡಾರವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ತಂದಿದ್ದ ತರಕಾರಿ ಮುಂತಾದ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ನಳಪಾಕಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿಯೇ ಬಿಟ್ಟೆವು. ಬಾಣಸಿಗನಾಗಿ ವೆಂಕಿ ಸೌಟನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದರೆ, ಅಗ್ನಿ ದೇವನನ್ನು ಕರೆತರುವ ಕಾರ್ಯ ನನಗೆ ಬಿಟ್ಟು, ಜುಗಳ ಬಂದಿ ಹಾಡಲು ಶಶಿ ವೆಂಕಿಗೆ ಜೊತೆಯಾದನು. ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಧರ ತರಕಾರಿಯ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾರ್ಟಂ ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ಪ್ರಸಾದ್ ತನ್ನ ಅಡುಗೆ ಸಾಹಸವನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಪೋಷಕ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಆಹಾರ ಸಿದ್ಧವಾದ ಮೇಲೆ ಅದರ ಬಣ್ಣ ನೋಡಿ ಸರಿ ಇದೆಯಾ ಅಥವ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಗುಣಮಟ್ಟ ನಿರ್ದೇಶಕನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆವು.

ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಳುವ ಮತ್ತು ಅಳಿಸುವ ಈರುಳ್ಳಿ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಲೋಕವನ್ನು ಕಂಡು, ನಮ್ಮ ಆತ್ಮೀಯತೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಸೂಪರ್ ಇತ್ತು "ಗೆಳೆಯರೇ ಇಂದು ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಬಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ನಾ ಖಂಡಿತ ಕಾರಣ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಆನಂದ ಭಾಷ್ಪ ಬರುವುದು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಹಾಸ್ಯಭರಿತ ಮಾತುಗಳು, ನಿಮ್ಮ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳ ಅಪೂರ್ವ ಘಟನೆಗಳ ಬುತ್ತಿಯನ್ನು ನೀವು ಬಿಚ್ಚಿ ನಲಿಯುವ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಮಾತ್ರ".

ವೆಂಕಿ ಅಡಿಗೆ ಶುರುಮಾಡಿದ ರೀತಿ, ನಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಇದ್ದ ಹಸಿವಿನ ಹುಳುಗಳು, ನಾವು ಏನೂ ಮಾತಾಡೋಲ್ಲ ಎಂದು ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಬಚ್ಚಿತ್ತುಕೊಂಡವು. ಸುತ್ತಾ ಮುತ್ತಾ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಣಿಯೂ ಕೂಡ ಹತ್ತಿರ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯೆ ಮಧ್ಯೆ ನಮ್ಮ ತರಲೆ ಮಾತುಗಳು, ತುಂಟತನಗಳು, ಕಚೇರಿಯ ಒತ್ತಡದ ಕೆಲಸದ ಮಧ್ಯೆ ಮೊಗದಲ್ಲೂ ನಗೆ ಕಡಲು ಉಕ್ಕಬಹುದು ಎನ್ನುವುದನ್ನೇ ಮರೆತಿದ್ದ ನಮಗೆ ಮತ್ತೆ ನಗೆಗಡಲಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದು ಮುಳುಗಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು.

ಅನ್ನ, ಹುಳಿ (ಬೆಂಗಳೂರು ಭಾಷೆಯ ಸಾಂಬಾರ್), ಬೋಂಡ, ಬಜ್ಜಿ, ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನೆಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ, ಆಲೂ ಚಿಪ್ಸ್, ಕಡಲೇಕಾಯಿ ಬೀಜ (ಕಾಂಗ್ರೆಸ್), ಮೊಸರು ಎಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಲು ತವಕಿಸುತ್ತಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಅವೆಲ್ಲ ಹೇಳಿದ್ದು ಒಂದೇ ಮಾತು.. ಲೋ ನಮಗೆಲ್ಲ ಎಲ್ರೋ ಜಾಗ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀರಾ.. ನಕ್ಕು ನಕ್ಕು ನಗಿಸಿ ನಗಿಸಿ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ನೋಡು ಜಾಗವೇ ಇಲ್ಲ, ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ ನಗೆ ಬಲೂನುಗಳು ದಾರ ಹಿಡಿದು ಓಡಾಡುತ್ತಿವೆ. ಅವುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಆಟೋ ರಿಕ್ಷಾಗಳು, ಮೋಟಾರ್ ಬೈಕ್ ಗಳು ಜಾಗ ಮಾಡಿ ನುಗ್ಗುವ ಹಾಗೆ ನುಗ್ಗಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ಅನುಮತಿ ಕಾಯದೆ ನುಗ್ಗಿಯೇ ಬಿಟ್ಟವು.

ಅಮೋಘ ದಿನವಾಗಿತ್ತು ಆ ಭಾನುವಾರ ೨೬ನೆ ಜುಲೈ ೨೦೧೫. ನಕ್ಕು ನಕ್ಕು ನನಗೆ ತಲೆ ನೋಯಲು ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಒಬ್ಬರಾದ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರು ನಗೆ ಬಾಂಬುಗಳನ್ನು ಸಿಡಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.

ವೆಂಕಿ ಸಾಂಬಾರು ಮಾಡಿದ ರೀತಿ, ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಮನದೊಳಗೆ ಬಯ್ದುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೇ ತಿಂದದ್ದು, ಬ್ರಹ್ಮ ಹೇಳಿದ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಮಾತುಗಳು, ಶಶಿಯ ಹಾಸ್ಯ ಭರಿತ ನಾಡಬಾಂಬುಗಳು. ಶ್ರೀಧರ ಏನೂ ತೋಚದೆ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಲೇ ನಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ವೆಂಕಿಗೆ ಸಹಸ್ರಾರ್ಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದು, ಪ್ರಸಾದ್ ತನ್ನ ಅಡುಗೆ ಪರಾಕ್ರಮ ಹೇಳಿದ್ದು, ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಂತಸದಿಂದ ಅನುಭವಿಸಿ ಒಂದು ಲೇಖನ ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಎಂದು ಹೊರಟಾಗ ಅದಕ್ಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳು ಸದಾ ನೆನಪಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.

ಶ್ರೀಧರ್,  ಪ್ರಸಾದ್, ಶಶಿ, ವೆಂಕಿ, ಬ್ರಹ್ಮ & ಶ್ರೀ 

ಒಂದು ಸುಂದರ ಭಾನುವಾರವನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ಸಮಯೋಚಿತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಳೆದ ಬಗೆ ನಮಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಇತ್ತು. ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹ ಅಂದ್ರೆ ಹೀಗೆ ಇರಬೇಕು ಎನ್ನಿಸುವಷ್ಟು ಆಪ್ತವಾಗಿತ್ತು ಆ ದಿನ.

ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಸ್ನೇಹ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ... ಅದೇ ಅಲ್ಲವೇ ಸ್ನೇಹದ ಸಂಕೋಲೆಯ ಮಜಾ.. !!!

ಸ್ನೇಹಿತರ ದಿನಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಶುಭಾಶಯಗಳು. 

ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ.. ಎಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಾಯಿತು!!!

ಅಣ್ಣಾವ್ರು ಶಂಕರ್ ಗುರು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತಿರುತ್ತಾರೆ.. ಅಚಾನಕ್ ಒಂದು ದೂರವಾಣಿ ಕರೆ ಬರುತ್ತೆ..

"ಶಂಕ್ರು ಶಂಕ್ರು ನಾನು.. ನಿನ್ನ ಅಮ್ಮ ಕಣೋ"
ಇತ್ತ ಕಡೆಯಿಂದ ಅಣ್ಣಾವ್ರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ ಶಂಕರನ ತಾಯಿ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇರೋದು.. ಅಂತ
"ಸುಮತಿ ನಾನು ನಿನ್ನ ರಾಜಶೇಖರ್ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇರೋದು"

ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ.. ಎಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಾಯಿತು.. ಎಂದು ಹೇಳುವಾಗ ಅಬ್ಬಬ್ಬ ಎನ್ನುವ ಮಾತು ಕೇಳುವುದೇ ಒಂದು ಚಂದ..

ಹಾಗೆಯೇ ೧೯೯೩ ಏಪ್ರಿಲ್ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಪದವಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಮುಗಿಸಿ.. ಜೀವನದ ಹಾದಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಡೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗಿದಾಗಿನ ಮಾತು

.. ಆ ನಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಂದಿನ ದಿನಗಳ ಹಾಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ತಾಣ ಎನ್ನುವ ಪದ ಅಂದರೆ .. ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣ, ಹಳೆಯ ಹೋಟೆಲ್, ಆಟದ ಮೈದಾನ, ಕಾಲೇಜಿನ ಕ್ಯಾಂಟೀನ್ ಇದೆ ಆಗಿತ್ತು.. ಫೇಸ್ಬುಕ್, ಈ ಮೇಲ್, ವ್ಹಾಟ್ಸಾಪ್... ಇವೆಲ್ಲ ಪದಕೊಶದಲ್ಲಿಯೇ ಜಾಗವನ್ನು ಕಂಡಿರದ ಕಾಲವಾಗಿತ್ತು..

ಎಲ್ಲರನ್ನು ಒಂದು ನೆರಳಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಸಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಿಡಿ ನಮ್ಮ ತರಗತಿಯ ಆ ಕಾಲದ ಬಾಂಡ್ ಎಂದೇ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದ ಹರಿನಾಥ್ ಶುರು ಮಾಡಿದ.. ಅವನಿಗೆ ಸಾತ್ ನೀಡಿದ್ದು ಚೆಲುವಾಂತ ಚೆನ್ನಿಗ ಅನಿಲ್.. ಹೀಗೆ ಕಳೆದ ಬುಧವಾರ ೭ ನೆ ತಾರೀಕು ಜುಲೈ ೨೦೧೫ ಶುರುವಾದ ಒಂದು ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಗುಂಪಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಸ್ನೇಹದ ಬಿಂಧುಗಳು ಇಂದಿಗೆ ೨೯.

ಹೀಗೆ ಶುರುವಾದ ನಮ್ಮ ಗುಂಪು.. ಇಂದು ಅಂದರೆ ಬುಧವಾರ ೧೫ ಜುಲೈ ೨೦೧೫ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಒಬ್ಬರ ಕಾಲು ಒಬ್ಬರು ಎಳೆಯುತ್ತಾ ಕಾಫೀಗೆ ಸಿಗೋಣ ಅದು ಇದು ಎನ್ನುತ್ತಾ ಸಂಜೆ ಗಾಂಧಿ ಬಜಾರಿನ ನ್ಯೂ ಕೃಷ್ಣ ಭವನ್ ದಲ್ಲಿ ಭೇಟಿ ಆಗಿಯೇ ಬಿಟ್ಟೆವು..

ಕಾಲನ ದಾಳಿ.. ಸಂಸಾರದ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ.. ಕಛೇರಿ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ, ಸಾಧಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಛಲ... ದೇಹವನ್ನು, ಕೇಶವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು, ಆಕಾರವನ್ನು ಅನೇಕ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾಯಿಸಿತ್ತು.. ಆದರೆ ಇವರು ನಮ್ಮ ಗೆಳೆಯರು, ಇವರೊಡನೆ ಒಂದಷ್ಟು ಕಾಲ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಓದಿದ್ದೆವು, ನಲಿದಾಡಿದ್ದೆವು .. ಇವನು ನಮ್ಮ ಆಪ್ತ ಮಿತ್ರ ಎನ್ನುವ ಆ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಇಂದಿಗೂ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದು ವಿಶೇಷ..

ಹಳೆಯ ದಿನಗಳ ತಾಜಾ ನೆನಪನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕಾಲಗರ್ಭದಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದು ಅದನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿ, ಆರಿಸಿ, ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ ಬಗೆ ಅಮೋಘ..,

ನಮ್ಮ ನಗು, ಕೇಕೆ, ಹಳೆಯ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಹೊಸರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಆನಂದ ಎಷ್ಟು ಪರಿಮಿತಿ ಮೀರಿತ್ತು ಎಂದರೆ.. ಆ ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಮಿಕ್ಕ ಅತಿಥಿಗಳು ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಅನಾಗರೀಕರು ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ.. ಮುಖದಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೋ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ರೀತಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಅತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.. ಆದರೆ ನ್ಯೂಟನ್ ಸಿದ್ದಾಂತವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಲೇ ಮಂಗನಿಂದ ಮಾನವ ಅಲ್ಲ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮತ್ತೆ ಮಾನವ ತನಗೆ ಬೇಕಾದಾಗ ಮಂಗ ಆಗಬಲ್ಲ ಎಂದು ನಿರೂಪಿಸಿದ ಕ್ಷಣ ಅದು..

ಘಂಟೆ ಒಂಭತ್ತು ಮೂವತ್ತು ಆಗಿತ್ತು.. ಯಾರಿಗೂ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಎನ್ನುವ ತವಕ (ಕೆಲವರನ್ನು) ಬಿಟ್ಟು ಮಿಕ್ಕವರಿಗೆ ಬಂದಿರಲೇ ಇಲ್ಲ...

ನಾನು ಪದವಿ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾದ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದುಃಖಿತನಾಗಿದ್ದೆ.. ಪದವಿ ಪೂರ್ವ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ನನ್ನ ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ನೇಹಿತರೆಲ್ಲ  ಉನ್ನತ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಎಂದು ತಾಂತ್ರಿಕ, ವೈದ್ಯಕೀಯ, ವ್ಯಾಪಾರ ಎಂದು ಬೇರೆ ಹಾದಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದರು.. ಬೇಸರದಿಂದ, ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಓದಿ ನಾನು ಕೂಡ ಒಳ್ಳೆ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿದ್ದಾರೆ ನಾನು ಅವರ ಹಾಗೆ ಓದಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಕೀಳರಿಮೆ, ಒಂದು ರೀತಿಯ ಬಡತನ, ರೂಪ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಕೀಳರಿಮೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿಕೊಂಡು.. ಪ್ರೇಮಲೋಕದ "ನೆಲ ನೋಡ್ಕೋತ ಬರಬೇಕು ನೆಲ ನೋಡ್ಕೋತಾ ಹೋಗ್ಬೇಕು.. ಆ ಅಂಡರ್ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್" ಎನ್ನುವ ಹಾಡಿನಂತೆ ಮೂರು ವರ್ಷವನ್ನು ಸಾಗಿ ಹಾಕಿದ್ದೆ.. ಪದವಿ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದವನು ಹರಿನಾಥ್ ಮಾತ್ರ.. ನಂತರ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ಎನ್ನುವ ಮಾಯಾಜಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದಿಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿದ್ದರು ಅಷ್ಟೇ..

ಆದರೆ ಇಂದು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದವರೇ ಆಗಿದ್ರೂ ಕೂಡ ಎಲ್ಲರ ಕಾಲುಗಳು ನೆಲದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದವು.. ಇದು ನನಗೆ ಹುರಪನ್ನು ನೀಡಿತು.. ಮೂರು ವರ್ಷ ಮಾತಾಡದೆ ಇದ್ದವನು ಇಂದು ಅಣೆಕಟ್ಟಿನಿಂದ ನೀರನ್ನು ಹರಿಯ ಬಿಟ್ಟಂತೆ ಸರಾಗವಾಗಿ ಹರಿದಿತ್ತು..

ತುಂಬಾ ಖುಷಿಕೊಟ್ಟ ಆ ಮೂರು ತಾಸುಗಳು ಆ ಮೂರು ವರ್ಷದ ನೋವನ್ನು ನುಂಗಿ ಹಾಕಿದವು.. ಇಂಥಹ ಸುಂದರ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲರಿಗೂ ನನ್ನ ಅನಂತ ಧನ್ಯವಾದಗಳು..

ಆ ಸುಂದರ ಕ್ಷಣಗಳು ನಮ್ಮ ಮೊಬೈಲ್ ಕ್ಯಾಮೆರಾದಲ್ಲಿ ಸೆರೆಯಾದದ್ದು ಹೀಗೆ...

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸೇರೋಣ.. ಕಾಲೇಜಿನ ದಿನಗಳನ್ನು ಮೆಲುಕು ಹಾಕೋಣ.. ಅಲ್ಲವೇ.. ಮತ್ತೆ ಸಿಗುತ್ತೀರ ತಾನೇ.. !

ಪ್ರಕಾಶಿಶ್ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ವಿವಾಹ ಮಹೋತ್ಸವದ ಶುಭಾಶಯಗಳು!!!

ಇವತ್ತೇ ನಾಂದಿ...ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹತ್ತುಗಂಟೆಗೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ....

ಬೇಗನೇ ನಾಷ್ಟಾ ಮಾಡಿ ಅಣ್ಣನ ಮುಂದೆ ನಿಂತೆ.. "ಅಣ್ಣಯ್ಯಾ..ಸಿರ್ಸಿ ಹೋಗಿ ಬರ್ತಿನಿ.. ಏನಾದರೂ ತರುವದು 

ಇದೆಯಾ ? "..

ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಸಣ್ಣಕೆ ಕೋಪ ಬಂತು.. "ಮದುವೆ ಹುಡುಗ ನೀನು..ನೀನು ಯಾಕೆ ಹೋಗಬೇಕು... ? ಏನು ಅಂಥಹ ತುರ್ತು ಕೆಲಸ ?..."

ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಹೇಗೆ ಹೇಳುವದು ? ಜಿಂಕೆಮರಿ ಸಂಗಡ ಮಾತನಾಡಬೇಕಿತ್ತು....ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಅವಳ ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ಸಂಪಾದಿಸಿದ್ದೆ...

ಹೇಗೋ ಹೇಗೋ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಸಿರ್ಸಿಗೆ ಬಂದೆ

ಮನದೊಳಗೆ ಹಾಡು ಕಿರುಚುತಿತ್ತು " ಒಲಿದ ಜೀವ ಜೊತೆಯಲಿರಲು ಬಾಳು ಸುಂದರ" ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹಾಡು ಹೊಳೆಯುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ 

ಗೋಕರ್ಣಕ್ಕೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು...ಅವರ ತವರು ಮನೆಯವರು ಬಹಳ ಸಂಪ್ರದಾಯಸ್ಥರು....

ಇದು ಸರಿಯಾಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಡೆದದ್ದು..ಇದೇ ದಿನ...!

ಮದುವೆಗೆ ಮುಂಚೆ ಹುಡುಗ.. ಹುಡುಗಿ ನೋಡಬಾರದು..ಮಾತನಾಡಬಾರದು...ಶಾಸ್ತ್ರ...

ಸಂಪ್ರದಾಯ.. ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಬಹಳ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟು... 

"ಹಲ್ಲೊ...ನಾನು ಪ್ರಕಾಶ...ಕಾನಸೂರು..ದೇವಿಸರದಿಂದ..."...........

ಫೋನ್ ಎತ್ತಿದವರು ಬಹುಷಃ ಯಾರೋ ಹೊಸಬರು..."ಯಾರು ಬೇಕಿತ್ತು ?""ಮದು ಮಗಳು ಆಶಾ...."

"ಮದುಮಗಳು ಆಶಾ ??.. !..ಇಲ್ಲಿ ಆ ಹೆಸರಿನವರಾರು ಇಲ್ಲವಲ್ಲ..."....

ನನ್ನ ತಲೆಗೆ ನಾನು ಚಚ್ಚಿಕೊಂಡೆ.. ಆಶಾ ನಾನು ಇಟ್ಟ ಹೆಸರು..ಜಿಂಕೆಮರಿ ಮೂಲ ಹೆಸರು " ಲೀಲಾ "...

"ಕ್ಷಮಿಸಿ...ಲೀಲಾ ಹತ್ತಿರ ಮಾತನಾಡಬೇಕಿತ್ತು..."...ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು ಬದಲಾದರು...

"ನಾನು ದೊಡ್ಡಪ್ಪ...ಹೇಳಿ..ನೀವ್ಯಾರು ?.."....ಗಡಸು ಧ್ವನಿ... ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿತು...

ನನ್ನ ಧ್ವನಿ ಸಣ್ಣಗೆ ಕಂಪಿಸಿದ್ದು ನನಗೂ ಗೊತ್ತಾಗಹತ್ತಿತು..

"ನಾನು...ನಾನು ನಿಮ್ಮನೆ ಅಳಿಯ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ...ನಾಡಿದ್ದು..ಮೇ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕರಂದು...ಪ್ರಕಾಶ...

ದೇವಿಸರದ ಪ್ರಕಾಶ...."....ಈಗ ಬಹುಷಃ ಅವರಿಗೆ ಖುಷಿಯಾಯಿತು ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಿತು..

"ಓಹೋ..ಹೋ.... ಅಳಿಯಂದಿರು...!!!! ಏನು ವಿಶೇಷ ..? ಕಾಶಿ ಗಂಟು ಕಸಿಯಲು ಹುಡುಗರು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ....

ನೀವು ಚಿಂತಿಸಬೇಡಿ ಅಳಿಯಿಂದಿರೆ....ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಶಿಗೆ ಕಳಿಸುವದಿಲ್ಲ...ನಮ್ ಹುಡುಗಿ ಜೊತೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿಯೇ ಕಳಿಸುತ್ತೇವೆ...."...

ಈ ಹಿರಿಯರಿಗೆಲ್ಲ ಹೇಗೆ ಹೇಳುವದು ..? ಮನದೊಳಗಿನ ಹಾಡು ಮತ್ತು ಜೋರಾಯಿತು" ಒಲಿದ ಜೀವ ಜೊತೆಯಲಿರಲು ಬಾಳು ಸುಂದರ"

"ಅಲ್ಲ..ಅದಲ್ಲ ವಿಷಯ...ಅದು...ಅದೂ....ಲೀಲೂ ಹತ್ತಿರ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತನಾಡಬೇಕಿತ್ತು...."...

"ಲೀಲು ಒಳಗಡೆ ಇದ್ದಾಳೆ... ನಾಡಿದ್ದೇ ಮದುವೆ ಅಲ್ವಾ... ? ಬ್ಯೂಸಿ ಇದ್ದಾಳೆ... ಏನು ವಿಷಯ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಹೇಳಿ. ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ..."............

ನನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಮಾವನ ಬಳಿ ಏನು ಹೇಳುವದು.... ? ಅವರು.....ಅವರ ವರ್ಚಸ್ಸು...ಗಾಂಭೀರ್ಯ.. ನೋಡಿಯೇ ಹೆದರಿಕೆ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು...ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಧ್ವನಿ ಬದಲಾಯಿತು...

ಈಗ ಬಂದವರು ನನ್ನ ಮಾವ... ! ಆಶಾ ಅಪ್ಪ..."ಪ್ರಕಾಶಾ...ಏನು.. ವಿಷಯ...?.."...

ನನ್ನ ಮಾವ ಏರ್ ಫೋರ್ಸ್ ಆಫೀಸರ್...ಬಹಳ ಶಿಸ್ತು... ದರ್ಪು....."ಪ್ಲೀಸ್..ಪ್ಲೀಸ್ ಲೀಲು ಹತ್ತಿರ ಮಾತನಾಡಬೇಕಿತ್ತು..."

"ಪ್ರಕಾಶೂ...ಇನ್ನು ಎರಡೇ ದಿನ...ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ ಅವಳು ನಿನ್ನ ಜೊತೆಯೇ ಇರ್ತಾಳೆ...ಏನು ಬೇಕಾದ್ರೂ ಮಾತನಾಡು...

ಎಷ್ಟು ಬೇಕಾದ್ರೂ ಮಾತನಾಡು..."...

ಥಥ್....! ನನ್ನ ಅದೃಷ್ಟವೇ ಸರಿ ಇಲ್ಲ..." ಅದಲ್ಲ ಮಾವಾ...ನನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ...ಈ ದಿನ..ಈ ಸಂದರ್ಭ ...

ಈ ಕ್ಷಣ ಮತ್ತೆ ಬರೋದಿಲ್ಲ... ಪ್ಲೀಸ್.. ಪ್ಲೀಸ್..."....

ನನ್ನ ಮಾವನ ಹೃದಯ ಕರಗಿತು ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಿತು..

"ಲೀಲೂ....ಲೀಲೂ... ಬಾ ಮಗಳೆ..."...ನನ್ನ ಜಿಂಕೆಮರಿ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದಳು ಅಂತ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ..

ಛಕ್ಕನೆ ಧ್ವನಿ ಬದಲಾಯಿತು..."ಹಲೋ...." ಎನ್ನುವ ಬದಲು ಆ ಕಡೆಯಿಂದ "ವಿಶ್ವವೆಲ್ಲ ಭವ್ಯವಾದ ಪ್ರೇಮ ಮಂದಿರ" 

ವಾವ್ ! ಹೃದಯದ ಪದಕ್ಕೆ ಸುಂದರ ಮುಂದುವರಿಕೆ... 

ವಾವ್... .........!...

ಎಷ್ಟು ಸಿಹಿಯಾಗಿತ್ತು ..ಆ ಮಾತು... ಆ ಧ್ವನಿ .. ಆ ಕ್ಷಣ....!!....

"ಹಲ್ಲೋ....ನಾನು ಮಾತನಾಡ್ತಾ ಇರೋದು..." 

ನಾಚಿದಳು ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ...ಸಣ್ಣಕೆ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಳು...."ಬೇಗ ಹೇಳೀ...ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಇದ್ದಾರೆ..."...

"ಹೇಳೋಕೆ ಆಗೋಲ್ಲ ಹಾಡ್ತೀನಿ ... "

ಶುರುವಾಯಿತು ಯುಗಳ ಗೀತೆ 

"ನಯನ ನಯನ ಬೆರೆತ ಸಮಯ ಬಾನಲ್ಲಿ ತೇಲಾಡಿದಂತೆ

ನಯನ ನಯನ ಬೆರೆತ ಸಮಯ ಬಾನಲ್ಲಿ ತೇಲಾಡಿದಂತೆ"

ಈ ಕಡೆ ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಜಗುಲಿ ತುಂಬಾ ಜನ ಇದ್ದರು....ಎಲ್ಲರೂ ಕಿವಿ...

ಬಾಯಿ ತೆರೆದು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು...​ಅವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ "ಮದುವೆ ಹುಡುಗ ಏನು ಮಾತನಾಡಿದ ? " ಅನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು 

​ಏನು ಅಂತ ಹೇಳಲಿ ಅವರಿಗೆಲ್ಲ...?.. ಏನೂ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಈ ಹಾಡು ಹಾಡಿದ ನೀವೇ ಕೇಳಿ ಎಂದು ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್ ಆನ್ ಮಾಡಿದರು

ಬೆಂಕಿಯ ಬಲೆ ಚಿತ್ರದ ಅದ್ಭುತ ಯುಗಳ ಗೀತೆ "ಒಲಿದ ಜೀವ ಜೊತೆಯಲಿರಲು ಬಾಳು ಸುಂದರ" ಹಾಡು ಜೋರಾಗಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.. 

ಇತ್ತ ದೂರವಾಣಿ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮುಂದುವರೆಯಿತು

ಸಿರ್ಸಿ ಕಡೆಯಿಂದ "ನಯನ ನಯನ ಬೆರೆತ ಸಮಯ ಬಾನಲ್ಲಿ ತೇಲಾಡಿದಂತೆ

ನಯನ ನಯನ ಬೆರೆತ ಸಮಯ ಬಾನಲ್ಲಿ ತೇಲಾಡಿದಂತೆ"

ಇತ್ತ ಗೋಕರ್ಣದ ಕಡೆಯಿಂದ "ಕರವ ಹಿಡಿದಾಗ ನಗುತ ನಡೆವಾಗ ಭುವಿಯೇ ಸ್ವರ್ಗದಂತೆ"

ಆಶಾ ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ .. ಆಮೇಲೆ ನಾವು ಹೀಗೆ ಹಾಡಬಹುದು "ಸನಿಹ ಕುಳಿತು ನುಡಿವ ನುಡಿಯು ಇಂಪಾದ ಹಾಡಿನಂತೆ

ಸನಿಹ ಕುಳಿತು ನುಡಿವ ನುಡಿಯು ಇಂಪಾದ ಹಾಡಿನಂತೆ"

ಆ ಕಡೆಯಿಂದಲೂ ಸವಾಲಿಗೆ ಸವಾಲು ಎನ್ನುವಂತೆ "ಕನಸು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಸೊಗಸು ಎದುರಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಕವಿತೆಯಂತೆ

ಕಣ್ಣೀರು ಪನ್ನೀರ ಹನಿಯಂತೆ"

ದೂರವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಧ್ವನಿಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮೊಳಗುತ್ತವೆ "ಒಲಿದ ಜೀವ ಜೊತೆಯಲಿರಲು ಬಾಳು ಸುಂದರ...ವಿಶ್ವವೆಲ್ಲಾ ಭವ್ಯವಾದ ಪ್ರೇಮ ಮಂದಿರ"

ರೀ ಹೊತ್ತಾಯಿತು.. ಬಹಳ ಸೆಕೆ ಆಗುತ್ತಿದೆ.. ಇನ್ನು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಕೆಲಸಗಳು ಇವೆ.. ಫೋನ್ ಇಡ್ತೀನಿ ಅಂದಾಗ.. 

"ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು.. ಅಣ್ಣಾವ್ರು ಶಂಕರ್ ಗುರು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಆಲ್ವಾ ಹಾಡೋದು... "

ಜಿಂಕೆಯ ಕಣ್ಣು ಚೆನ್ನ,ಹವಳದ ಬಣ್ಣ ಚೆನ್ನ,

ಅರಗಿಳಿ ನಿನ್ನಾ ರೂಪ ಚೆನ್ನದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನ,

ಬೆಳಗಿನ ಬಿಸಿಲು ಚೆನ್ನ,ಹೊಂಗೆಯ ನೆರಳು ಚೆನ್ನ,

ಗೆಳತಿಯೇ ನಿನ್ನಾ ಸ್ನೇಹ ಚಿನ್ನಕಿಂತ ಚೆನ್ನ"

"ಅಬ್ಬಾ ಎಂಥಾ ಮಾತು.. ಸುಂದರ ಅತಿ ಸುಂದರ.. ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.. ಗೋಕರ್ಣದ ಸೆಕೆ.. ಸಿರ್ಸಿಯ ಸೆಕೆ ಸೇರಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಾಡಿ.. ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಇನ್ನೂ ಆ ಹಾಡನ್ನೇ ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್ ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯಸಿಗುತ್ತಿದೆ .. "

ದೂರವಾಣಿಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಗಾನ ಗಂಗೆ ಹರಿಯಿತು

"ಉರಿವ ಬಿಸಿಲ ಸುರಿವ ರವಿಯೇ ತಂಪಾದ ಚಂದ್ರನಂತೆ

ಉರಿವ ಬಿಸಿಲ ಸುರಿವ ರವಿಯೇ ತಂಪಾದ ಚಂದ್ರನಂತೆ

ತುಳಿದ ಮುಳ್ಳೆಲ್ಲ ಅರಳಿ ಹೂವಂತೆ ಹಾದಿ ಮೆತ್ತೆಯಂತೆ"

ವಾಹ್ ವಾಹ್ .. ಗೋಕರ್ಣದ ಫೋನ್ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು.. ಅರೆ ಒಂದು ಪ್ರೇಮ ನಿವೇದನೆ ಹೇಗೋ ಮಾಡಬಹುದೇ.. ಈ ಸವಾಲಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರತಿ ಸವಾಲು ಹಾಕಬೇಕು ಎಂದು ಕೊಂಚ ಯೋಚಿಸಿ

"ಮೊಗದಿ ಹರಿವ ಬೆವರ ಹನಿಯು ಒಂದೊಂದು ಮುತ್ತಿನಂತೆ

ಮೊಗದಿ ಹರಿವ ಬೆವರ ಹನಿಯು ಒಂದೊಂದು ಮುತ್ತಿನಂತೆ

ಏನೋ ಉಲ್ಲಾಸ ಏನೋ ಸಂತೋಷ ಮರೆತು ಎಲ್ಲ ಚಿಂತೆ

ಒಲವಿಂದ ದಿನವೊಂದು ಕ್ಷಣವಂತೆ"

ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಸೂಪರ್ ಸೂಪರ್ ... ಬಹಳ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು.. ಸರಿ ಸರಿ.. ಟೆಲಿಫೋನ್ ಬೂತ್ ಹೊರಗೆ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಈ ಹಾಡನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಳಿಬಿಡೋಣ 

"ಒಲಿದ ಜೀವ ಜೊತೆಯಲಿರಲು ಬಾಳು ಸುಂದರ.. 

ವಿಶ್ವವೆಲ್ಲಾ ಭವ್ಯವಾದ ಪ್ರೇಮ ಮಂದಿರ... ಒಲಿದ ಜೀವ ಜೊತೆಯಲಿರಲು ಬಾಳು ಸುಂದರ"

ಹೌದು ರೀ ಇಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡ್ ನಲ್ಲಿ ಆ ಹಾಡು ಕೇಳಿ ಕೇಳಿ.. ಜನ ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.. ಸರಿ ಸಿಗೋಣ ಮದುವೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ :-)

ಪ್ರಕಾಶಣ್ಣ ಮತ್ತು ಆಶಾ ಅತ್ತಿಗೆಯವರ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ಸಂಸ್ಕಾರ ಸಂಸಾರ.. ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಮೈಲಿಗಲ್ಲು ತುಳಿದು ಶತಕದ ಮೈಲಿಗಲ್ಲು ಕಡೆಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಅದ್ಭುತ ಜೋಡಿಗೆ ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶುಭಾಷಯ ಕೋರಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ದೈವ ಪ್ರೇರಣೆ.. 

ಎಲ್ಲಾರೂ ಕೈಗೂಡಿಸಿ ಹಾರೈಸಿ.. 

ಪ್ರಕಾಶಿಶ್ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ವಿವಾಹ ಮಹೋತ್ಸವದ ಶುಭಾಶಯಗಳು!!! 

(ಪ್ರಕಾಶಣ್ಣ ಬರೆದ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಲೇಖನದಿಂದ ಸ್ಪೂರ್ತಿಗೊಂಡು.. ಅದರ ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಕದ್ದು.. ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಮಿದ್ದು .. ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆ ಸೇರಿಸಿ ಹುಯ್ದು ಸಿದ್ಧ ಪಡಿಸಿದ ಪಾಕ ಇದು.. ಇಷ್ಟವಾದರೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು.. ಇಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಇಲ್ಲ.. ಅಲ್ಲವೇ  ಅಕ್ಷತೆ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ತುಂಬಿದ ಅಕ್ಷರಗಳು ಭಾವಗಳು ಪ್ರಕಾಶಣ್ಣ ಅವರದು.. ಮಿಕ್ಕವು ಹಹಹ ಈ ಕೀಲಿ ಮನೆಯಿಂದ ಹರಿದದ್ದು )